Artikelen Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Ik ging naar Isabella Hunts in de Nationale Week Zonder Vlees
14 MRT 2019 • Door Veerle van Dam • Beeld: Isabella Rozendaal via Fotomuseum • Meer blogs over Expo

Ik ging naar Isabella Hunts in de Nationale Week Zonder Vlees

Hoogstwaarschijnlijk gaan we nooit helemaal vegetarisch worden. Daarom is het belangrijk dat het vlees en de industrie die hierbij hoort gaan veranderen. Bijvoorbeeld minder medicatie en meer ruimte om te scharrelen. Maar wat zou er gebeuren als we ons vlees niet meer kochten, maar er zelf voor moesten jagen? Ik stelde het me voor bij de fototentoonstelling Isabella Hunts.

In deze Nationale Week Zonder Vlees pakte ik de trein naar Den Haag en ging ik naar het Fotomuseum. Voor Isabella Hunts deed Isabella Rozendaal onderzoek naar jachtculturen wereldwijd. Ze vroeg zich af wat wildernis tegenwoordig voor ons betekent. In onze maatschappij van nu is alles binnen handbereik en komt het niet eens in ons op om zelf ons eten te schieten. We vinden het luguber, dierenmishandeling en niet van deze tijd. Ik ben zelf vegetarisch en hou van dieren en de natuur. Toch lokte deze expo mij om de jachtcultuur van dichtbij te bekijken. Er zal toch wel een filosofie zitten achter dit alles en niet alleen maar kwaad? Is jagen niet iets waarvan we juist kunnen leren?

Isabella over dieren

Isabella is documentairefotograaf en schrijver. Voor haar project Animalia Amsterdam kiekte ze in een jaar meer dan honderd Amsterdamse huisdieren. Ze vond de relatie tussen mens en dier maar complex. In het westen zien we Vicky, Brutus en Snuffie als volwaardig gezinslid en wanneer dieren onrecht aan wordt gedaan, komen we massaal met z’n allen in opstand. Aan de andere kant eten we nog altijd enorm veel vlees alsof we ervoor betaald worden. Isabella vroeg zich af of de relatie tussen mens en dier zou veranderen als we zelf op ons eten moesten jagen.

Opening Eekhoornjachtseizoen, Louisiana, 2010 © Isabella Rozendaal

Vanaf 2007 dompelde Isabella zich onder in de wereld van jacht. Ze zag veel dood, de harde realiteit van de natuur en de manier waarop mensen superieur zijn aan dieren door alleen maar een wapen te dragen. Ze volgde een jachtopleiding, slachtte dieren en leerde om met dit vlees te koken.

Verschil per continent

In de tentoonstelling zie je hoe Isabella kennismaakt met verschillende jachtculturen. In Europa wordt er geschoten op klein wild, maar ook op herten en zwijnen. Jagen wordt hier nog steeds gezien als iets elitairs en aristocratisch. In de Verenigde Staten past jagen meer in het romantische beeld wat we hebben van overleven in het wild. Hier pakken ze het wat groter aan en schieten ze naast eekhoorns ook regelmatig bruine beren en alligators.

Alligatorjacht, Louisiana, 2010 © Isabella Rozendaal

Maar naast de wat meer recreatieve jachtsoorten zijn er nog genoeg plekken op deze aarde waar jagen deel uit maakt van het dagelijks leven. Zoals bijvoorbeeld in Braziliaanse Amazone. Voor de locals daar is het geen hobby of excursie. Als ze vlees willen, moet er gewoon gejaagd worden.

In een mini-bios bij de expo zie je een korte documentaire bij het onderzoek van Isabella. Hierin vertelt ze over haar belevingen en hoe ze zo open-minded mogelijk de wereld van jacht indook om de motieven van jagers te begrijpen.

Zie de andere kant

Omdat ik helemaal niks over jagen weet, roep ik altijd maar dat het zielig is. Maar na het zien van de tentoonstelling heb ik er een heel ander beeld van gekregen. Ik denk dat jagen voor veel van ons een ver-van-je-bed-show is, maar omdat het iets is wat overal ter wereld gebeurt, is het interessant om te weten waarom het gedaan wordt.

Nazoeken Wild Zwijn, Duitsland, 2010 © Isabella Rozendaal

Natuurlijk ben ik tegen trofeejacht. Jagen voor de kick is iets waar ik niet bij kan. Donald Trump maakte het bijvoorbeeld vorig jaar weer makkelijker om voor de fun op beren en wolven te schieten. Maar jagen om jezelf en je gezin te onderhouden vind ik zo gek nog niet. Ik ben dierenvriend en bovendien vegetariër, maar nogmaals: ik besef me dat we nooit allemaal vega gaan worden. Waarom dus niet op een goede manier vlees eten?

Zelf jagen is duurzaam. We weten precies waar het dier vandaan komt, dat het geen medicijnen heeft binnengekregen en we kunnen makkelijk alles ervan gebruiken om mee te koken. Een van de jagers die Isabella had ontmoet, gaf haar een heel zwijn en ze at hier een jaar van! Op deze manier sparen we de levens van heel veel dieren. Jagen is voor veel mensen misschien een stap te ver, maar we zijn het onze wereld én onze lichamen verschuldigd om bewust te eten.

Ben je ook benieuwd naar de jachtverhalen van Isabella? Haar expositie Isabella Hunts is nog tot en met 12 mei 2019 te zien in het Fotomuseum. Vergeet je CJP-pas niet want dan betaal je nog maar € 8,- bij de entree. Toch liever iets anders zien? We geven nog veel meer fikse kortingen op tentoonstellingen.

Tik jij de 30 voorlopig niet aan en heb je nog geen CJP-pas? Je scoort er nu al eentje voor € 17,50 per jaar!

Comments

We maken gebruik van cookies om jouw website-ervaring te optimaliseren. Door gebruik te maken van CJP.nl ga je hiermee akkoord.