Artikelen Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Willem Dieleman reisde pannenkoeken bakkend de wereld rond
18 JUN 2018 • Door Zoë Heijke • Meer blogs over Lezen

Willem Dieleman reisde pannenkoeken bakkend de wereld rond

Met een rugzak de wereld rondreizen is ook maar zo gewoon. Willem Dieleman (31) ging op zoek naar een groots en meeslepend leven mét zijn koekenpan.

We zitten tussen de dampende pannenkoeken en etende mensen. In pannenkoekenhuis De Vier Pilaren in Amsterdam ruikt het naar suiker, stroop en beslag: het recept voor een pannenkoekenfeestje. Maar voor Willem Dieleman (31) is het dagelijkse koek. Hij reisde ruim twee jaar lang met zijn koekenpan de wereld rond en bakte het Oer-Hollandse recept voor bouwvakkers in Dubai, marktbezoekers in Pakistan en weeskinderen in India. Zijn boek Pancake Adventures ligt sinds vorige week in de winkel. 

‘Ik had eigenlijk nooit de droom om te reizen’, zegt Willem terwijl hij de menukaart bestudeert. ‘Op mijn achttiende ben ik een keer naar Thailand gegaan om een vriendin op te zoeken. Die reis bestond voornamelijk uit zuipen en niks doen en dat is helemaal niks voor mij. Dus toen ik terugkwam dacht ik: dit doe ik nooit meer.’

Toch wel. Na je studie vond je een baan die niet zo groots en meeslepend was, dus zegde je je baan op en kocht je een ticket naar Istanbul om vervolgens oostwaarts naar China te reizen. Op zoek naar…?

‘Dat grootse en meeslepende leven. In Amsterdam lukte dat niet. Ik had een studie afgerond en kwam via vrienden bij een baan terecht waar ik de hele dag naar Excel-lijsten zat te staren. Op een gegeven moment dacht ik: dit moet radicaal anders als ik groots wil leven. Een reis leek de oplossing.’

Klinkt als een echt millennial-dillemma. Maar met een rugzak de wereld rondreizen is ook maar zo gewoon. Jij nam je koekenpan mee.

‘Ja, tijdens mijn reis sliep ik bij verschillende mensen via couchsurfing. Als bedankje maakte ik pannenkoeken voor de hosts.’

Waarom pannenkoeken?

‘Ik had weinig geld en geen expertise. Ik kon niet mooi tekenen of muziek maken, maar wel heel goed pannenkoeken bakken. Dat had mijn moeder mij vanaf kleins af aan geleerd. Hoe ouder ik werd, hoe meer dat een onderdeel werd van mijn culinaire levenspad. Als ik een vriendinnetje had, bakte ik pannenkoeken. Als er vrienden kwamen eten, bakte ik pannenkoeken. Door die 'training' ging het er ook steeds spectaculairder uitzien, met draaien en flippen. Het werd een feestje.’ 

© Zoë Heijke

De serveerster komt langs en vraagt of we al een keuze hebben gemaakt. Willem twijfelt tussen appel en kaas. Hij stelt voor om te delen. Dat lijkt mij een goed idee, ik praat tenslotte met een pannenkoekenexpert, dus hij zal wel weten wat lekker is. ‘Dit is trouwens de eerste keer dat ik een pannenkoek in een restaurant eet', zegt hij als de serveerster weg loopt. 'Dus ik ben benieuwd of hij lekker is.’

Vonden mensen jouw pannenkoeken weleens niet lekker?

‘Ha, ja. Ik ontmoette in Noord-Pakistan een aantal stugge boeren die absoluut geen trek hadden in mijn pannenkoeken. Gelukkig vonden hun kinderen het wel heerlijk.’ 

Op een gegeven moment stond je te bakken in een sloppenwijk in Pakistan. Hoe is dat zo gekomen?

‘Ik was op zoek naar en slaapplek in Dubai en kwam in contact met Mandy, een meisje die een slaapplek aanbood via Couchsurfing.com. Ze had de enthousiaste reviews gelezen over mijn bakkunsten en wel interesse in een pannenkoekenfeestje. Op dat moment viel bij mij het kwartje. In de tijd dat ik op zoek was geweest naar dat grootse leven, was ik er allang mee bezig. Ik zorgde voor een glimlach en ontmoette de meest bijzondere mensen.' 

'Maar op het moment dat ik besefte dat ik er succes mee had, wilde ik meer. Ik kreeg de drang om het groter aan te pakken en besloot pannenkoeken te bakken voor mensen die in mijn ogen een boost konden gebruiken. Zoals mensen in een sloppenwijk in Pakistan en weeskinderen in India. Ik neigde steeds naar meer, ik wilde wat betekenen voor de wereld. Maar tijdens het bakken voor deze mensen was ik eigenlijk alleen maar bezig met de vraag: doe ik het wel goed genoeg, vinden ze mijn pannenkoeken wel lekker, ben ik wel leuk? Ik werd er helemaal niet gelukkig van.' 

Jij stond op de mooiste plekken van de wereld pannenkoeken te bakken, maar dacht ondertussen: dit is niet genoeg?

‘Ja, slecht hè? Ik maakte de mooiste dingen mee en ontmoette de liefste mensen, maar was ondertussen hartstikke ongelukkig. Dat is volgens mij echt een probleem van onze generatie. We leven te weinig in het moment. Dat is dan ook de reden waarom ik Pancake Adventures heb geschreven.'

Om ons duidelijk te maken dat we in het moment moeten leven?

'Ja, en om te genieten van de kleine dingen. Ik gaf een pannenkoek aan mijn hosts, zonder verwachtingen. Daardoor kreeg ik er ontzettend veel voor terug. Terwijl, toen ik besefte dat het succesvol was en ik het groter wilde maken, ik er helemaal niet meer van kon genieten.’ 

Is pannenkoeken bakken het antwoord op het groots en meeslepende leven?

'Ja, achteraf gezien wel. Ik heb door mijn reis en het pannenkoeken bakken geleerd dat je niet moet zoeken naar een groots en meeslepend leven. Dat is er namelijk al. De kunst is om er nu van te genieten.'

Is je pannenkoek trouwens lekker?

'Ja, maar die van mij zijn beter. Ik houd van een dunne, sappige pannenkoek. Deze is net iets te droog. Dus volgende keer bak ik.'

Is goed. Bij je volgende boek.

'Deal.'

Nieuwgierig naar het boek van Willem Dieleman? Wij geven drie exemplaren van Pancake Adventures weg. Voor mensen zonder win-ambities ligt het boek in de betere boekhandel.

Comments

We maken gebruik van cookies om jouw website-ervaring te optimaliseren. Door gebruik te maken van CJP.nl ga je hiermee akkoord.