Artikelen Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
'De bestuurder had heel goed door dat ik verdwaald én dronken was'
08 MEI 2018 • Door Zoë Heijke • Meer blogs over Lezen

'De bestuurder had heel goed door dat ik verdwaald én dronken was'

We spraken met de reislustige schrijfster Liesbeth Rasker (29) over reisongemakken, haar nieuwe boek en het alleen reizen als vrouw. 'Ik ben vaker in mijn kont, kut of tieten gegrepen in een willekeurige kroeg in Amsterdam, dan in bijvoorbeeld Sri Lanka.’

Voor de meeste mensen is reizen een manier om te ontsnappen aan de dagelijkse sleur. Of om erachter te komen wat ze nu eigenlijk willen in het leven. Het lijkt haast therapie. Volgens Liesbeth komt dat doordat je op reis álles zelf moet bepalen. 'Je ervaart een alles overweldigend geluksgevoel wanneer iets wat in alle opzichten dreigde te mislukken, toch lukt.' Over die oplosbare reisongemakken heeft ze een boek geschreven: Pinnen in Mongolië

Liesbeth Rasker met haar boek Pinnen in Mongolië

Is pinnen in Mongolië zo’n gigantisch reisongemak?

‘Ja, voor mij destijds wel. Mijn pinpas werd door iedere pinautomaat geweigerd. Dat was echt verschrikkelijk, want zonder geld kom je echt niet ver in een onbekend land. Ik was toen voor het eerst alleen op reis. Ik ben uiteindelijk een bank in gelopen en heb daar met handen en voeten uitgelegd wat er aan de hand was. Na een uur wachten kreeg ik een aantal rare formulieren in mijn hand gedrukt. Nadat ik de formulieren had ingevuld kreeg ik ineens geld. Ik weet nog steeds niet wat daar precies is gebeurd, maar ik liep met een overwonnen gevoel naar buiten. Ik had het helemaal zelf opgelost!’

In 2012 ging je voor het eerst op reis. Je bent dus niet altijd zo reislustig geweest?

‘Nee, helemaal niet zelfs. Heel veel van mijn vrienden vertrokken na de middelbare school voor lange tijd naar Azië. Maar ik dacht: nee, niks voor mij. Ik begreep niet zo goed wat er zo leuk was aan backpacken. Het leek me zelfs een beetje vies.’

Waarom ben je dan toch gegaan?

‘Iedereen kwam terug met lovende verhalen, dus toen begon het bij mij te kriebelen. Daarnaast was mijn studie stom, had ik liefdesverdriet en kreeg ik een grote financiële meevaller.’

En toen dacht je: ik ga niet naar een ‘makkelijk’ backpack-land als Thailand, maar naar Mongolië in mijn eentje?

‘Ha, ja. Ik weet niet eens meer waarom ik dat wilde. Waarschijnlijk omdat dit hét paardrijdland bij uitstek is en ik het wel zag zitten om over de wijde vlaktes te paardrijden. Toen ik aan mijn vrienden vroeg wie er mee wilde, zeiden ze allemaal: ‘Geen sprake van.’ Daarom ben ik maar in m’n eentje gegaan.’

Liesbeth @ Mongolië

Je hield onlangs een pleidooi over waarom elke vrouw minstens één keer in haar eentje op reis moet zijn geweest. Dat was tijdens een emancipatie-event van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Waarom vind je dat?

‘Je krijgt als vrouw onbewust een passieve rol aangepraat. Als je roept: ‘Ik ga alleen op reis.’, zegt je omgeving al snel: ‘Kan dat wel als vrouw alleen?’. We leven in een angstcultuur: wij mogen als vrouw geen korte rokjes dragen en wij moeten uitkijken. Terwijl je ons niet moet beschermen voor het kwade, maar het kwade moet aanpakken. Ik dwaal af met feministische praat, maar als je alleen op reis gaat word je zelfstandiger. Je maakt namelijk alle keuzes zelf. Daarnaast kom je er op reis ook achter dat je helemaal niet altijd nieuwe kleren en make-up nodig hebt om er leuk uit te zien.’

Toch ben je als vrouw alleen wel kwetsbaarder dan als man alleen, toch?

‘Ja, maar je bent niet per se op reis kwetsbaarder. Ik ben vaker in mijn kont, kut of tieten gegrepen in een willekeurige kroeg in Amsterdam, dan in bijvoorbeeld Sri Lanka.’

Liesbeth @ Sri Lanka

Ben je weleens in een situatie terecht gekomen op reis, waarbij je dacht: ik had nu niet in mijn eentje moeten zijn?

‘Ik was een keer in Sri Lanka met allemaal backpackers bier aan het drinken. Dat was een hele gezellige avond. Zelfs zó gezellig, dat ik hartstikke dronken ben geworden. Op een gegeven moment moest ik naar huis, maar ik wist niet meer zo goed hoe. Ik liep een beetje verdwaald over een bospad toen er een tuktuk langs kwam rijden. De bestuurder had heel goed door dat ik geen idee had waar ik heen moest, dus bood hij mij een lift aan. Ik ben vervolgens zonder erover na te denken ingestapt. Gelukkig was hij hartstikke lief en heeft hij mij netjes bij mijn hostel afgezet. Maar dit had ook behoorlijk verkeerd af kunnen lopen. Ik liep door een totaal desolaat stuk natuur, dronken, te verkondingen dat ik verdwaald was. Dan maak je jezelf wel heel kwetsbaar.’

Liesbeth @ Zuid-Afrika

Ondanks alle reisongemakken ben je sinds je eerste reis wel behoorlijk reislustig geworden. Als ik op je Instagram-pagina kijk, zie ik je bijna maandelijks in een ander land. Ben je verslaafd aan reizen?

‘Nee, dat denk ik niet. Maar ik heb wel ooit ergens gelezen dat mensen op reis vaak net wat gelukkiger zijn dan in het normale leven. Dat herken ik wel. Op reis ben ik de uitgezakte, ontspannen versie van mezelf. Ik kan ook heel onrustig worden als ik te lang geen reis heb gepland.’

Dat klinkt wel een beetje verslaafd.

‘Ja, maar… Ga ik dit nu zeggen, terwijl ik net een reisboek heb uitgebracht? Ja, ik ga het zeggen: ik vind reizen niet het belangrijkste in de wereld.’

Liesbeth @ Filipijnen

Wow.

‘Reizen is niet áltijd leuk. Het is ook hartstikke vermoeiend. Mensen denken weleens dat reizen vol met hoogtepunten moet zitten. Maar dat is helemaal niet waar. Ik heb nog nooit een reis meegemaakt die alleen maar succesvol is geweest. Er zijn altijd dingen die misgaan. Zo is het leven. Als je maar onthoud dat waar je ook bent, je bijna altijd binnen 24 uur weer thuis bent. Soms is die gedachte bijna alles wat je nodig hebt om precies te blijven waar je bent.’

Liesbeth @ Peru

Wat is je mooiste reis tot nu toe?

‘Iedere reis is niet alleen anders door het land en de cultuur, het doet ook iets anders met je. Ik vond Rio de Janeiro fantastisch, Mongolië bijzonder, maar ook Italië staat hoog op mijn lijst. Je hoeft niet naar de andere kant van de wereld om het gevoel van reizen te ervaren. Een week naar Italië is ook reizen, zolang je het niet helemaal vol boekt. Boek iets voor de eerste twee nachten en laat de rest op je afkomen. Op die manier heb je de vrijheid om ter plekke te denken hoe je je week gaat invullen. En dat is reizen.’

Benieuwd naar Liesbeth’s boek? Wij geven drie exemplaren van Pinnen in Mongolië weg. Voor mensen zonder win-ambities ligt het boek vanaf vandaag in de betere boekhandel. Nog geen CJP-pas, maar wel reislustig? Bestel nu een CJP-pas en krijg een time to momo-reisgids cadeau!

Comments

We maken gebruik van cookies om jouw website-ervaring te optimaliseren. Door gebruik te maken van CJP.nl ga je hiermee akkoord.