Artikelen Kortingen Win CJP events
Over CJP
Support
Word lid Mijn CJP
‘Ik houd van mijn vak, maar ik ben blij dat het niet mijn leven is’
09 OKT 2019 • Door Zoë Heijke • Meer blogs over Theater

‘Ik houd van mijn vak, maar ik ben blij dat het niet mijn leven is’

Ze is net vijfentwintig en afgestudeerd, maar Joy Delima heeft al een nominatie voor de belangrijkste Nederlandse theaterprijs op zak én is dit jaar te zien in twee toneelvoorstellingen en de televisieserie Flikken Rotterdam. 'Ik haal inspiratie uit het dagelijks leven, van mensen op straat tot internetgekkies.'

In de rubriek CJP is er vroeg bij zetten wij ruwe diamanten in de spotlights. Met in deze aflevering: actrice Joy Delima (25).

Wie?

Joy werd dit jaar met haar rol in Onze Straat, die ze tijdens haar stage speelde, genomineerd voor de belangrijkste Nederlandse theaterprijs: de Colombina. Deze zomer studeerde ze af aan de Toneelschool in Arnhem. Ze is nu te zien in haar eigen voorstelling Stamboom Monologen, Allemaal Mensen | UMUNTU van Toneelgroep Oostpool en het vierde seizoen van Flikken Rotterdam.

Vermoeiend

Wauw Joy, ongelofelijk wat je dit jaar allemaal hebt bereikt. Hoe heb je dat geflikt?
‘Ik heb het afgelopen jaar vooral heel hard en veel gewerkt. Ik heb niet eens mijn 25ste verjaardag gevierd. Dus ja, hoe ik dat heb geflikt? Veel werken, maar constant te moe zijn voor mijn sociale leven.’
Ik las op Instagram dat dit je vermoeiendste jaar ooit was.
‘Ik kreeg steeds vaker van willekeurige mensen te horen: ‘Het gaat goed met je hè?’, terwijl ik eigenlijk kapot aan het gaan was. Zeg dan maar eens: ‘Nee, eigenlijk niet’. Dat klinkt zo oneerbiedig. Vooral omdat het inderdaad goed ging met mijn carrière, maar een stuk minder met mijn privéleven. Ik sliep dagen achter elkaar ongeveer dertien uur per nacht, om vervolgens moe wakker te worden en ik had geen tijd of energie voor vrienden en familie.’
Deel je bewust meer eerlijke verhalen op Instagram?
'Ik heb sinds mijn rol in Flikken Rotterdam wat meer volgers gekregen. Daardoor ben ik wel wat bewuster geworden van het soort content dat ik deel. Ik vind het belangrijk om eerlijke verhalen te delen. Dus niet alleen het succes, maar ook de vermoeidheid die daarbij komt kijken. Ik weet namelijk zeker dat ik niet de enige ben die kapot is na lange werkdagen.'
Hoe gaat het nu? Ik moet zeggen: je ziet er uitgeslapen uit.
‘Ik ben nog heel erg aan het zoeken naar hoe ik mijn leven moet indelen. Ik houd zielsveel van mijn vak, maar ben blij dat het niet mijn leven is. Mijn leven is namelijk ook: in mijn huispak films kijken.’

Het vierde seizoen van Flikken Rotterdam. 

Kwetsbaar

Je was piepjong toen je begon met acteren. Acht jaar, om precies te zijn. Hoe is dat zo gekomen?
‘Ik ging naar de Rotterdamse jeugdtheaterschool Hofplein, omdat ik op dansles wilde. Mijn droom was om danseres te worden, maar op school bleek dat acteren mij veel beter lag. Op m'n achttiende deed ik een opleiding aan de mbo theaterschool in Rotterdam en daarna studeerde ik nog vier jaar aan Toneelschool in Arnhem. Daar ben ik afgelopen zomer afgestudeerd.’
Had je tijdens je studie in je hoofd wat voor actrice je wilde zijn?
‘Ik keek op naar acteurs zoals Leonardo DiCaprio. Maar ik besefte ook dat ik niet moest ambiëren om bepaalde kunsten van hem te kopiëren. Ik moest de beste versie van mezelf worden. Dat klinkt heel cliché, maar het werkt echt. Neem bijvoorbeeld het stuk Hamlet. Dat toneelstuk is al door honderden acteurs gespeeld, maar elke keer is ‘ie anders. Het is juist vet dat niet iedereen Leonardo DiCaprio is, maar de beste versie van zichzelf. Je moet bij jezelf nagaan: wat voeg ik toe aan dit werkveld?’
Wat voeg jij toe aan de acteerwereld?
‘Mijn kwetsbaarheid. Ik kan de kwetsbaarheid opzoeken in een rol, maar stel mij ook kwetsbaar op tijdens het maakproces. Dat laatste mis ik soms bij collega’s. Ik voel niet altijd de ruimte om te kunnen zeggen: ‘Dit wordt me te veel’, terwijl het naar mijn mening juist belangrijk is om je bloot te geven tijdens de repetities. Natuurlijk moet je niet altijd huilend op de set komen en is het belangrijk dat je privé en zakelijk gescheiden kunt houden. Maar ik vind het wel echt fijn als iedereen zichzelf kan zijn. Dan werk je ook veel beter.’ 

Joy Delima in Stamboom Monologen © Isabelle Renate la Poutre

‘Oh, en toen ik was genomineerd voor de Colombina zei de jury dat ze het vooral heel knap vonden hoe ik mezelf kon transformeren in de rol van Naomi Polat in Onze Straat. Vooral de fysieke transformatie vind ik tof. Dat je meerdere rollen speelt in hetzelfde kostuum. Je moet dan echt op zoek gaan naar de transformatie in je lichaamshouding. Ik haal daarvoor inspiratie uit het dagelijks leven, van mensen op straat tot internetgekkies. Dat zijn gewoon echte mensen die hele rare dingen doen. Heerlijk inspirerend vind ik dat.’
Op je cv zie ik een rode lijn: de rollen die je speelt staan veelal dichtbij je eigen leven. Heb je daar bewust voor gekozen?
‘Dat is toevallig zo op mijn pad gekomen. De rol die ik in Allemaal Mensen speel is een uitvergrote, theatrale versie van mezelf. Ik word daar echt in het hokje gestopt van de zwarte vrouw. Soms ga ik weleens naar huis en denk ik: ‘Ben ik echt zo?’. Dat is moeilijk, maar ook interessant om zo diep te graven. Het idee voor de voorstelling Stamboom Monologen kwam uit mezelf. Ik ga daar op zoek naar mijn thuis. Dat stuk is eigenlijk een soort zelfportret. Ook heel vet, maar daar ben ik super kwetsbaar.’
Wat voor soort rollen speel je het liefst?
‘Het tegenovergestelde van mezelf: een witte man. Of het nu een Leonardi DiCaprio is of een Trump. Op de een of andere manier kan ik mij in zo’n rol het best transformeren. Daarbij kan ik mijn mening geven over de mannen door ze te spelen met humor.’ 

Joy Delima in Allemaal Mensen | UMUNTU © Sanne Peper

Dromen

Waar zijn je dromen voor de toekomst?
‘Op dit moment vooral innerlijke peace. En ik wil meer in het hier en nu leven, alleen werkt de acteerwereld niet echt zo. Je kan nu gebeld worden voor een rol in 2020.’
En als je echt irrationeel mag dromen?
‘Ik keek laatst A Black Lady Sketch Show, een comedy die gemaakt en gespeeld is door alleen maar zwarte vrouwen. In Amerika is er echt een black community die comedy series maken. Dat mis ik in Nederland, dus het lijkt mij wel vet om dat hier naartoe te halen. Daarnaast zou ik ook wel in een film willen spelen. Op het beeldscherm wordt alles zo uitvergroot. Ik heb zelf al grote ogen, maar op beeld zijn ze gigantisch. Ik ben wel benieuwd wat ik kan doen op het gebied van transformatie in een film met die gigantische ogen.’

Wij geven 5x2 kaarten weg voor Allemaal Mensen | UMUNTU op 23 oktober in Frascati in Amsterdam. Geen winnaarsmentaliteit? Allemaal Mensen | UMUNTU is t/m 7 december 2019 te zien. Benieuwd naar Stamboom Monologen? Je ziet de voorstelling t/m 31 januari 2020 in verschillende theaters in Nederland.

Tik jij de 30 voorlopig niet aan en heb je nog geen CJP? Je wordt nu al lid voor € 17,50 per jaar!

Comments

We maken gebruik van cookies om jouw website-ervaring te optimaliseren. Door gebruik te maken van CJP.nl ga je hiermee akkoord.