Artikelen Kortingen Win CJP events
Over CJP
Support
Word lid Mijn CJP
De stellingen van Pisa met Shahine el-Hamus & Olivia Lonsdale
27 SEP 2019 • Door Rick van Veluw • Beeld: De Belofte van Pisa • Meer blogs over Film

De stellingen van Pisa met Shahine el-Hamus & Olivia Lonsdale

Hij komt in een Ajax-trainingspak naar een sjiek diner, zij woont in een gigahuis in Amsterdam-Zuid. Toch worden Samir (Shahine el-Hamus) en Annelies (Olivia Lonsdale) in De Belofte van Pisa hopeloos verliefd. Wij voelden ze aan de tand over hun rol in de boekverfilming van Mano Bouzamour. ‘Deze film gaat over vrijheid, in every way.’

Wat Gijp is voor veertigjarige mannen, is De Belofte van Pisa voor middelbare scholieren. Het boek van Mano Bouzamour uit 2013 is nog altijd razend populair op leeslijsten. Natuurlijk moest er een boekverfilming komen en die is er nu: Shahine el-Hamus (19) speelt Samir, die geweldig kan trompetspelen en wordt aangenomen op het sneeuwwitte en elitaire Muzieklyceum Zuid. Dat levert natuurlijk de nodige clashes op als zoon van Marokkaanse ouders uit Amsterdam-Noord, zeker als hij verliefd wordt op rijkeluisdochter Annelies (Olivia Lonsdale) die woont in Zuid.

In het College Hotel in Amsterdam stellen we Shahine en Olivia geen vragen, maar doen we een rondje De Stellingen van Pisa. Eens kijken of ze in real life ook zo op elkaar ingespeeld zijn.

Stelling 1: Mano Bouzamour is een geweldige schrijver

Shahine: ‘Nou ja, geweldig.. Dat vind ik overdreven.’
Olivia: ‘Oh, ik vind van wel.'
Shahine: 'Ik maak ook maar een geintje.'
Olivia: 'Ik vind het vooral geweldig dat… Hoe oud was hij toen hij De Belofte van Pisa schreef? Achttien, negentien? Ik weet nog dat ik het las toen ik uitkwam, het was heel herkenbaar voor mij. Ik was bijna klaar met de middelbare school. Voor mij was het een mega big deal dat ik überhaupt was geslaagd voor de HAVO. Je bent dan bezig met wat daarna komt, de liefde, je vrienden. En een ultiem gevoel van vrijheid. Dat zit heel erg in De Belofte van Pisa.’
Shahine: ‘Voor mij is het nog maar anderhalf jaar geleden dat ik slaagde, haha. Voelt alweer als tien jaar geleden. Maar ik herken wat Olivia zegt: ik wilde faaacking graag van school. En het lukte, ik slaagde. Ik heb een paar maanden alles gedaan wat God verboden heeft. Gewoon gezellig, klaar met school, niemand die je vertelt dat je shit moet doen.’
Olivia: ‘Of vertelt dat je écht eens op tijd moet zijn.’
Heel universeel dus, wat Mano toen heeft geschreven?
Shahine: ‘Ja, absoluut. Dat heeft het boek sowieso heel erg. Dat je iets eruit kunt pikken wat voor jou herkenbaar is.’

Shahine el-Hamus (© Rick van Veluw)

Stelling 2: Samir hoort nergens bij

Shahine: ‘Hmmm. Dat gevoel heeft hij aan het begin van de film. Hij groeit op in Noord als zoon van Marokkaanse ouders, maar merkt wel dat hij anders is dan de jongens met wie hij hangt. Dan gaat hij naar Amsterdam-Zuid en daar is hij dan weer helemaal niet op zijn plek. Dat verandert op het moment dat hij uit huis wordt getrapt en bij IJsbrand (klasgenoot op lyceum, red.) gaat wonen. Dan beseft hij…’
Olivia: ‘Zo kan het ook.’
Shahine: ‘Precies, ‘zo kun je ook een familie hebben’. Daar voelt hij zich écht thuis, waar het ongedwongen en gezellig is. Terwijl ik denk dat hij zich bij zijn echte familie ook thuis voelt, maar hij op dat moment worstelt met zijn plek in die buurt.’
Samir maakt zich wel heel nadrukkelijk los van zijn gezin. Hij wordt uit huis getrapt, gaat ergens anders wonen, zich anders kleden en gedragen.
Shahine: ‘Hij kiest voor zichzelf. Dat is ook heel universeel aan dit verhaal. Ik werd vroeger gek van school, maar net zo goed van mijn ouders. Die je de hele tijd op je nek zitten met ‘je moet dit doen, dat doen, wakker worden, lig je nog steeds in bed?’ Dat heeft Samir ook: hij kiest op een gegeven moment voor zichzelf.’

Olivia Lonsdale (© Rick van Veluw)

Toen het boek verscheen, deed het aardig wat stof opwaaien. Mano werd verstoten door zijn conservatieve familie op wie het boek is gebaseerd. Hoe zien jullie dat met Samir? Maakt hij zich bewust los van zijn familie?
Shahine: ‘Nee, dat denk ik niet. Hij heeft daar net zo goed liefde voor. Maar hij wil ook andere dingen zien en niet tussen vier muren leven. Met het idee van ‘dit zijn de regels, zo moet je het doen van je leven’. Hij kiest voor zichzelf, hij wil het leven zelf ontdekken. Daarmee verloochent hij niet zijn geloof of cultuur, hij zoekt gewoon andere dingen.’
Olivia: ‘Zijn familie accepteert dat alleen niet.’
Is dat voor jullie ergens nog herkenbaar? Shahine, jij bent half Eygptisch, en Olivia heeft een Britse vader.
Olivia: ‘Ik merkte als puber dat mijn vader het raar vond om ‘je moet’ te zeggen. Dat bestaat niet in het Brits, het is altijd ‘could you’. Dat zijn van die kleine dingen. Net als beleefdheid: in Amsterdam dring ik rustig voor, in Engeland ga ik altijd netjes in de rij staan.'
Shahine: ‘Ik denk sowieso wel dat de Nederlandse en Britse cultuur meer gemeen hebben?’
Olivia: ‘Ja, sowieso. Maar hoe is dat voor jou dan Shahine? Ik las in dat Volkskrant-verhaal (groot interview met familie el-Hamus, red.) dat jullie weleens op de grond aten enzo.’
Shahine: ‘Jaja, op zo’n klein, laag tafeltje. Maar ik ben niet opgevoed met mijn vader (Shahine’s ouders zijn gescheiden, red.) in huis. Ik spreek geen Arabisch. De Egyptische cultuur leefde wel in huis. Tapijten, foto’s, die cultuur is nog wel om me heen. In De Belofte van Pisa heeft Samir twee Marokkaanse ouders en ik heb van allebei mijn ouders wat. Dus ik kan goed moven in twee culturen, als een kameleon.'

Stelling 3: De Belofte van Pisa gaat over vrijheid

Shahine: ‘Ja, zeer eens.’
Olivia: ‘Ja!’
Shahine:In every way.’
In de persmap haalt scenarist Robert Alberdingk Thijm een quote van Mano uit het boek aan: Samir loopt de moskee uit en beseft dat ‘religie de echo van je eigen stem’ is. Is dat die vrijheid?
Shahine: ‘Dat is waar de vrijheid begint voor Sam. Hij twijfelt. Ook dat is iets waar iedereen in het leven tegenaan loopt, of je nou religieus wordt opgevoed of niet. Het moment waarop je denkt ‘iedereen vertelt mij dingen, ik moet dingen aannemen, maar is dit echt zo? Wat vind ik zelf eigenlijk?’
Olivia: ‘Ja, hij denkt na over wat er nog meer is buiten zijn eigen leventje.’
Is er een moment in de film dat typerend is voor de vrijheid die Sam vindt?
Shahine: ‘Ja, op een gegeven moment komt Annelies naar Sam zijn huis en dan wil hij niet dat ze boven komt. Hij schaamt zich, of wil zijn vriendin niet aan zijn ouders voorstellen.’
Olivia: ‘Annelies betrekt dat op zichzelf. ‘Je schaamt je voor mij!’ Zij begrijpt het niet.’
Shahine: ‘Het is niet per se een moment van vrijheid, maar schetst wel…'
Olivia: ‘Wat vrijheid dan is.’
Shahine: ‘In zijn hoofd past het automatisch niet bij elkaar: vriendin, thuis. Nee, dat kan niet samen, doei. Daar heeft hij nooit eerder aan getwijfeld, hij heeft nooit gedacht aan de mogelijkheid dat het misschien wél kan. Pas als het echt onlogisch voor hem wordt en het wringt, gaat hij nadenken. Daar begint zijn vrijheid.’

Op 9 oktober organiseren wij een exclusieve voorpremière van De Belofte van Pisa voor CJP’ers in Pathé Tuschinski. Bij zijn? Klik dan hier!

Comments

We maken gebruik van cookies om jouw website-ervaring te optimaliseren. Door gebruik te maken van CJP.nl ga je hiermee akkoord.