Artikelen Kortingen Win CJP events
Over CJP
Support
Word lid Mijn CJP
In een tent met Arp Frique: 'Ik neem mensen mee op reis tijdens onze show'
15 JUL 2019 • Door Veerle van Dam • Beeld: Veerle van Dam • Meer blogs over Festival

In een tent met Arp Frique: 'Ik neem mensen mee op reis tijdens onze show'

Niels Nieuborg is het brein achter Arp Frique & Family. De familie liet hij even thuis en zelf plofte hij neer in ons tentje. Hij is geen fan van kamperen op een festival, maar er optreden doet hij graag. 'Ik vind het belangrijk dat de set snel en energiek is en dat we onvoorspelbaar blijven.'

In onze rubriek ‘In een tent met…’ zetten – of gooien – we een tent op en praten we met een artiest of band over het festivalseizoen en de magie van liveshows. Deze keer leek het Niels Nieuborg wel wat om in CJP's tentje te kruipen. Niels is de schepper van Arp Frique & Family. De band heeft een sound die lastig te omschrijven is. Lijkt het nou op funk, of disco, en in welke taal zingen ze eigenlijk? Niels probeert in ieder geval altijd om zijn publiek te verrassen. Met z'n Family staat hij deze zomer op North Sea Jazz, De Leuke Festival, Welcome to the Village, Dekmantel, Zeezout en nog veel meer festivals. 

Niels Nieuwborg, het brein achter Arp Frique & Family © Veerle van Dam
Niels Nieuborg, het brein achter Arp Frique & Family © Veerle van Dam

'We kunnen wel Engels zingen, maar dat is niet de flavour die ik zoek.'

Hé Niels! Hoe zit Arp Frique nou eigenlijk in elkaar?
Niels Nieuborg: 'Ik ben een soort one-man-band. Arp Frique is mijn alter ego. Ik speel en schrijf alles zelf. Dat werkt voor mij het beste. De vocals op de platen doe ik niet, die zangers heb ik uitgenodigd. Eerst deed ik alles zelf en toen liet ik mijn muziek horen aan mensen die er verstand van hadden. Ze zeiden dat ik dit live moest gaan doen. Toen ging ik mijn band samenstellen. Na wat wisselingen hebben we nu een heel hechte groep, bijna een familie. Daarom Arp Frique & Family.'
Je muziek swingt wel echt de pan uit. In welke talen wordt er gezongen?
'De zangers zingen voornamelijk Kaapverdisch, Braziliaans, Surinaams, Twi (Ghanees dialect, red.), maar we hebben ook een nummer in het Creool-Frans.'
Wat vind je zo mooi aan die talen?
'Ik doe het eigenlijk niet eens om de mooiheid van die talen. Je kunt m'n zangers vragen Engels te zingen, maar dat is niet de flavour die ik zoek. Iedere taal heeft z’n charme en roept bepaalde herinneringen bij je op en wordt daarom interessant. En dan denk je: Niels Nieuborg, echt zo’n Nederlandse gast. Ik ging vroeger met m’n ouders op vakantie naar Aruba en Curaçao en die cultuur had me vanaf moment één helemaal ingepakt. Daar begon het allemaal.'
Hoe verwerkte je die indrukken in jouw eigen muziek?
'In Rotterdam kwam ik in aanraking met Kaapverdische bands en dat heeft altijd invloed gehad op de manier waarop ik muziek maak. Ik sta ook open voor andere muziek dan wat er uit de radio komt. Ik luister nu bijvoorbeeld veel Braziliaans, Ethiopisch en Somalisch. Dan wordt je eigen muziek ook grenzeloos.'

'Elke show is een kans om impact te maken.'

Hoe lang treed je nu met The Family op?
'Nu zo’n twee jaar.'
Wat was jullie eerste festival?
'Dat was Roots in the Woods in Apeldoorn. Heel grappig en ook heel weird. De Family was ook nog niet tight. We waren nog heel erg zoekende. Ik dacht bijvoorbeeld twee dagen van tevoren pas na over wat we aan zouden doen. Ik kende de bandleden nog niet heel goed en ik wist ook niet hoe zij op een gig aan zouden komen. Dus ik bedacht nog een last-minute styling idee. Dat was zo wack, zo lelijk. Het was echt een complete mismatch. Ik zie het nog weleens terug. Vreselijk.'
En hoe ging het muzikaal?
'Dat was het ook nog niet helemaal. Heel veel gefriemel.'
Maar het werd wel goed ontvangen?
'Ja, best wel. Toen dacht ik: ‘oh, als mensen dit al leuk vinden, wacht dan maar.’ Terwijl dit veruit ons slechtste optreden was.'
Waarom was het dan zo slecht?
'Het is best lastig om je platen te vertalen naar het podium. Ik heb bijvoorbeeld dingen gedaan die in het echt niet kunnen, zoals nummers met tien lagen percussie. Dat kan dus niet met één percussionist op het podium en daar had ik toen niet helemaal over nagedacht.'
En hoe pakte je het toen daarna aan?
'Ik besloot ons te gaan filmen tijdens optredens en festivals. Om te kijken hoe we op het podium staan en wat we nog konden doen om het beter te laten klinken. Ik ben heel analytisch, ook op het podium.'
Vind je dat vervelend?
'Nee, dat vind ik heel leuk. Ik houd van die controle. Mijn muziek is m’n baby. Dit is wat ik doe, my life is on the line. Dat klinkt misschien dramatisch, maar elke show is weer een kans om impact te maken.'
Hoe wil je impact maken?
'Ik probeer mensen mee op reis te nemen tijdens onze shows. Ik wil ze niet vermoeien met lange praatjes tussendoor, maar ze juist verrassen. Ik vind het bijvoorbeeld tof als mensen denken dat een nummer is afgelopen en ze voorzichtig beginnen te klappen, maar dat we dan ineens met iets totaal anders nog erachteraan komen. Hoppa, naar links of naar rechts, maar nooit de voorspelbare kant op.'
Pas je ook je setlist daarop aan?
'Het is heel afhankelijk van waar we staan en wat de bezetting van onze band is. Daar moet je dan creatief mee omgaan. Ik vind het belangrijk dat de hele set snel en energiek is. Natuurlijk heb ik ook nummers die live minder goed aanslaan en die schrap ik dan, of ik kort ze in.'

'De X-Ray op Lowlands puilde helemaal uit van de mensen, bizar.'

Wanneer is een show voor jou echt geslaagd?
'Het gaat er voor mij om hoe het publiek reageert. We hebben shows gedaan voor tien mensen en voor 15.000 mensen. Die twee kunnen even leuk zijn. De reactie van het publiek vind ik heel belangrijk. Hoe enthousiast zijn ze voor, tijdens en na de show? Vragen ze om een toegift, dan weet je dat je het goed hebt gedaan.'
Stel: jullie zitten in een mindere show, trekt het publiek jullie dan weleens omhoog?
'Dat gebeurt weleens, ja. We hebben een keer een show gehad in Molenbeek in Brussel. Daar waren maar twintig of dertig mensen in een klein curieus zaaltje. En die mensen hebben zó hardcore gedanst. Gillen, krijsen, wow. Vanaf het moment dat we opkwamen totdat we gingen: complete chaos. Toen schoot ons energielevel natuurlijk keihard omhoog. Liever dit dan 1.000 milde mensen.'
Maar liever een combi!
'Zeker. Vorige zomer stonden we op Lowlands. Op de vrijdag om half drie in de X-Ray, dus ik dacht al: 'Er komt helemaal niemand. Iedereen is z’n tent aan het opzetten.' De band stond op het podium, de host kondigde mij en de zangeres aan en verrassend genoeg hoorde ik een applaus wat niet klonk als twintig verdwaalde mensen. We kwamen het podium op en zagen dat de loods helemaal packed was. Hij puilde uit, overal zag je zwermen mensen.'
Hoe voelde dat?
'Heel bizar. Die mensen waren vanaf moment één helemaal gek en dan weet je dat ze je show ook heel tof gaan vinden.'
En als mensen niet vanaf het begin uit hun dak gaan?
'Dan moet je er voor werken. Soms neem ik een beslissing om iets weg te laten, dat vindt de band heel irritant. Of ik doe een synthesizer-experiment. Als het publiek écht moeilijk is, dan worden die stukken wel iets te spacey.'
Wat voor mensen staan er meestal bij jullie optredens?
'Dat zijn van die zogenaamde ‘wereldburgers’. Muzieklovers die heel cultuur geïnteresseerd zijn. Of mensen die gek zijn op Ghanese en Kaapverdische muziek, of die juist van disco houden. We hebben vaak een heel tof publiek en ook van over de hele wereld. In elk land hebben we een paar honderd fans. Van Japan tot Brazilië en van Zuid-Afrika tot Nederland.'

Wil jij Niels' alter ego ook in het echt meemaken? Dat kan! Arp Frique & Family staat deze zomer op meerdere plekken te shinen. Als CJP'er zie je ze mét korting bij North Sea Jazz, Welcome to the Village en De Leuke Festival

Tik jij de 30 voorlopig niet aan en heb je nog geen CJP? Je scoort er nu al eentje voor € 17,50 per jaar!

Comments

We maken gebruik van cookies om jouw website-ervaring te optimaliseren. Door gebruik te maken van CJP.nl ga je hiermee akkoord.