Artikelen Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Ik ging voor de eerste keer naar Mission: Impossible
16 AUG 2018 • Door Zoë Heijke • Beeld: Mission: Impossible - Fallout (2018) • Meer blogs over Film

Ik ging voor de eerste keer naar Mission: Impossible

'Het lijkt wel een cliffhanger van Goede Tijden Slechte Tijden. Man, wat slecht.'

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik heb nog nooit een Mission: Impossible-film gezien. Ook niet de eerste, tweede, derde, vierde, of vijfde. Echt, nog nooit. Ik heb het ook nooit overwógen om naar de reddingsacties van Tom Cruise, in de rol van geheime agent Ethan Hunt (ja, ik heb me ingelezen), te gaan kijken. Voor mij staat de filmreeks gelijk aan de irritante theme song, die – als je er al aan denkt – in je hoofd blijft zitten. De hele dag. Sorry.

Een enge vent van de Scientology kerk

Hoewel Mission: Impossible voor veel aanbidders bijna synoniem staat aan Tom Cruise, is dat allesbehalve waar de acteur mij aan doet denken. Voor mij is Cruise een enge vent van de Scientology kerk, die ooit met Nicole Kidman was getrouwd en haar door de kerk liet afluisteren, omdat ze zich niet bij de sekte wilde voegen. Ik krijg er weer rillingen van. Maar goed, waar waren we gebleven? Oh ja, ik ging voor de eerste keer naar een Mission: Impossible-film. Om precies te zijn: nummer 6 van de reeks, want die draait nu in de bioscoop. Waarom? 'Because some missions ar not a choice.'

Tom Cruise is voor de Mission: Impossible-aanbidder een held die snel kan rennen, voor mij is hij een enge vent die snel kan rennen.

Een onmogelijke opdracht

Snappen doe ik ‘m in het eerste half uur niet echt. Ik raak de draad al kwijt in de eerste tien minuten wanneer er een bandrecorder wordt bezorgd met een onmogelijke opdracht. Maar daar zal de film zijn naam wel aan te danken hebben. Na een uur ben ik niet veel wijzer. Ja, ik ben tot de conclusie gekomen dat Cruise de rol van Ethan Hunt speelt. En dat hij met veel actie de wereld probeert te redden van een terroristische organisatie. Maar moest dat oprecht zo lang duren? We hebben tenslotte nog anderhalf uur te gaan. Wat mij betreft hadden we ook meteen kunnen beginnen met de scène dat Hunt op het vliegtuig naar Parijs wordt gezet. Waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan? 

Hangen aan een vliegende helikopter

Eerlijk is eerlijk, ik ben onder de indruk van het stunt- en vliegwerk van Cruise. Hij rent over daken, rijdt keihard - zonder helm - op een motor en hangt aan een vliegende helikopter. Hij grijpt een touw dat uit een opstijgend toestel hangt, klimt naar boven, valt naar beneden, worstelt zich weer naar boven, slaat de piloot dood en probeert uiteindelijk een andere helikopter uit de lucht te botsen. En dat doet ‘ie dus gewoon écht. Oké, de piloot slaat hij niet echt dood, maar Cruise is zijn eigen stuntman. Dat betekent dat hij zelf van het ene naar het andere torenhoge gebouw springt en zelf in de helikopter klimt en het vliegende ding uiteindelijk ook zelf bestuurt. Als je dat niet gelooft, moet je hieronder even de making of kijken. Behoorlijk indrukwekkend. Vooral als je beseft dat Cruise alweer 56 jaar oud is en zijn generatiegenoten langzaam maar zeker opschuiven naar oude mannenrollen.

De gezichtsuitdrukkingen van Tom Cruise

Toch blijft zijn hoofd mij niet helemaal aanstaan. Elke keer als Cruise in beeld komt (en dat is behoorlijk vaak) denk ik aan zijn enge sekte. En dan heb ik het nog niet gehad over zijn gezichtsuitdrukkingen, want dat gaat met behoorlijk veel moeite. Als hij een van zijn twee grote liefdes bijna dood rijdt, lijkt hij daar absoluut niks om te geven. Geen schrik, geen traantje, niks! Met een close-up van zijn gezicht wordt nog een wanhopige poging gedaan om zijn uitdrukkingsloze gezicht iets meer expressie te geven. Tevergeefs. En als hij aan het einde van de film een poging doet om te huilen, word ik er zelfs zo ongemakkelijk van dat ik begin te gniffelen. Het lijkt wel een cliffhanger van Goede Tijden Slechte Tijden. Man, wat slecht.

Na twee en een half uur – zonder pauze – loop ik met een volle blaas en een flinke dosis adrenaline de zaal uit. Dit was het dan: mijn Mission Impossible-ontgroening. Ik ben positief verrast over de stunts en rij overmoedig op mijn fiets terug naar het CJP-kantoor. Echter, Cruise had ook makkelijk de wereld kunnen redden in een uurtje minder. Zo spectaculair is het verhaal nou ook weer niet. 

Ben jij een gemotiveerde Mission: Impossible-fan en kun je niet wachten tot de zevende film in de bioscoop draait? Of kun je net als ik niet naar Tom Cruise kijken zonder aan de Scientology kerk te denken? Mission: Impossible - Fallout draait nu in verschillende bioscopen en filmhuizen. Met je CJP-pas krijg je een lekkere korting op je kaartje. 

Comments

We maken gebruik van cookies om jouw website-ervaring te optimaliseren. Door gebruik te maken van CJP.nl ga je hiermee akkoord.