Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
De angst om vergeten te worden
24 FEB 2017 • Door Zoë Heijke • Beeld: Anne Beentjes • Meer blogs over Festival Theater

De angst om vergeten te worden

Danscollectief MAN || CO viert het leven. De vijf meiden bevinden zich in een rollercoaster met glitterconfetti en discoballen, in de vrees om alleen achter te blijven.

MAN || CO (fonetisch: manco) bestaat uit Moreen, Lisa, Susan, Sjifra en Roma. Het vijftal laat zich graag inspireren door eenzaamheid. Een bijzondere inspiratiebron. CJP sprak met danseres Moreen over hun huidige fascinatie: de angst om vergeten te worden.

Een voorstelling over angst. Is dat niet heel erg deprimerend?

'In onze theatrale dansvoorstelling When we cried confetti verwijzen wij naar de eenzaamheid onder ouderen en het befaamde FOMO: Fear Of Missing Out. Dat zijn inderdaad twee redelijk zware, maar veel besproken onderwerpen in onze maatschappij. Toch is de voorstelling niet zo deprimerend. We hebben de angst om vergeten te worden namelijk gegoten in een feestelijke setting. Ik speel bijvoorbeeld een karakter dat zich op een schoolreünie bevindt. Mijn oud-klasgenoten hebben alleen geen idee wie ik ben. De scene bevat gelukkig ook veel humor.'

Vanwaar dit thema?

'We zijn alle vijf gefascineerd door leegte, gebrek en tekortkoming. Die verwondering heeft ons tijdens de studie Moderne Theater Dans aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten bij elkaar gebracht. Dit zie je ook terug in onze naam: MAN || CO. Manco is een synoniem voor gebrek en de twee streepjes staan voor de leegte. De angst om vergeten te worden komt voort uit dit thema.'

Voel je die angst zelf ook?

'Ja, dat kwam vooral doordat ik veel te hoge eisen stelde. Ik moest mezelf ontwikkelen en blijven netwerken, zodat de kans op een baan zou vergroten. In die werkdrive maakte ik geen tot weinig tijd voor mijn vrienden, waardoor er een angst onstond om mijn vrienden te verliezen. Ik dacht: straks heb ik geen baan én geen vrienden, dan heb ik helemaal niks meer!'

V.l.n.r. Lisa Feij, Sjifra IJpma, Roma Koolen, Susan Hoogbergen, Moreen Beentjes

Heb je daar nog steeds last van?

'Nee, op een gegeven moment is er een soort volwassenheid ontstaan. Ineens besefte ik dat mijn vrienden niet zomaar verdwijnen; daar zijn het te goede vrienden voor. En als ik geen werk van iemand anders krijg, dan creëer ik het zelf wel.'

Jullie maken een combinatie van moderne dans en theater. Waarom?

'Een dansvoorstelling wordt gauw als een zweverige, abstracte en elitaire vorm gezien. Wat het ook best wel is. Dit komt vooral door de vierde muur: de dansers vergeten de toeschouwer en dat zorgt voor een scheiding tussen het podium en publiek. Wij halen die vierde muur weg door theaterelementen toe te voegen aan onze voorstelling. Theater is nu eenmaal toegankelijker dan dans. We doen dit niet met tekst, maar met mimiek en menselijke handelingen, zodat de kijker onze bewegingen herkent.'

Een theatrale dansvoorstelling zonder tekst. Hoe moet ik dat voor mij zien?

'De voorstelling heeft iets weg van een foto. Een foto laat zonder tekst een situatie zien en de kijker kan daar dan zijn eigen fantasie op los laten. When we cried confetti kun je op een soortgelijke manier bekijken. We werken met een feestelijke achtergrond: veertien discoballen. Dit zorgt voor een herkenbare omgeving. Daarnaast beelden onze menselijke dansbewegingen de situatie uit, waar de kijker zijn eigen interpretatie aan kan geven. We brengen het publiek zo dicht mogelijk bij onze voorstelling. Het liefst staan we tussen de mensen.'

Is het een interactieve voorstelling?

'Nee, dat niet. Het publiek hoeft geen opdrachten uit te voeren, maar ze moeten wel actief blijven kijken. Af en toe worden ze namelijk gebruikt als decor of figurant. In mijn reüniescene vraag ik bijvoorbeeld iemand ten dans uit het publiek. Soms leidt dat tot een leuk dansje, het kan ook zijn dat diegene mij juist afwijst. Dat trek ik dan door in de voorstelling.'

Is het niet ontzettend lastig om te improviseren?

'Ja, heel erg. Ik denk van te voren na over de mogelijke reacties die het publiek kan geven, maar een mens reageert nooit zoals je verwacht. Ik heb een keer met een meisje me het Syndroom van Down gedanst. Ze vond het zo leuk om te dansen, dat ze niet meer wilde stoppen. Dat maakte de scène heel erg leuk, maar op een gegeven moment moest ik echt verder. Ontzettend lastig om haar dat duidelijk te maken.'

Wat kunnen we verwachten bij Café Theater Festival?

'De voorstelling When we cried confetti is oorspronkelijk gemaakt voor het theater. Voor Café Theater Festival bouwen we de voorstelling dus volledig om naar Café Mevr. Dudok in Stadsschouwburg Utrecht. Het is een klein en donker café met een laag plafond. Niet echt ideaal voor een dansvoorstelling, maar dat is ook wel een mooie uitdaging. Onze discoballen moeten we voor deze gelegendheid even thuis laten.'

Benieuwd naar het vijfkoppige danscollectief MAN || CO? Van 3 t/m 5 maart staan zij met hun voorstelling When we cried confetti in het café van Stadsschouwburg Utrecht tijdens het Café Theater Festival. Het festival is gratis en bij Stadsschouwburg Utrecht krijg je ook nog eens een lekkere korting van € 5,- op een breed theateraanbod. Geen reden om thuis te blijven dus!

Comments

Gerelateerde kortingen

Stadsschouwburg Utrecht
€ 5,- CJP-korting

Stadsschouwburg Utrecht

Dikke korting op Utrechtse kleinkunst