Artikelen Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Judge me niet: waarom we afscheid moeten nemen van de guilty pleasure
28 JAN 2019 • Door Donna Kersten • Beeld: Donna's guilty pleasures nog even op een rijtje • Meer blogs over Theater

Judge me niet: waarom we afscheid moeten nemen van de guilty pleasure

Van Temptation Island tot luisteren naar Marco Borsato. Het krijgt al snel het label 'guilty pleasure' opgeplakt. Waarom doen we dat eigenlijk? Is het niet veel lekkerder om zelf te bepalen wat je leuk vindt, zonder je daarvoor te hoeven schamen?

Eén van de eerste artikelen die ik schreef voor CJP ging over K3. Met twee andere vrienden bezocht ik hun Vlindertour. Op 24-jarige leeftijd zong ik vrolijk de liedjes van Hanne, Marthe en Klaasje mee. Dat vonden mijn collega’s heel bijzonder en ze vroegen mij om er een stukje over te schrijven. 'Mijn ultieme guilty pleasure is K3' luidden de eerste woorden van mijn verslag.  

Guilty watte?  

'Waarom noemde ik het eigenlijk guilty?’ vraag ik mij nu af. Iedereen om mij heen weet immers dat ik de meiden van K3 gewoon plezant vind. En ik schaam mij er totaal niet voor. Ook niet als er toevallig iets K3-gerelateerds te zien is op mijn telefoonscherm en ik zie dat iemand naast mij mee zit te kijken.  
Die 'je ne sais quoi'-houding heb ik niet altijd gehad. Ik heb mij bijvoorbeeld heel lang geschaamd voor het feit dat ik iedere maand de Britse Vogue lees. Of dat ik alleen Berner Sennen-honden wil volgen op Instagram in plaats van elitaire meuk. Goh, en waarom eigenlijk? Ik was bang dat ik niet geaccepteerd zou worden binnen mijn eigen kringen. Met als gevolg dat ik mij jarenlang niet op mijn gemak voelde of mee moest praten over dingen die me vrij weinig interesseerden.  

De term guilty pleasure werd voor het eerst in 1860 gebruikt. Een journalist van The New York Times gebruikte deze uitdrukking om een bordeel te beschrijven... Wacht, wat? Ja, dan is het ineens heel gek om oreo's jouw guilty pleasure te noemen! Is er eigenlijk wel een correcte Nederlandse term voor guilty pleasure? In Vrouw las ik dat een goede vertaling ‘heimelijk genoegen’ is. Iets wat je dus heerlijk vindt om te doen, maar wat wel in het geheim moet gebeuren. Je kan natuurlijk niet tegen vrienden, die zichzelf film connoisseurs noemen zeggen, dat jij Bridget Jones prefereert over Citizen Kane. Foei! Stel je voor.  

Jayh heeft het begrepen: jodge me niet!

Arty farty mensen vs. de rest  

Om even terug te komen op mijn K3-artikel. Ik noemde dat een guilty pleasure, omdat ik net nieuw was bij CJP. Iedereen is hier super arty farty en uit angst om buiten de boot te vallen koos ik voor die veelgebruikte term.  

Maar ik ben zeker niet de enige die dit doet. Veel mensen schamen zich nou eenmaal voor hun GP's (guilty pleasures). Dat komt meestal door de angst voor afwijzing van anderen. Je bent nou eenmaal sneller geneigd om je mening aan te passen aan de groep. 'Wow, Tino Sehgal komt naar Stedelijk? Super vet, inderdaad.' Terwijl je geen idee hebt wie deze Sehgal-guy is. Dat gezegd hebbende zorgt schaamte wel voor een vorm van sociale controle. Wat natuurlijk ook heel erg goed is. Anders zou iedereen in zijn neus zitten peuteren of lekker in zijn blote kont naar de supermarkt lopen.

Door mee te gaan in de mening van anderen zet jij jouw eigen gevoel op een tweede plaats. En als je erover nadenkt is dat heel stom. Eigenlijk zou je jouw literaire leesclub gewoon eerlijk moeten kunnen vertellen dat je lekker gaat op Ex On the Beach. Je mag best houden van de boeken van Ilja Leonard Pfeijffer en tegelijkertijd genieten van het reality tv-aanbod van MTV. Zij moeten jou gewoon accepteren zoals je bent.

Wat mij vooral opvalt, is dat we guilty pleasure labelen aan dingen die door velen worden gezien als een lage cultuur. Kardashians, roddelbladen, ongezond eten of zoete romkoms. Dat is iets waar de hoogopgeleide bovenlaag zich toch niet mee bezig houdt? Een verschrikkelijke ouderwetse gedachte.   

Guilty pleasure of niet: heel Nederland zat aan de buis gekluisterd tijdens TIMtation Island

Voor de toekomst

Gaan we dan de goede kant op? Ja, absoluut. Steeds meer mensen durven eerlijk voor hun gp's uit te komen. Daarnaast krijgt populaire cultuur steeds meer erkenning. De superheldenfilm Black Panther is bijvoorbeeld genomineerd voor een Oscar van 'best picture' (de Academy wilde eerst een categorie voor de populairste film toevoegen aan hun repertoire, maar dat hebben ze gelukkig niet gedaan) en zelfs een SAG in de wacht sleepte voor beste film.  

Anno 2019 pleit ik voor een guiltyfree jaar! Doe vooral lekker waar jijzelf zin in hebt. Wat jij doet na het studeren, sporten of werken gaat niemand wat aan. We worden al op zoveel punten beoordeeld in het leven, laat dat alsjeblieft niet gaan over de dingen waar wij zo verdomd gelukkig van worden. Wat je dus beter kunt doen? Jouw gp's omarmen en zien als een essentieel onderdeel van jouw leven. Ze maken het leven immers stukken leuker.  

Wie ook de guilty pleasure guiltyfree willen maken zijn de Powervrouwen. In hun nieuwe voorstelling Guilty Pleasures omarmen zij alles waar het gp-label wordt opgeplakt. Als jij deze week met jouw blauwe pas zwaait kun je met 50% korting naar de voorstelling. 

Ben je ergens tussen de 18 en de 30 en heb je nog geen pas? Je scoort er nu al eentje voor € 13,50 per jaar!

Comments

We maken gebruik van cookies om jouw website-ervaring te optimaliseren. Door gebruik te maken van CJP.nl ga je hiermee akkoord.