Artikelen Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Als het zó slecht is dat je er vandoor gaat
25 JAN 2019 • Door Rick van Veluw • Beeld: Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald • Meer blogs over Muziek Film

Als het zó slecht is dat je er vandoor gaat

Soms is een film, concert of voorstelling zó dodelijk saai of hemeltergend slecht dat je wegloopt. Ook al heb je een duur kaartje gekocht. Wij vroegen CJP’ers naar die ene keer dat ze gillend naar huis renden. ‘De frontman stond bijna te janken op het podium.’

Wessel

‘Eigenlijk val ik middenin de doelgroep voor Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald: ik heb alle Harry Potter-boeken gelezen en films gezien. Dus nam ik mijn vader en mijn broertje & zijn vriendin mee naar de bioscoop om ‘m te zien. Ik zeg je eerlijk: waren zij er niet geweest, dan had ik halverwege mijn biezen gepakt.’

‘Vooropgesteld: alles in de film ziet er prachtig uit, de beesten zijn heel cool. Maar voor mij voelde The Crimes of Grindelwald verder echt zielloos. Dat zit ‘m in een heleboel dingen. In de eerste plaats is 80% van de film gemaakt met hulp van CGI (digitale nabewerking, red.), dus er werd weinig op locatie geschoten. Daarnaast is de film volgepropt met karakters die allemaal een introductie van tien seconden krijgen. Er wordt niks uitgelegd, niemand krijgt inhoud. Dus als er dan een grootse climax of twist in het verhaal is, voel je daar als kijker eigenlijk niets bij. Het boeit je gewoon niet. Ik werd écht boos om de manier waarop er is omgegaan met het personage Nagini, die in de Harry Potter-reeks een belangrijke rol heeft. In The Crimes of Grindelwald wordt ze even vluchtig aangestipt en heeft ze eigenlijk geen belangrijke rol. Toen voelde het echt even alsof J.K. Rowling mijn jeugd in de ballen trapte.'

Charlotte

‘Vroeger was ik zo’n hippig indiemeisje. Daarom gaf ik een een concertkaartje cadeau aan een vriendin: we gingen naar Noah and the Whale in Tivoli de Helling Een band met vrolijke folkliedjes. Op hun debuut dan, het tweede album stond vol met breakupsongs. De relatie van frontman Charlie Fink met Laura Marling was namelijk op de klippen gelopen.’

‘Die show was me toch een partij deprimerend! Niet eens mooi somber, maar echt rauw verdriet. Fink stond af en toe bijna te janken op het podium. Hij zat vol liefdesverdriet. De band probeerde er nog wel iets van te maken toen ze een vrolijk hitje als 5 Years Time speelden, maar dat maakte het alleen maar verdrietiger. Dus zijn we vlak voor het einde weggegaan. Sta je dan, als schattige indiemeisjes op een industrieterrein in Utrecht na een intens triest concert.’

Mabel

‘Als je een Cineville-pas hebt, ben je net iets minder kieskeurig. Dus dan ga je ook weleens naar een film die op een handige tijd draait. Vorig jaar zag ik met een vriendinnetje November, een Estlandse horrorfilm. De trailer zag er tof uit en ik had wel zin in een spannende film. Uiteindelijk heb ik vooral de slappe lach gehad: de film bleek een wervelwind van random ideeën.’

‘Ik ga proberen het plot uit te leggen, het is namelijk behoorlijk ingewikkeld. De film draait om een romance tussen een jongen en een meisje, terwijl een ander meisje daar weer heel jaloers op is. Zij is overigens een weerwolf. Het andere meisje heeft zelfmoordneigingen en de jongen sluit een pact met een geest. Intussen verkopen de boeren van het dorp hun ziel aan een vreemd wezen in ruil voor landbouwmachines. De regisseur heeft volgens mij geprobeerd alle Estse folkverhalen ooit in één film te proppen. De zaal werd intussen steeds leger. Ik ben uiteindelijk toch tot het einde gebleven. Ook bij slechte films wil je weten hoe het afloopt.’

René

‘Ik kijk enorm veel films en ga vaak naar concerten, festivals en clubnachten. Voor IFFR neem ik altijd 12 vrije dagen op. Tijdens het filmfestival zie ik ongeveer 4 films per dag. Dus ja, ik ben al vrij vaak weggelopen bij een film. Daarom zit ik ook altijd aan de zijkant. Op festivals geldt dat gevoel van ‘het gras is groener bij de buren’ nog sterker, dan loop je gemakkelijk van show naar show.’

‘Na het zien van The Brown Bunny van Vincent Gallo heb ik tegenwoordig iets meer geduld. Zo’n anderhalf uur zat ik geïntrigeerd maar ook geïrriteerd naar die film te kijken. De hoofdpersoon is een raadselachtig figuur en eigenlijk gebeurt er niet zoveel. Tot het laatste kwartier: toen kantelde de film en viel het kwartje bij mij. Die film heeft nog twee weken door mijn hoofd gespookt. Daarom ben ik tegenwoordig wat voorzichter met weglopen. Ergernis is een emotie: de regisseur kan dat ook bij je willen opwekken om je op het puntje van je stoel te drukken.’

Je zou bijna vergeten dat er ook heel veel geweldige films, concerten en festivalshows zijn. Met CJP zit je in ieder geval altijd voor een dubbeltje op de eerste rang: check onze beste kortingen hier of kom zaterdag naar DECODED | IFFR in één dag.

Comments

We maken gebruik van cookies om jouw website-ervaring te optimaliseren. Door gebruik te maken van CJP.nl ga je hiermee akkoord.