Artikelen Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Je bent niet welkom in het huis van Stefano Keizers
23 NOV 2018 • Door Rick van Veluw • Beeld: Rick van Veluw • Meer blogs over Theater Lezen

Je bent niet welkom in het huis van Stefano Keizers

Voor jou is het misschien een puinhoop, maar voor cabaretier Stefano Keizers is het een kunstwerk: zijn huis. Hij gooit namelijk nooit iets weg. Om het verschijnen van zijn debuut als schrijver te vieren, gingen we op spullensafari. ‘Ik heb heel snel een liefde voor objecten.’

‘Ik ga dit glas even voor je afwassen, dan weet je zeker dat het schoon is.’ Gover Meit – Stefano Keizers is zijn pseudoniem – zegt het met een grijns terwijl hij een glas afspoelt. Geen overbodige luxe in zijn appartement in Amsterdam-Zuid, waar een bom lijkt te zijn ontploft. In de keuken ligt een onuitgepakte koffer wijd open, zijn werkkamer kent een heuse pizzadozenberg en in de woonkamer vind je tussen de blousjes oude videobanden. ‘Tegenwoordig doe ik ook nog de full-zwerver experience, ik slaap met mijn jas en kleren aan,’ zegt hij zonder blikken of blozen, terwijl zijn CJP-bezoek naarstig zoekt naar een zitplek.

We zijn hier om Twee Luitenanten te vieren, het debuut van Stefano. Waarin hij schrijft over de uitzichtloze dagen die hij kende vóór De Slimste Mens en zijn voorstelling Erg Heel: dagen gevuld met heel veel niks en een klein hoopje drugs. En hoe doen we dat beter met een spullensafari, in het huis waar hij die doodsaaie dagen doorbracht? Wij vissen een object uit zijn immense verzameling, Stefano vertelt.

Object 1

stefanokeizers_govermeit
Ik vind dit soort tijdschriften folklore.

Wat is dit en hoe kom je eraan?
‘Dit is de NoFiteiten, een blad voor het behoud van theaterorgels. Het staat symbool voor wat ik meemaak in theaters. Ik speel een kleine tot middelgrote theatertour, dus ik kom op iconische plekken. Dit covermodel had zomaar de gastvrouw kunnen zijn waarmee ik de hele dag in het theater had moeten hangen. Ik vind dit soort tijdschriften folklore. Ik moest het hebben.’
Heb je het ook gelezen?
‘Ik heb hier best veel in gelezen, want het stamt uit de try-outtijd. Dat ik ’s ochtends enorm vroeg in het theater moest zijn en mezelf in de kleedkamer verstopte voor de gastvrouw of gastheer. Maar ik lees dit soort blaadjes graag. Het geeft me een goed inzicht in het land waarin ik leef. Ik ben dol op de amateurwereld, mensen die naast hun echte baan vol passie nog iets cultureels doen. Het zijn hele hechte gemeenschappen, een soort Scientology.’

Object 2

stefanokeizers_govermeit
'In Albanië heb ik het boek afgeschreven.'

Een vaantje van Albanië, hij zit zelfs nog in de verpakking. Is dit een cadeautje?
‘Ooooh, ja, dat is voor mijn regisseur. Goed dat je het zegt. Ik moet dat nog aan hem geven.’
Heeft hij Albanese roots?
‘Nee, in Albanië heb ik het boek afgeschreven. In Dhërmi. Een heel klein dorpje.’
Waarom daar?
‘Nou, ik moest daar heen van mijn ex-vriendin. Die overigens erg veel beschreven wordt in het boek. Daarover moet ik nog zeggen: zij is een heel positief en leuk mens. Ze werd namelijk een beetje boos over het boek. Maar goed, zij had niemand anders om mee op vakantie te gaan, dus wilde ze heel graag dat ik meeging. En anders kom ik zelf ook nooit de deur uit. In onze vijf jaar durende relatie zijn we twee dagen naar Valkenburg geweest. Ik had nooit geld, ik had nooit tijd, ik was altijd bezig met kunst. Dat neemt ze me nog altijd kwalijk. Dus nu ga ik wel met haar op vakantie.’
Is dat niet ongemakkelijk?
‘Het is vaak ingewikkeld. Want ja, het is mijn ex-vriendin. Ik ben niet in staat om relaties te hebben, maar elke keer wanneer ik met haar op vakantie dreig te gaan, krijg ik precies twee weken daarvoor een relatie met iemand. Waardoor het allemaal weer heel moeilijk wordt: ik moet aan die relatie uitleggen dat ik met mijn ex op vakantie ga en op vakantie zit ik met mijn ex in een super ongemakkelijke situatie.’

Object 3

stefanokeizers_govermeit
'Heb je In Bed With Madonna weleens gezien? Echt een goeie film!'

‘Ah, In Bed with Madonna!
Een videoband!
‘Ja, met videobanden heb je me echt. Dat is nog steeds wel mijn favoriete object.’
Waarom heb je een videoband van Madonna?
‘Alles wat je in dit huis ziet, heb ik gratis gekregen van mensen die van die spullen af wilden. Deze heb ik uit een grote opruiming van twee kunstenaars waarmee ik glow in the dark-planeten schilderde. Ik heb er nog veel meer. Dat is ook wel het probleem: dit huis is niet alleen mijn schuld. Mensen weten dat ik heel snel een liefde heb voor objecten. Ik kan huilend op de fiets zitten als ik weet dat er ergens een object op straat is achtergelaten. Daarom gooi ik niets weg.’

Object 4

stefanokeizers_govermeit
'Er zitten zoveel nadelen aan opruimen.'

Wat is dit?
‘Ah, dat is ook wel een mooi verhaal. Dit is kunst. Van Styrmir Örn Guðmundsson, een IJslandse performancekunstenaar waarmee ik in de legendarische band The Wu-Tang Brothers zat. Nog altijd de eerste en enige raptributeband op aarde. En dan ook nog eens all white. Styrmir zat bij me in de klas op het Rietveld. Hij was een van de jongens die hier maanden woonden. Ik had altijd rare jongens over de vloer. Zij vonden het hier heel comfortabel, sliepen lekker in de woonkamer. Maar ik moet echt een plek hebben waar ik alleen kan zijn. Dus op den duur mondde dat uit in totale wanhoop en trauma’s omdat die jongens nooit meer weg gingen.’
Aan de ene kant wil je alleen zijn, aan de andere kant zeg je altijd 'ja'. Is dit huis dan een verdedigingsmechanisme, zodat niemand meer kan blijven?
‘Ja. Ik word niet per se blij van wonen op de vuilnisbelt. Er zijn heel veel spullen die onder de bovenste lagen troep liggen, waarvan ik weet dat ze heel waardevol voor me zijn. Maar er zitten zoveel nadelen aan opruimen. Ik ben in één keer het bijzondere verhaal over mijn huis kwijt, ineens vinden mensen het leuk om bij mij over de vloer te komen en ik heb geen reden meer om een relatie te laten stranden of iets dergelijks. Het zijn allemaal praktische onhandigheden die me ervan weerhouden op te ruimen.’

En ‘nee’ zeggen tegen mensen, is dat geen optie?
‘Ik heb altijd de intentie om vaker ‘nee’ te zeggen, maar zodra ik ‘nee’ zeg, stellen de goden iets in werking om mij te bewijzen dat ik de verkeerde beslissing gemaakt heb. Ik ben écht, ik zweer het op mijn kinderen, bang geworden om ‘nee’ te zeggen. Ik mis altijd iets leuks. Het is geen FOMO, het is hoe dingen gaan. Ik zeg ‘ja’ om te voorkomen dat het noodlot met me kan sollen.’
Is het zo erg ja?
‘Dat is hoe alles altijd is gelopen. Soms gaat het echt te ver. Ik ga nu een ongelofelijk drukke periode in waarin ik zes levens tegelijk leef. Mijn regisseur zegt dan altijd: ‘we moeten nu echt ‘nee’ gaan zeggen op dingen.’ Ik ben het dan met hem eens, ga actief op zoek naar dingen om ‘nee’ op te zeggen. Dan vind ik eindelijk iets wat onbelangrijk genoeg lijkt om ‘nee’ op te zeggen en dan zeg ik ‘nee’ en voor ik het weet beland ik in de gevangenis. Dan was dat net het ene ding waar je geen ‘nee’ op kon zeggen. Zo gaat het de hele tijd.’
Je bent een yes-man.
‘Eh, nee, ja.’

Benieuwd naar de beslommeringen van Gover/Stefano voor de roem & faam? We geven drie exemplaren van Twee Luitenanten weg! Doe hier mee met de winactie. Stefano Keizers zien in het theater? Hij toert weer volop en met CJP scoor je tot 50% korting. 

Ben je ergens tussen de 18 en de 30 en heb je nog geen pas? Je scoort er nu al eentje voor € 13,50 per jaar!

Comments

We maken gebruik van cookies om jouw website-ervaring te optimaliseren. Door gebruik te maken van CJP.nl ga je hiermee akkoord.