Artikelen Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Floor van Liemt: 'de mooiste kunst komt van pijn en verdriet'
26 NOV 2018 • Door Zoë Heijke • Beeld: Zoë Heijke • Meer blogs over Lezen

Floor van Liemt: 'de mooiste kunst komt van pijn en verdriet'

Floor van Liemt (21) krijgt op haar twintigste de diagnose longkanker. Het is uitgezaaid en er is geen perspectief. Ze gaat naar huis om te sterven, maar is vier maanden later kankervrij. Floor schreef er een boek over, genaamd Witte raaf.

De Hoxton aan de Herengracht, een van de hipste plekken in Amsterdam. En je kunt er volgens Floor fijn studeren. Dat doet ze namelijk sinds een paar maanden weer. Geen rechten, zoals ze een jaar geleden deed, maar kunstgeschiedenis. Want dat vindt ze tenminste écht leuk. Zo zit ze aan tafel: rode hoodie, losse staart in haar haren en ogen die rust en vriendelijkheid uitstralen. Alsof we elkaar al jaren kennen en ik alles aan haar kan vragen. Eind december 2017 kreeg Floor de diagnose longkanker. Ze zou het nieuwe jaar niet halen. Maar nu zit ze tegenover me om te vertellen over haar boek, of eigenlijk: haar leven.

'Longkanker komt op mijn leeftijd eigenlijk niet voor'

Floor, hoe gaat het?
‘Vandaag goed. Ik voel me fit, dus dat is fijn. Een paar weken terug was ik te zwak geweest voor een interview. Witte raaf gaat over mijn eigen leven en dan moet ik veel oprakelen. Dat is soms best heftig.’
Je kreeg eind december te horen dat je het nieuwe jaar niet zou halen, maar nu zit je tegenover me.
‘Ja, ik besef het vaak ook niet. Vorig jaar kreeg ik van mijn behandelende arts te horen dat ik een uitzonderlijk geval was, een witte raaf. Longkanker komt op mijn leeftijd eigenlijk niet voor. En het soort, een dodelijke kettingrokersziekte, al helemaal niet. Uiteindelijk is dat wel mijn redding geweest. Althans, voor nu. Doordat ik zo'n uitzonderlijke vorm van kanker had, kwam ik in aanraking met een medicijn dat ervoor heeft gezorgd dat ik nu schoon ben. Of eigenlijk, niet schoon. Schoon betekent namelijk dat je niet meer kunt zien dat je ooit kanker hebt gehad. Dat is bij mij niet het geval: ik heb wat littekens in mijn lijf en er is schade aangericht aan mijn botten. Maar ik ben wel kankervrij.'

'Je kunt ook heel gelukkig zijn en kort leven'

Het beeld dat ik van een kankerpatiënt heb, is iemand die in eindeloze processen van chemotherapie belandt. Jij past totaal niet in dat plaatje.
'Bizar hè? Ik hoef alleen maar pillen te slikken. Op mijn slechtst was ik heel zwak: extreme pijn aan mijn longen, elke ochtend overgeven en een kuch die maar niet wegging. Toen ik het medicijn begon te slikken, kon ik ineens beter ademen en kreeg ik beetje bij beetje weer praatjes.’
Het lijken wel wonderpillen. Kun je er oud mee worden?
‘Dat is het voordeel van de tijd waarin wij leven: de ontwikkelingen in de medische wereld gaan snel. Toch garandeert dit medicijn mij geen lang leven. Waarschijnlijk is de medicatie ongeveer twee jaar werkend. Als ik er immuun voor word, word ik weer ziek. Omdat de medicatie nog zo nieuw is, kan er nog niet veel over worden gezegd. Het kan zijn dat er tegen die tijd weer een nieuw medicijn is, waardoor ik al pillen slikkend het leven door kan gaan. Net als patiënten met Aids, zeg maar. Maar er is ook een mogelijkheid dat er tegen die tijd nog geen medicijn is uitgevonden. Dan heb ik domweg pech.'
Leef je daardoor anders dan voor de diagnose?
‘Ja, maar het is niet zo dat ik een bucketlist afwerk. Ik merk dat het vooral de kleine dingen zijn die me blij maken, zoals een wandeling door de stad. Daarnaast heb ik het gevoel dat ik met een heldere blik naar de wereld kijk. Ik leef meer in het nu. Mensen zeggen vaak: 'Ze leven nog lang en gelukkig'. Eigenlijk is dat een hele gekke uitspraak, want dat betekent dus dat een gelukkig leven gelijk staat aan een lang leven. Dat zie ik niet zo. Je kunt ook heel gelukkig zijn en kort leven. Daar geloof ik in.'

'De mooiste kunst komt van pijn en verdriet'

Waarom besloot je er een boek over te schrijven?
‘Op de universiteit ging mijn verhaal heel snel rond. Ineens wist iedereen wie ik was. Daar had ik veel moeite mee. Vooral omdat het voor veel mensen sensatie was, terwijl het voor mij, mijn familie en vrienden iets verdrietigs was. Dus toen dacht ik: het verhaal ligt toch al op straat, laat ik het dan zelf goed vertellen. Zodat er geen ander of groter verhaal van wordt gemaakt en mensen weten hoe het écht zit. Daarnaast: de mooiste kunst komt van pijn en verdriet. Neem bijvoorbeeld het nummer Candy van Paolo Nutini. Dat is prachtig omdat hij iets van zijn gevoel heeft gemaakt.'

Je boek bestaat uit vier delen: Leven 1, Dood, Leven 2, Hoop. In Hoop spreek je jezelf moed in. Lees je dat nog weleens terug?
‘Ja, ik heb het ook eigenlijk voor mezelf geschreven. Zodat ik af en toe terug kan lezen wat ik denk nodig te hebben om me niet te laten kisten. Letterlijk. Ik heb veel lieve mensen om me heen die me kunnen troosten, maar niemand voelt wat ik voel. In mijn ziekte ben ik wel echt alleen. Dus in dit hoofdstuk zeg ik dingen tegen mezelf, die alleen ik tegen mezelf kan en durf te zeggen. Zoals: ik heb er vrede mee.'

Wil je Witte raaf lezen? Wij geven drie exemplaren van het boek weg. Doe hier mee met de winactie.

Comments

We maken gebruik van cookies om jouw website-ervaring te optimaliseren. Door gebruik te maken van CJP.nl ga je hiermee akkoord.