Artikelen Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Welkom, je bent dood. Bier, wijn of fris?
28 AUG 2018 • Door Marike Wouters • Meer blogs over Festival Theater

Welkom, je bent dood. Bier, wijn of fris?

Hoe vaak per week praat jij over de dood? Wij komen meestal op 0 uit, tot dit interview met theatermakers Inge en Rinske. Op Fringe Festival Amsterdam komen zij met een voorstelling over de dood. 'Bij het nummer Afscheid Nemen Bestaat Niet van Marco Borsato denk ik altijd 'flikker op, dat bestaat wel!'

Stel: je gaat dood. In het hiernamaals ontmoet je Charon, een veerman die je naar het dodenrijk vaart. Maar voor je de overtocht maakt, geeft hij speciaal voor jou een laatste feest. Het meest definitieve afscheidsfeest ooit. Wat voor feest zou dat worden? Theatermakers Inge Wannet (32) en Rinske Bouwman (29) hebben zich de hele zomer gebogen over de dood. In september is hun voorstelling Nachtkraaien te zien op Fringe Festival Amsterdam, waar Inge al twee keer de publieksprijs won. Reden genoeg om eens gezellig over de dood te keuvelen met Inge en Rinske.

Links Rinske, rechts Inge.

Spijkerpoepen

Hoi Inge en Rinske! Jullie zijn hopelijk nog lang niet toe aan doodgaan. Waarom dan toch een voorstelling over de dood?
I:
‘Ik wil het juist nu doen. Nu het niet in de lijn der verwachting ligt. We hebben allebei met de dood te maken gehad in ons leven en als theatermaker kun je daar een artistieke vertaling van maken. Ik vind het belangrijk om met een voorstelling mensen zowel aan het lachen te maken als aan het denken te zetten.’
R: We kwamen tijdens het brainstormen al best snel bij de dood uit. Mijn vader is drie jaar geleden overleden en dat zit nog heel vers in mijn hoofd. Ik denk elke dag wel even aan hem. Dan kun je je afvragen: drie jaar geleden, dat is een flinke tijd terug! Maar zo voelt dat niet.'
I: ‘Ik denk dat we soms wel eens te snel aan dit soort dingen voorbij gaan.’
R: ‘Onze voorstelling gaat natuurlijk over de dode mensen en niet over de nabestaanden. Maar het wordt wel spannend hoe het publiek gaat reageren. Het is een aangrijpend thema, waar er zowel gehuild als gelachen wordt. Onze Charon is iets anders dan die uit de Griekse mythe. Hij is een doorgesnoven feestbeest die zijn uiterste best doet om de mensen te laten wennen aan het feit dat ze gestorven zijn. Het wordt in ieder geval een ander soort hiernamaals dan men verwacht.'

Lekker over de dood praten

Is het lekker om over de dood te praten?
R: ‘Ja. Ik vind van wel.’
I: ‘We hebben het veel over de dood gehad met z’n tweeën. Hoe we er zelf over denken en waarom wij ermee omgaan zoals wij ermee omgaan. Hierdoor ben ik er zelf ook opener over geworden. Bijna niemand praat over de dood of vindt het eng om erover te praten.’
R: ‘Hoe dichter mensen bij de dood komen, hoe meer ze er over gaan praten. En dan lukt het ze opeens. Maar waarom alleen dan? Ik denk dat het juist heel verzachtend is als je het er al eerder over gehad hebt. Dan zal het later een minder zwaar onderwerp zijn.’
I: ‘Ik denk dat het heel fijn is als je weet hoe de ander over de dood denkt. Hoe je een afscheid voor je ziet of wat je absoluut niet wilt. Er gaan ook jonge mensen dood natuurlijk.'

Troostvoer

Als jullie een afscheidsfeest voor jezelf moesten geven, hoe zou die avond dan verlopen?
Rinske:
‘Oeh... met heel veel alcohol. Om de verhalen te laten stromen en om de dingen tegelijkertijd weer te vergeten.’
Inge: ‘Ja, alcohol en goed eten.’
R: ‘Troostvoer.’
Veel eten en drinken dus. Gaat er ook nog wat gebeuren op het feest?
R:
‘Spijkerpoepen? Nah, dat lijkt me toch niks. Tijdens ons onderzoek voor Nachtkraaien hebben we gekeken naar andere culturen en hoe zij met de dood omgaan. De Grieken speelden vroeger sketches op een begrafenis, over het leven van de overledene. Dat lijkt me wel wat.’
I: ‘Ik zou het tof vinden als vrienden wat vertellen, maar mensen moeten daar maar net zin in hebben. In delen van China maken ze van papier allemaal voorwerpen die belangrijk waren voor de overledene. Die papieren replica's kan de dode dan meenemen naar het hiernamaals. Dat wordt dan allemaal in de fik gestoken.' 
R: ‘Wat zouden we voor jou moeten origamiën dan?’
I: ‘Hmm, wat zal ik nodig hebben in het hiernamaals? Een mini-theater van papier?’

Afscheid nemen bestaat niet

Hoe zou je het liefst sterven? 
R:
‘Sowieso in mijn slaap. Dat je op een heel gezellige manier gaat slapen en daarna niet doorhebt dat je sterft.’
I: ‘In ieder geval zonder pijn of lang ziekbed.’
Een weinig dramatisch einde voor twee theatermakers.
R:
‘Ja, maar als je buiten de deur sterft, wordt je ook gevonden he! Daar zit ik ook aan te denken. Ik dacht eerst: dan wil ik wel van een klif storten. Maar dat geeft zo'n rommel. Je wordt dan helemaal verfrommeld in een ravijn gevonden. Nee dat wil je niet.’
I: ‘Daar hebben we dat theater voor hè, om onze crazy sterfscènes te doen.’
Bij welk lied op je eigen begrafenis zou je je omdraaien in je graf?
I:
Bohemian Rapsody, want die zou ik mee gaan zingen!’
R: ‘Haha, dat je dan uit de kist hoort: “Galileo galilea!”
I: 'Ja, mooi toch!'
R: ‘Ik vind het moeilijk om een nummer te noemen. Nou ja, bij het nummer Afscheid nemen bestaat niet van Marco Borsato denk ik altijd 'flikker op, dat bestaat wel!' Ik gun mijn nabestaanden een fijn rouwproces, waarin ze niet hoeven te verbloemen dat ze nog rouwig zijn.’

Romeo & Julia

Wat is jullie favoriete sterfscène uit een film of toneelstuk?
R:
‘Toen ik op het Fringe Festival in Edinburgh was, heb ik een toneelstuk gezien waar ze alle sterfscènes uit Shakespeare deden. Dat was fantastisch.’
I: ‘Shakespeare was goed in sterfscènes. Ik vind Romeo en Juliet nog steeds een van de meest hartverscheurende sterfscènes.’
R: ‘Maar ik vind die ook irritant. Er gaat zoveel mis.’
I: ‘Ja, het is zo onnodig.’

Wacht niet langer

Tot slot, wat zouden jullie op je grafsteen laten zetten?
I:
‘Ik zag online een grafsteen van iemand voorbij komen met de tekst ‘I told you I was sick’. Daar kon ik wel om lachen. Maar ik weet niet of ik zelf een grafsteen wil. Ik wil gecremeerd worden, maar met de as mogen ze doen wat ze willen.’
R: ‘Haha! Hilarisch. Ik wil denk ik ook geen grafsteen.’
I: ‘Ik vind zo’n opschrift vaak zo sturend. Dan zie je bijvoorbeeld staan: ‘Een liefhebbende moeder’. Er staat vaak maar één ding op. Dan ben je alleen maar dát ding.’
R: ‘Soms staan er ook heel nare dingen op als: ‘Spraakzaam was je niet…
I: ‘…En nu zeg je nog minder.’
R: ‘Haha ja dat.’
I: ‘Ik heb lang de lijfspreuk ‘wacht niet langer’ gehad. Doe het gewoon. Het is zo makkelijk om te zeggen ‘oh dat komt morgen wel of volgende week’. En dat vind ik ook het lullige van de dood, dingen die je écht wil doen moet je niet uitstellen. Je weet tenslotte nooit hoe het loopt. Ik zou in dat geval ‘wacht niet langer’ op mijn grafsteen zetten. Dat zou dan mijn nalatenschap zijn. Dat ik vanuit mijn graf nog iemand kan inspireren om te doen wat hij graag wil doen.’

De voorstelling Nachtkraaien is van 6 t/m 15 september te zien tijdens het Fringe Festival Amsterdam. De voorstelling speelt buiten bij café Ceuvel in Amsterdam-Noord. Met CJP zie je deze en nog vele andere voorstellingen op Fringe Festival al vanaf € 6,50.

Comments

We maken gebruik van cookies om jouw website-ervaring te optimaliseren. Door gebruik te maken van CJP.nl ga je hiermee akkoord.