Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Hipsters, baarden & martelaren
02 NOV 2017 • Door Zoë Heijke • Meer blogs over Lezen

Hipsters, baarden & martelaren

Het conflict in Israël en Palestina is lastig te begrijpen. Daarom is CJP's Zoë zo blij met schrijfster Anna Krijger.

Hipsters, baarden, martelaren. Een bijzondere titel voor een boek, want wat hebben die drie met elkaar gemeen? Zijn er hipsters onder de martelaren? Worden hipsters gemarteld? Of martelaren verhipsterd? Ik kan nog urenlang fantaseren, maar het lijkt me toch een beter idee om het gewoon aan Anna Krijger, de schrijfster van het boek, te vragen. Dus dien ik een interviewaanvraag in. Een dag later krijg ik een mail. Anna wil met mij afspreken bij Coffee & Coconuts in Amsterdam met een hele goede reden: 'Ze hebben daar van die lekkere veganistische hipster pannenkoeken.' 

Anna, ik moet het vragen. Wat hebben hipsters, baarden en martelaren met elkaar gemeen?
‘In Israël en de Palestijnse gebieden wonen heel veel verschillende mensen. Van strenge religieuze joden en moslims tot extreem hippe mensen. Iedere stad is anders. Tel Aviv, een stad in Israël, is een typische hipsterstad. Ik zou zelfs zeggen dat het een voorloper van Amsterdam is op dat gebied. Gays zijn oververtegenwoordigd en dat is daar helemaal prima. Terwijl je op een uur rijden in Jeruzalem bent en daar een totaal andere wereld binnen rijdt. Het merendeel is daar strenggelovig en het conflict tussen Israël en Palestina komt echt tot leven.’

Je boek gaat over de Israëlische-Palestijnse samenleving. Waar komt de interesse voor juist die samenleving vandaan?
‘Ik heb Arabisch gestudeerd, daar begon mijn fascinatie voor de Israëlische en Palestijnse cultuur. Maar toen mijn vriend, werd gevraagd om als journalist voor NRC in Israël en Palestina te werken, werd die interesse versterkt. Ik besloot met hem mee te gaan en daar zelf ook als freelancejournalist aan de slag te gaan.’

In mijn ogen zijn Israël en Palestina enge en gevaarlijke gebieden om te wonen. Dat is natuurlijk een vertekend beeld door het nieuws dat wij dagelijks voorgeschoteld krijgen, maar toch. Heb jij het nooit als enge landen gezien?
‘Jawel. Dat was zeker ook mijn eerste associatie. Door mijn studie kreeg ik al een genuanceerder beeld van Israël en Palestina. Je komt er dan ineens achter dat er niet iedere dag een bus wordt opgeblazen. Tijdens mijn verblijf zag ik dat de landen meer zijn dan alleen ‘iets engs’. In bijvoorbeeld Tel Aviv merk je niets van het conflict.’

Hoe is het om als Nederlandse vrouw in het Midden-Oosten te leven?
‘Je kunt het vrije Beiroet, de hoofdstad van Libanon, niet vergelijken met het conservatieve Riyad, de hoofdstad van Saoedie-Arabië. Het is dus moeilijk om te zeggen: ‘in het Midden-Oosten moet je je als vrouw zo en zo gedragen’. Het ligt heel erg aan de wijk waarin je woont. Zolang je je gezond verstand gebruikt loop je geen gevaar. Tenzij je in een hele arme buurt gaat wonen, dan ben je al Nederlandse vrouw wel echt de kermisattractie van de buurt.’

Je hebt onder andere in de oude stad van Jeruzalem gewoond. Dat deel is toch best arm?
‘Dat klopt, maar de oude stad van Jeruzalem is ook erg toeristisch. Je hebt er wel meer aanspraak dan bijvoorbeeld in Tel Aviv, waar ik het eerste deel van mijn verblijf heb gewoond.’

Is er een groot verschil tussen Israël, Palestina en Nederland, wat betreft het vrouw zijn?
‘Ja, in Amsterdam kun je over straat lopen zonder dat iemand naar je kijkt. Dat is trouwens niet helemaal waar, net zei er iemand op straat ‘miauw’ tegen mij. Maar je bent over het algemeen volledig anoniem. Dat is in Israël en Palestina wel anders. Daar moet je je aan bepaalde kledingvoorschriften houden, anders word je heel raar aangekeken. In sommige wijken hangen er zelfs posters waarop precies staat hoe een vrouw zich moet kleden.’

Heb je je ooit onveilig gevoeld?
‘Nee, nooit. Zolang je je houdt aan de kledingvoorschriften en je aanpast aan de cultuur van Israël en Palestina, kom je niet een gevaarlijke situatie terecht. Ik heb in ieder geval nooit iets vervelends meegemaakt. Niet in Jeruzalem en niet in Tel Aviv.'

Je bespreekt in je boek de persoonlijke verhalen van Israëliërs en Palestijnen. Je ontmoet onder andere een homoseksuele Palestijn. Wordt homoseksualiteit daar geaccepteerd?
‘In Tel Aviv wordt het geaccepteerd. Daar wonen heel veel homoseksuelen. In eerste instantie vond ik dat heel erg leuk, omdat het een soort Amsterdam aan zee is. Iedereen kan zichzelf zijn. Op een gegeven moment begon ik mij af te vragen waarom er zoveel homoseksuelen in Tel Aviv wonen. Dat komt doordat er geen andere plek is waar zij zichzelf kunnen zijn. In andere steden en dorpen van Israël en Palestina wordt openlijke homoseksualiteit absoluut niet geaccepteerd.’

Hoe gaat hij daarmee om?
‘In Tel Aviv kan hij daar openlijk over praten. Thuis hoeft hij daar absoluut niet mee aan te komen. Hij komt uit een Christelijk-Palestijns gezin uit het noorden van Israël. In Tel Aviv kan hij dus echt op adem komen, zowel qua het conflict tussen Israël en Palestina als zichzelf zijn.’

Het klinkt wel alsof Tel Aviv verder is in genderneutraliteit en homoseksualiteit dan Amsterdam. Klopt dat?
‘Ja, ik vind van wel. In Amsterdam zijn er commerciële hipsters, je kunt ze zo uittekenen: een jongen met een knotje, een baard, geruit overhemd en een racefiets. Tel Aviv kent de meer alternatieve en politieke hipster die meer zijn of haar eigen mening uitspreekt.’

Waarom ben je terug naar Nederland verhuisd?
‘Mijn man en ik konden niet langer in Israël of Palestina blijven. De Israëlische autoriteiten kregen een conflict met het NRC Handelsblad, waardoor wij geen recht meer hadden op een verblijfsvergunning. Dus toen werd het na drie jaar weer tijd om terug te gaan naar Nederland te gaan.’

Was dat op de een op de andere dag?
‘Nee, we voelden het al heel lang aankomen. Er werd steeds moeilijker gedaan door het persbureau om een perskaart te krijgen. Als freelancer moet je ieder half jaar een perskaart aanvragen en als vaste werknemer ieder jaar. De eisen voor een perskaart werden steeds hoger.'

En toen moest je ineens naar huis?
‘Ja, we kregen drie maanden om het land te verlaten.’

En dan ben je weer in Nederland. Mis je Israël en Palestina?
‘Het is dubbel, want in Israël en Palestina voelden we ons heel erg aan het lijntje gehouden. We leefden een onzeker bestaan, omdat we niet wisten of we daar wel mochten blijven wonen. Daarnaast word je ook wel echt gek van het conflict. Dat komt daar dagelijks ter sprake. Logisch natuurlijk, maar in Nederland kan ik weer een beetje ademen. Natuurlijk mis ik mijn vrienden en het buitenleven. Je kunt in Israël en Palestina tien maanden van het jaar buiten zijn. Daarnaast hebben de landen ook een rijke historie, vooral Jeruzalem was prachtig. In Nederland sta je gewoon weer in een perfect gemaakte bushalte te wachten op de bus.’

Nieuwsgierig naar het boek Hipsters, baarden, martelaren? Wij mogen drie exemplaren weggeven. Voor de mensen zonder win-ambities ligt het boek in de boekhandel.

Comments

Win
Ontdek de verhalen van het Midden-Oosten