Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Holland Festival 2017: acht uur in het theater
12 JUN 2017 • Door Rick van Veluw • Beeld: The Art Desk, The New York Times • Meer blogs over Theater

Holland Festival 2017: acht uur in het theater

Een serie bingen op een brakke zondagmiddag, dat doen we allemaal weleens. Maar een theaterstuk van 8 uur uitzitten? CJP-redacteur Rick ging all the way op Holland Festival.

Nee, ik ben geen fervent theaterbezoeker. Maar absoluut een liefhebber: zoals zoveel kunstvormen heeft theater de gave je tijdelijk in een andere wereld te trekken. Ik heb wel goesting in een theatertrip en kan op Holland Festival mijn tanden stukbijten op The Gabriels: Election Year in the Life of One Family van regisseur Richard Nelson. In het verkiezingsjaar buurten we drie keer bij de familie Gabriel; het laatste stuk vindt plaats op verkiezingsavond. Acht uur theater met twee pauzes. Ik ben er klaar voor. Let the theaterbinge begin!

Zo zitten The Gabriels er bij vandaag.

Brood bakken

14:45 – 15:00
In het Amsterdamse theater Frascati is de opstelling simpel. De stoelenrijen zijn allemaal gesitueerd rondom een eenvoudige keuken met alles erop en eraan: grote tafel, aanrecht + wasbak, joekel van een Amerikaanse koelkast, you name it. Ik moet toch even slikken. Speelt het hele stuk zich alleen hier af?

15:00 – 15.30
Ja dus. Een voor een komen de acteurs op, allemaal met spullen onder hun arm. Snijplanken, tijdschriften en een arsenaal aan groenten worden uitgestald op de keukentafel. Mary Gabriel blijft alleen achter als de spots fel oplichten. Fanatiek masseert ze brooddeeg terwijl de zaal toekijkt. Ik zit op de eerste rij en wil haar helpen.

15:30 – 16:00
Dit is dus The Gabriels, niets meer en niets minder. De titel van het stuk – Election Year in the Life of One Family – klopt als een bus. Nelson biedt een intiem inkijkje in het leven van een doodgewone familie. Je hebt Patricia Gabriel: moeder van Thomas, George en Joyce. Thomas is overleden aan Parkinson en zijn weduwe Mary woont bij Patricia in. In ieder stuk wordt een maaltijd bereid en is George’s vrouw Hannah present om te helpen. Enige vreemde eend in de bijt is Karin, de eerste vrouw van Thomas die na zijn dood in de armen van haar vroegere schoonfamilie wordt gedreven.

16:00 – 16:45
Koetjes en kalfjes, ditjes en datjes. De gesprekken in huize Gabriels vliegen alle kanten op. Toch is er een rode draad: de dood van Thomas is nog vers, vooral voor Mary die voor hem zorgde in de laatste dagen van zijn leven. Zij geeft dit eerste deel een emotionele noot en breekt het ritme van de keukenpraat.

Indutten

16:45 – 17:30
Hoera, pauze! Zeker welkom na deze best wel lange kennismaking met de familie. Het daglicht lijkt feller te prikken dan de spots in de zaal. Een retourtje Albert Heijn it is, voor een snack en een fles water.

17:30 – 18:00
Achter me ruziet een stel babyboomers over gereserveerde stoelen. Voor me zet Mary Gabriel alweer een verse bak groenten op tafel.

18:00 – 18:30
Maaltijd twee wordt bereid. We zijn acht maanden verder en het leven is grondig opgeschud. De familie twist over het verkopen van de piano en misschien zelfs het huis: Patricia zit in financiële problemen. Karin is inmiddels ingetrokken en ploegt samen met Mary door theaterscripts en boeken van Thomas.

18:30 – 18:45
Links van me zit een oudere vrouw toch al zeker tien minuten met haar ogen dicht. Ik ben ook niet meer zo fris als aan het begin.

Geen Trump

18:45 – 19:15
Trump. Het is de eerste en enige keer dat zijn naam valt. Regisseur Richard Nelson zegt het al in het programmaboekje: theater is voor hem geen politieke preekstoel. De Amerikaanse verkiezingen zijn niet hét onderwerp van dit stuk, ze vinden plaats op de achtergrond.

19:15 – 21.00
De megapauze is hier. Ik ben oprecht moe, maar ga toch maar weer aan de wandel door Amsterdam om het bloed weer te laten stromen. Na een romantisch diner met een maaltijdsalade kip ketjap struin ik terug naar Frascati en speel ik Twitter uit voordat deel drie losbarst.

21.00 – 22.40
In dit laatste stuk probeert Nelson ons nog eenmaal te grijpen. Ik zou het nooit een finale noemen, want The Gabriels heeft geen uitsmijter of wervelende climax. Je staat vijf uur lang in hun keuken en leeft mee. Het is verkiezingsavond. Iedereen stemt Hillary. Patricia heeft nog niet gestemd; ze is hard achteruitgegaan en slaapt in haar stoel. De familie praat over politiek, de rol van de vrouw, wat ze met het huis aan moeten, hoe de toekomst eruitziet. Net als Boyhood is The Gabriels prachtig in zijn eenvoud. Theater hoeft niet groots en meeslepend te zijn: juist dit hyperpersoonlijke ontroert, charmeert en zet aan het denken.

22.40 – 22.45
De laatste maaltijd is klaar. Iedereen behalve Mary zit aan tafel in de eetkamer. Ze is alleen in de keuken als ze de pianomelodie hoort die Thomas altijd speelde. Ze breekt, ook voor een laatste keer, en sjokt met een ovenschaal de keuken uit. Voor vandaag heb ik genoeg theater gehad, maar wat zou ik de familie Gabriel graag nog eens terugzien.

Ook toe aan een theatertrip? Holland Festival duurt nog tot 25 juni! Met je CJP-pas krijg je bovendien tot wel € 22,- korting op tickets. 

Comments