Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Dansen: een kritische bezigheid
05 MEI 2017 • Door Elize Kerseboom • Beeld: Jónatan Grétarsson • Meer blogs over Theater

Dansen: een kritische bezigheid

Beweging, muziek, een podium. Een dans is een dans, toch? Mooi niet. SPRING maakt van dans een brede term met een kritische functie.

Van 18 tot en met 27 mei tovert Utrecht om in een waar dans-, theater- en kunstfestijn tijdens SPRING, een divers podiumkunstenfestival. Groot onderdeel van SPRING: dans en alles wat er maar bij in de buurt komt.

Omdat dans meer is dan bewegen op muziek en choreografie verder rijkt dan lichamelijke motoriek, zetten we wat SPRING-tips mét backstory voor je op een rij. SPRING’s directeur Rainer Hofmann deelt met ons wat wat van z'n inside info.

Recognized/Not Recognized

Wat zien we? Een (video-)installatie, bestaande uit twee schermen en een glazen tafel vol documenten en persfoto’s. Op de twee schermen gaan dansers los voor een witte achtergrond. Geen live-act, maar het leeft wel!
Wat betekent het? Rainer: ‘Fotograaf Coralie Vogelaar heeft veel onderzoek gedaan naar nieuwsfotografie. Ze vraagt zich af wat een nieuwsfoto succesvol maakt en wat juist níet aanslaat. Want waarom wordt op de ene foto honderdduizend keer geklikt en op de ander amper duizend?’ Duidelijk, maar die schermen? ‘Op een van de schermen beelden dansers de succesvolle foto uit, op de ander de minder geslaagde. De glazen tafel ligt vol met research-vondsten.’ Coralie analyseerde de beeldopbouw, patronen en composities en kwam volgens Rainer ook met de nodige antwoorden: ‘Één van de uitkomsten is dat de goedwerkende foto’s zijn opgebouwd als klassieke schilderijen.’ Voor de rest van de conclusie sturen we je toch echt naar SPRING.

Corbeaux

Wat zien we? Twintig vrouwen, gekleed in zwart, met een witte hoofddoek, in een publieke ruimte. Ze staan stil of wiegen met hun heupen, roepen oerkreten en schreeuwen van zich af. Dit is niet alleen fysiek choreografisch, maar ook een geluidsdans! Hypnotisch haast. Corbeaux vindt plaats op drie Utrechte locaties: Winkelcentrum Kanaleneiland, De Uithof en De Stadhuisbrug.
Wat betekent het? Rainer: ‘Corbeaux laat de manifestatie van de vrouwelijke kracht zien. De grote vraag in de wereld, en in de moslimwereld in het bijzonder, is: wat is de rol van de vrouw en wat is haar zichtbaarheid in de publieke ruimte?’. De Marokkaanse choreograaf Bouchra Ouizguen werkt met een vast team van tien dansers uit Marrakech, maar vult het gezelschap aan met twintig lokale vrouwen. ‘Daarvoor geeft ze workshops dans, die direct dienen als castingsmoment. Het maakproces is hier net zo belangrijk als de voorstelling zelf’.

Pandora’s Dropbox

Wat zien we? Dansers op een podium, met maar twee rijen publiek. Publiek dat overigens erg dicht op de show zit. Intiem dus. De dansers lijken het fysiek moeilijk te hebben en wagen zich aan robot-achtige bewegingen. Wat doen ze allemaal voor onmogelijks met hun spieren?! De struggle lijkt echt. 
Wat betekent het? Rainer, verlicht ons! ‘Choreograaf Katja Heitmann is gefascineerd door technologie. Hoewel we al chattend, Facebookend en gamend weten wat de rol daarvan is in ons leven, kijkt Katja naar het effect van technologie op ons lichaam. Wat gebeurt er bijvoorbeeld met onze houding tijdens het Whatsappen op straat? En werken onze vingers anders dan die van driejarigen, die verknocht zijn aan iPads? Technologie neemt de controle van ons lichaam steeds meer over en Katja's choreografie brengt dat gevecht in beeld.' De struggle ís echt.

Hear

Wat zien we? Geblinddoekt publiek, verspreid door een ruimte. Geen beeld, vooral spannende soundscapes.
Wat betekent het? Als we de SPRING-website mogen geloven, is dit een stuk over de suggestieve kracht van geluid. Een muziekchoreografie! Rainer licht toe: ‘Wanneer je naar iets kijkt, is het vaak lastig om het daarna nog op een andere manier te zien. Bij ons gebeurt dat veelal visueel: onze perceptie van de wereld is door mobieltjes, foto’s en video’s gevormd met beeld. De makers van Hear nemen het visuele juist weg en dwingen je de perceptie van geluid te omarmen.’ Rainer deed als toeschouwer een verfrissende ervaring op met deze voorstelling: ‘Zodra je beperkt wordt in je visie, gaan andere zintuigen sterker werken. Dat geeft een nieuwe kijk.’

Sacrifice - a mini festival

Wat zien/horen we? Popmuziek, theater, dans en beeldende kunst nemen met Sacrifice de Stadsschouwburg in beslag. Een groep gitaarspelende danseressen in de ene zaal, een opblaasdonut in de andere, ruimtes vol beeldende kunst, wat films en méér.
Wat betekent het? Dit mini-festival gaat over creativiteit als religie. Want, zegt Rainer, het geloof in een god verdwijnt: ‘We leven in een geseculariseerde maatschappij, maar geloven juist méér in creativiteit. Een overeenkomst tussen religie en creativiteit is het ritueel. Die zien we in de levenscyclus terug. In ouder worden, verbintenissen tussen mensen en sterven.’ Zo leerde de gitarist van The National (Bryce Dessner) acht danseressen gitaar spelen. Hun voortgang staat symbool voor het coming-of-age-aspect van de levenscyclus. Matthew Barney, ex van Björk maar vooral superster in de kunstwereld, werkte aan een film slash live-performance over een aloud ritueel: het huwelijk. Het ritueel rondom sterven zien we in Sacrifice terug in een video-installatie waarin performers contact pogen te leggen met het hiernamaals. 

Voeg een bezoekje aan SPRING toe aan je eigen levenscyclus en laat je verrijken door dans in de breedste zin van het woord. Het volledige programma vind je hier. Als CJP’er bespaar je tot € 15,- per ticket.

Comments