Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Likkebaardend Lekkere Luisterlijst Week 8
23 FEB 2017 • Door Rick van Veluw • Beeld: Thundercat • Meer blogs over Muziek

Likkebaardend Lekkere Luisterlijst Week 8

Ook deze week vindt je alleen de parels uit de nieuwe muziekmijn in onze Luisterlijst. Met een zevenkoppig monster, een moddervette hamburger en een rapper die liever zingt.

King Gizzard and the Lizard Wizard – Flying Microtonal Banana (album)

Ling Kizzard and the Gizard Wizard. Wiz Kingard and the Linging Gizzard. Wing Bizzard and the Kizzing Fizzard. Hoe vaak moet deze Australische band verkeerd aangekondigd zijn op een festival? King Gizzard and the Lizard Wizard is de laatste jaren uitgegroeid tot een band van naam. Het zevenkoppige monster brak in Nederland door met een show op Le Guess Who? May Day, waar ze twee drumstellen frontaal op het podium parkeerden. The rest is history. Dit jaar heeft het collectief de ambitie vijf(!) albums uit te brengen en Flying Microtonal Banana is de eerste worp. Met King Gizzard and The Lizard Wizard kan het verschillende kanten opgaan: razendsnelle psychgarage, maar ook gerust een hele plaat vol dwarsfluitliedjes. Op nummer één van vijf wordt het aardig klassiek aangepakt, met overduidelijke knipogen naar jaren zestig psychedelica en een band als The Doors. Benieuwd wat er nog meer in het vat zit…

Gus – X (album)

Gijs Wisselink is ooit naar de aarde gekomen om rock-'n-roll te redden. De Amsterdamse muzikant is een rocker in de klassieke zin van het woord, met posters van The Rolling Stones, Jimi Hendrix en The Beatles aan zijn muur. Dit jaar organiseerde hij nog een rock-'n-roll-feestje op Valentijnsdag in de Bitterzoet. Logisch dat zijn debuut-EP als Gus vol staat met opgewekte rock/popliedjes. Hot Pink California klinkt net als de titel: onbezorgd, zonnig en catchy. Die echte rauwe rock -'n-roll-vibe vind je niet per se op X, maar wel mooi geproduceerde popliedjes met een retrovibe die bij vlagen doen denken aan Daniel Merriweather. Is de rock-'n-roll nu gered? Nee, maar met Gus hebben we er een fijn Nederlands talent bij.

Thundercat – Drunk (album)

De bas van Thundercat, oh, de bas van Thundercat. Het klinkt als een perfecte hamburger met druipende kaas en sappig vlees. Vet, zompig, dik, onweerstaanbaar. Stephen Bruner en zijn basgitaar zijn in de wereld van moderne jazz niet te missen. De Amerikaan eet van tien walletjes tegelijk en verwerkt soul, funk en elektronica in zijn muziek. Soms speelt hij mega-experimenteel en voelt zijn muziek als een gladde wand waar niet op tegen te klimmen valt, maar op Drunk horen we nadrukkelijk de popkant van Thundercat. Friend Zone is een fraai staaltje electrofunk zoals je dat niet vaak meer hoort en Show You The Way is een heerlijke yacht rock track met coryfeeën Michael McDonald en Kenny Loggins. Bereid je voor op een grote hamburger en zet Drunk aan, of check Thundercat deze lente op Motel Mozaique in Rotterdam.

Moss – Strike (album)

Komt CJP ook nog eens met een loftrompet… Het regent sterren voor de nieuwe plaat van Moss. De Volkskrant noemt hun nieuwe plaat ‘een hoogtepunt in de Nederlandse rockmuziek van de laatste vijf jaar’ en Het Parool spreekt van ‘alweer een briljante plaat’. Dat terwijl frontman Marien Dorleijn bijna de stekker uit de band getrokken had. Bassist Koen van de Wardt maakte furore met zijn project Klangstof en nam bijna de hele Moss-band mee in het succes. Zat Dorleijn daar, in z’n eentje in de studio. Is Strike dan een topzware plaat? Integendeel: op het vijfde album ademt Moss meer jeugdigheid dan ooit. Strike is een indierockplaat met een opgeruimd geluid: de ramen staan open, het tempo ligt strak en in de kleine ruimte wordt er alsnog geëxperimenteerd. Enorm knappe plaat. Doe er maar vijf sterren van CJP bij dan.

Dirty Projectors – Dirty Projectors (album)

De afgelopen jaren waren niet makkelijk voor Dave Longstreth, het creatieve brein van Dirty Projectors. Zijn relatie met bandlid Amber Coffman liep op de klippen en zij besloot solo verder te gaan. Dat is te horen op de nieuwe titelloze plaat van Dirty Projectors. Er klinkt droefheid in door, spijt, melancholie. Longstreth is een meester in het aanboren van nieuwe bronnen: hij tovert de meest vreemde geluiden uit instrumenten. Alleen al op dit album staan drie mini-opera’s (Up in Hudson, Ascent Through Clouds en I See You) met gierende vocoders, autotune-koortjes, glitterende synths, Major Lazer-beats, dronken orgelpartijen en bescheiden blazerspartijen. Klinkt knotsgek, maar in het universum van Dirty Projectors klopt het als een zwerende vinger. Een break-up album zoals je dat nog nooit gehoord hebt.

Ares – Op Die Rap (single)

‘Ik kan niet altijd op die rap blijven’, verzucht Ares in Op Die Rap. Het klinkt als een door de wol geverfde artiest die besluit van koers te veranderen, maar Rens Ottema is met zijn tweeëntwintig jaar allesbehalve een oudje. Wel is hij een rapper die duidelijk op zoek is naar zijn stem: debuut Road Trip was een vrolijke plaat in het verlengde van Gers Pardoel en Dio, maar vorig jaar kwam hij ineens met de grimmige trap-EP Beter Niet Dood. Met Op die Rap borduurt hij voort op die laatste release. De beats en verses van Ares zijn hazy: in de studio heeft absoluut een dikke mist gehangen. Toch spit hij scherpe lines als ‘Zo skinny die stack maakt me dubbel zo zwaar’. Halverwege de track schiet hij in Drake-modus en zingt hij over een gitaarsolo het outro vol. Ares kan niet altijd op die rap blijven.

Volg onze Likkebaardend Lekkere Luisterlijst-playlist op Spotify. We updaten deze wekelijks met de nieuwste, tofste of opvallendste muziek. Artiesten uit de lijst live zien? Met je CJP-pas krijg je korting op concerten in de Melkweg, Doornroosje, TivoliVredenburg en meer!

Comments