Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Boksgevecht zonder blauwe plekken
30 JAN 2017 • Door Rick van Veluw • Beeld: Arjen Hooij • Meer blogs over Lezen

Boksgevecht zonder blauwe plekken

Rondvliegende chocoladepaashazen, zieke juryleden en een geruchtmakende finale: het NK Poetry Slam afgelopen vrijdag was één groot spektakel. Een verslag van een avond vol keiharde poëzie.

‘Als je over de drie minuten gaat, word je van het podium getrapt en schieten we backstage je ouders dood.’ Aldus Ellen Deckwitz, die de spelregels nog eens uitlegt. De toon wordt vroeg gezet tijdens het NK Poetry Slam in TivoliVredenburg, waar Deckwitz en haar Daan Doesborgh de presentatie in handen hebben. Niemand weet waarom ze dat elk jaar weer mogen doen: het is één grote chaos en verwarring ligt voortdurend op de loer. Gelukkig is het wel erg grappig en vuurt het duo de hardste grappen, grollen én chocoladepaashazen op het publiek af. Die worden kapot gehamerd om uit te leggen dat er na iedere ronde een slammer afvalt. Deckwitz flikkert stukken konijn de zaal in. Cloud Nine ligt bezaaid met chocolade.

De slachting der hazen. (Foto: Arjen Hooij)

Strelen en trappen

Poetry slam is een boksgevecht zonder blauwe plekken en wonden, hoogstens enkele op je tere zieltje. Acht finalisten krijgen elk drie minuten om gedichten af te vuren op de zaal. Het gaat niet alleen om woorden, maar ook om hun voordracht en performance. Zo grijpt de Vlaamse Erika de Stercke de zaal met een bevlogen verhaal over een dode parkiet en pakt Martje Wijers de onelinertrofee met de zin ‘Ik ben best assertief, als ik slaap’. Het is spannend, ontroerend, intiem, groots of keihard.  

Anne-Fleur van der Heiden in actie. (Foto: Arjen Hooij)

Aderlating

Toch is er een teleurstelling: Jules Deelder is er niet. De Rotterdamse dichter zou opdraven als jurylid, maar is geveld door ziekte. ‘Dood is hij niet, want dat kan niet met zoveel chemicaliën in je lijf,’ stelt Deckwitz gerust. We hadden ons nog zo verheugd op een ontketende Deelder, die vorige week de talkshow Jinek op stelten zette. Dichter Alexis de Roode is zijn vervanger en samen met poëet Dennis Gaens en schrijfster/theatermaker Marjolijn van Heemstra delen zij de cijfers uit. Natuurlijk heeft het volk ook een stem: met een applausmeter wordt iedere decibel gemeten. Drie dichters ruimen het veld na die eerste ronde. Een eervolle vermelding voor Rik Sprenkels’ gedicht over zijn geboortedorp. ‘Hees is een dorp van bouwers, dus alles mag kapot.’ 

Juryleden Alexis de Roode, Marjolijn van Heemstra en Dennis Gaens. (Foto: Arjen Hooij)

Duivels en spreekbeurten

Het niveau ligt hoog in de tweede ronde. Gijs ter Haar – een boomlange vent met tattoos all over the place – jaagt ons de stuipen op het lijf met een verstild gedicht. ‘Hier huizen duivelen, ze slapen,’ dicht hij fluisterend. Cloud Nine siddert. Else Kemps schept melancholie en krijgt de lachers op haar hand met basisschool-memoires. ‘Intimiteit is samen beslissen een spreekbeurt van internet te stelen.’ Die kan op een tegeltje. Met Merlijn Huntjens dient zich een derde sterke kandidaat voor de finale aan, maar het publiek is dan al als een blok gevallen voor Gijs en Else. Jurylid Alexis rebelleert nog als de applausmeting voor Merlijn matig uitvalt, maar in deze fase is de stem van het volk beslissend.

De mastodont: Gijs ter Haar. (Foto Arjen Hooij)

Grande finale

Wat. Een. Finale. ‘Een rollercoaster van emoties’ is een cliché om deze eindstrijd te beschrijven,  maar zoals je weet zijn clichés waar. Gijs dicht agressief, op zijn voorvoeten, zonder een moment stil te staan. Else vuurt vileine zinnen af vanaf haar vierkante meter. ‘In een schoolmusical heb jij de rol van een hyena’, bitst Else. Gijs maakt haar voorlezen van papier belachelijk. 'Wat is ze nou voor een dichter?', vraagt hij zich af. Het is hard tegen hard. De beslissende wending komt van Gijs. ‘Knielen, kreng,’ spuwt hij Else toe. Uit de zaal klinkt een hard ‘hou je bek!’ Het publiek keert zich tegen de vriendelijke reus, die niet zo vriendelijk meer is. Gijs reageert vliegensvlug – ‘het is maar poëzie, lullo’ – maar het mag niet baten. Het leed is al geschied. De elite stemt unaniem voor Gijs: jurylid Dennis Gaens noemt Else de maker van mooie doelpunten, maar Gijs de beslissende offensieve speler. Het is gericht aan dovemansoren: de applausmeter slaat rood uit voor Else, die zich na een finaleplaats in 2016 alsnog mag kronen tot Slampion.

De winnares van het NK Poetry Slam: Else Kemps! (Foto: Arjen Hooij)

Als dit je niet warm maakt voor poetry slam, dan weten wij het ook niet meer. Iedere maand kruisen slammers de degens in het Utrechtse café De Bastaard en dat is helemaal gratis!

Comments