Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
'Alles is hier lelijk, maar het boeit wel'
10 JAN 2017 • Door Rick van Veluw • Beeld: Isabelle Renate la Poutre, Rick van Veluw • Meer blogs over Muziek

'Alles is hier lelijk, maar het boeit wel'

Het broeit en bruist in Rotterdam. Niet alleen de stad wordt meer en meer op waarde geschat; ook de muziekscene is breder en spannender dan ooit.

Kijk alleen al naar de line-up van Grasnapolsky, waar maar liefst zeven(!) Rotterdamse bands op het programma staan. Van geheide festivalhits (De Likt) tot beloftevolle livebands (Iguana Death Cult): het is Rotterdam boven in Radio Kootwijk. Dat voor een stad die moet opboksen tegen Den Haag, Amsterdam en Utrecht en nog altijd een écht groot poppodium mist. Is de Rotterdamse muziekscene aan een opmars bezig? CJP reisde af naar Rotjeknor en legde in Rotown zes stellingen over de lokale muziekscene voor aan drie Rotterdammers die het kunnen weten: Jasper Willems (muziekjournalist voor o.a. Drowned In Sound), Alicia Breton Ferrer (frontvrouw The Sweet Release of Death) en Mink Steekelenburg (PR Rotown en spelend in Winterdagen en Smudged Toads).

Stelling 1: Het gaat hartstikke goed met de Rotterdamse muziekscene

Mink: 'Er zijn veel bands die leuke dingen doen, maar het is goed om kritisch te blijven. Het aantal plekken waar muzikanten kunnen spelen is nog steeds niet groot genoeg. Met Rotown proberen we een laagdrempelige plek te zijn om op te treden, maar de zaal moet ook gewoon vol.'
Alicia: 'Het eeuwige gat dat Exit en Waterfront (twee poppodia die failliet gingen, red.) achterlieten, blijf je voelen. Vooral Waterfront was voor muzikanten belangrijk: een oefenruimte, café en groot podium ineen. Je had daar een continue kruisbestuiving.'
Jasper: 'Nu heerst er een DIY-mentaliteit. Het is de moeilijkste weg, al levert het wel interessante muziek op. Dat trekt mij heel erg aan.'
Mink: 'Laten we toch wat positieve dingen noemen: het Eendracht Festival is top. Tijdens dat festival spelen bands door de hele stad in kroegen en cafés. Iedereen kan meedoen. Dat vind ik supergoed.'

Mink mag maar liefst twee keer opdraven op Grasnapolsky: met Winterdagen én Smudged Toads.

Stelling 2: Het gemis van een groot Rotterdams poppodium is een zegen voor de muziekscene

Jasper: 'Nee, geen zegen. De komst van een groot poppodium juich ik toe. Maar juist door dat gemis ontstaat hier inspirerende wildgroei. Toen ik net naar Rotterdam verhuisde, werd ik zó verrast in Roodkapje. Ik hoorde daar dingen die ik nog nooit gehoord had.'
Mink: 'Ik ben het ook niet eens met de stelling. Zoveel invloed heeft het niet op de lokale scene, denk ik. Dat soort acts speelt toch niet snel in een grote zaal. Het is eerder vervelend dat grote alternatieve bands hierdoor niet snel in Rotterdam komen spelen.'
Alicia: 'Klopt. Voor lokale bands en hun ontwikkeling zijn er genoeg initiatieven.'

Jasper in zijn huiskamer en werkplek: Rotown.

Stelling 3: Het is gewoon toevallig dat er momenteel veel toffe/interessante Rotterdamse bands furore maken

Jasper: 'Het is geen toeval. Heel veel bands in Rotterdam zijn proactief en onafhankelijk, dat steekt elkaar aan. Bewust of onbewust. Maar om te zeggen dat acts als The Sweet Release of Death en Crying Boys Cafe aan elkaar verbonden zijn: nee. Iedereen doet zijn eigen ding. Kijk bijvoorbeeld naar een band als Goodnight Moonlight; zij staan compleet los van alles en hebben een eigen label.'
Mink: 'Als je het dan hebt over de Rotterdamse acts op Grasnapolsky: dat lijkt heel nieuw, maar het zijn bijna allemaal muzikanten die al heel lang bezig zijn. Het is niet dé doorbraak voor ze.'
Jasper: 'Daar zie ik dan toch een gemene deler. Rotterdamse bands zeggen niet: binnen twee jaar moeten we daar en daar gespeeld hebben. Ze zijn bij elkaar om een reden die meer creatief geaard is dan uit blinde ambitie. Kijk naar Rats on Rafts of De Likt: groepen met succes die zijn gerijpt.'

Stelling 4: Rotterdamse bands worden gedwongen hun eigen koers te varen

Alicia: 'Geldt dat niet voor alle bands?'
Mink: 'Het is aanmodderen, de juiste mensen ontmoeten en hopen dat er iets gebeurd. Muzikanten accepteren dat ze in een band zitten, geen zak verdienen en er heel veel tijd in moeten steken. Dat is altijd al zo geweest, maar momenteel heb je binnen de Rotterdamse scene heel wat acts die denken: dit vind ik leuk om te doen, dus doe ik het gewoon.'
Alicia: 'Zo is de scene de laatste jaren verbreed. Naar mijn idee wordt er meer gelijkgestemde muziek gemaakt in Rotterdam. Wat voor genre je ook kiest: het rafelrandje wordt opgezocht. Een lelijk, rauw randje. Net als de gebouwen in de stad: alles is hier lelijk, maar het boeit wel. Bijvoorbeeld singer-songwriter Roufaida, die eerder in de band Southbound speelde. Haar bandje heeft schurende jaren negentig-elementen in zich en daarom worden ze weinig geboekt. Dat is vaak het begin van een goede Rotterdamse band: je maakt iets dat minder snel wordt opgepakt, daarom ga je sleutelen aan je muziek en speel je duizend keer op dezelfde plek voordat iemand het eindelijk snapt.'
Mink: 'Rotterdam kent een hoop unieke acts die dingen doen die je niet met andere bands kunt vergelijken. Neem The Lumes: een knettergoede bak teringherrie die je omverblaast, ook al kun je het niet één-twee-drie in een genre kan plaatsen.'

Alicia speelt dit jaar ook nog in Slovenië met The Sweet Release of Death.

Stelling 5: Rotterdam zal de komende jaren groeien als popstad

Alicia: 'Rotterdam is sowieso aan het groeien.'
Jasper: 'Het zou fijn zijn als er in de toekomst toch nog een groot poppodium komt, maar we zijn niet verloren zonder. Er zijn heel veel muzikanten die hun eigen ding doen en dat steekt ongetwijfeld andere muzikanten aan.'
Mink: 'De gemeenteraad is erg afwachtend. Als de muziekscene groeit en bloeit, zal er meer aandacht voor popmuziek komen.'

Zelf kennismaken met muziek uit Rotterdam? In onderstaande Spotify-playlist vind je de tips van Alicia, Jasper en Mink en nog veel meer Rotterdamse muziek. Bovendien krijg je met je CJP-pas korting op het Rotterdamse Motel Mozaique, BIRD en De Doelen!

 

 

Comments