Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Wij recenseerden alles bij CJP Serveert @ IDFA
21 NOV 2016 • Door Rick van Veluw. • Beeld: IDFA, Rick van Veluw. • Meer blogs over Film

Wij recenseerden alles bij CJP Serveert @ IDFA

Het zit er weer op: CJP Serveert @ IDFA. Een uitverkochte zaal zag zaterdag het neusje van het neusje van de zalm van het IDFA-programma in EYE. Wij zaten op de eerste rij en recenseerden wat we zagen.

Als verzopen katjes druppelen de eerste CJP’ers zaterdagochtend EYE Amsterdam binnen. Buiten is een herfst XXL feestje bezig, maar binnen is het warm en gezellig. CJP Serveert @ IDFA is namelijk uitverkocht en op het programma staan vier topdocu’s. Wij reserveerden de hele voorste rij. Ons oordeel:

De stoelen van EYE

Een pril hoogtepunt. De stoelen van EYE zijn hemels zacht. Rood pluche, stevige rugleuning:  hier komen we de dag wel op door. ★★★★★

De outfit van host Nathan de Jong

Mogen we outfit game strong zeggen? Dan zeggen we outfit game strong. Onze presentator van vandaag rockt een gele broek, bordeauxrood jasje, lichtblauwe blouse en vlinderdas: Cécile Narinx zou trots zijn. ★★★★

Nathan de Jong in actie.

De documentaire Who’s gonna love me now?

De IDFA-ochtend vullen we met één documentaire. De hoofdpersoon van Who’s gonna love me now is Saar Maoz. Hij is joods, homoseksueel en seropositief. Na zijn coming-out verlaat hij de kibboets van zijn familie in Israël en vertrekt hij naar Londen. In de documentaire zie je hoe Saar en zijn ouders, broers en zussen elkaar weer vinden. Dat gaat niet makkelijk: je ziet Saars ouders worstelen met hun strenge religieuze opvattingen en de liefde voor hun zieke oudste zoon. Net zo goed zijn ze bot en weinig invoelend. Saars vader vergelijkt homo’s met ‘een diersoort die ik nog nooit gezien heb’ en Saars jongere broer vreest voor de gezondheid van zijn kinderen. HIV is toch zwaar besmettelijk? Hoe mooi is het dan toch dat Saar zijn familie toch weer vindt. Een prachtig intiem portret. ★★★★

Het geluid in IDFA

Top. Meer kunnen we niet zeggen. Behalve als Nathan net voor de pauze zijn microfoon weer inschakelt en een volle zaal getrakteerd wordt op een harde pieptoon. De jury moet streng zijn: dat kost sterren. ★★★

De pauze

Een pauze zoals alle andere pauzes. Je scrollt door je Facebook-timeline, hapt in een broodje, zegt wat in een willekeurige groepsapp en het is alweer tijd om verder te gaan met het programma. ★★★

De documentaire Dream Empire

We trappen de middag af met een bizarre documentaire over de Chinese vastgoedmarkt. Dream Empire volgt de 24-jarige Yana Wu. Ze runt een talent agency: bij Yana huur je buitenlanders die op komen treden bij de presentatie van een nieuw bouwproject. Dat geeft zo’n nieuwe stad direct glans, want een witte man geeft status. Regisseur David is zo’n foreigner die voor een zak yen met andere samengeraapte buitenlanders speelt. Dream Empire zit ramvol interessante thema’s. Natuurlijk de absurde Chinese vastgoedmarkt, waar nieuwe steden als paddenstoelen uit de grond schieten. Argeloze Chinezen worden met optredens verleid een appartement te kopen en als dat niet lukt, is China een spookstad rijker. Het verhaal van Yana is hartverscheurend: ze werkt keihard om haar ouders een huis cadeau te doen, maar gaat kopje onder in een keiharde en seksistische business. Must-see op IDFA. ★★★★★

De band van David Borenstein

In Dream Empire zien we David op klarinet meespelen in een jazzbandje vol blanke mannen. Tijdens de Q&A is hij de eerste om toe te geven dat het met qua muzikaliteit allemaal wel meeviel: hij speelde als straatmuzikant in de Chinese stad Chongqing en werd door Yana gescout. ★★

De Q&A met David Borenstein

Het is razend interessant om te horen hoe Dream Empire tot stand is gekomen. David kwam via allerlei omwegen in China terecht en besloot een documentaire te maken toen hij de wereld van Yana inrolde. Dat zie je ook duidelijk in de film; de shots worden professioneler naarmate de film vordert. Voor een zaal die maar blijft vragen vertelt David over de dwarsverbanden tussen Trump, de media en de Chinese vastgoedmarkt. Tijdens de pauze blijven CJP’ers hem aanklampen met vragen. ★★★★

De documentaire The Road Movie  

Over bizarre documentaires gesproken: The Road Movie is volledig opgebouwd uit shots van dashboardcamera’s. In The Road Movie zie je een compilatie van die video’s en na afloop besluit je nooit in Oost-Europa de weg op te gaan. We zien heel veel auto-ongelukken, maar ook een vrouw in bruiloftsjurk die zich huilend op de motorkap werpt en twee woedende Russen die een vete op de vluchtstrook uitvechten. Zo blijft The Road Movie een halfuur boeiend maar zijn 67 minuten wat teveel van het goede. ★★★

De naam van de regisseur van The Road Movie

Dmitrii Kalashnikov. Fan-tas-tisch. En hij is er ook: Nathan roept hem wat toe in het Russisch en Kalashnikov neemt de gelukswensen(?) met een glimlach in ontvangst.  ★★★★★

De documentaire Rocknrollers

De laatste en kortste (25 minuten) documentaire van de dag. Rocknrollers gaat natuurlijk over rock-‘n-roll: Sia (15), Bas (14) en Vince (13) vormen samen psychrockband Morganas Illusion en doen niets liever dan repeteren en grappen maken. Dan wordt Sia depressief. Bas en Vince vertellen hoe het is om hun vriend zo neerslachtig te zien, maar dankzij hun vriendschap en de muziek krabbelt Sia op. Rocknrollers is een documentaire voor kinderen en tikt daarom nog niet eens het halfuur aan. Dat is toch net te weinig om een volwassen kijker mee te nemen. Toch maken de shots van Sia’s bekraste polsen indruk. Helemaal als je weet dat hij vandaag niet in de zaal zit omdat hij kampt met een terugval. Knap om depressie zo voor kinderen begrijpelijk te maken. ★★★★

Het rock-‘n-rollgehalte van Bas en Vince

Deze twee Limburgse jongens komen straight uit de sixties. Geheimen over hun veelgekleurde blousjes geven ze niet weg. Een vraagsteller uit het publiek vangt bot als hij vraagt waar hun goede stijl vandaan komt. ‘Dit vind ik gewoon mooie kleren’, is het antwoord. Ook dat is rock-‘n-roll. ★★★★ 

Bier en bitterballen

Het is een crime om de bar te bereiken – het zeldzame nadeel van uitverkopen – maar dan heb je ook wat: heerlijk vers getapte biertjes. Intussen gaan de bitterballen én gefrituurde kaassticks rond; als vanouds een genot na een dag in de bioscoop. We pinken even een traantje weg als we zoveel gelukkige CJP’ers zien. Deze editie van CJP Serveert @ IDFA krijgt ★★★★★

Kon je geen kaartje meer krijgen voor CJP Serveert? Niet getreurd, deze documentaires draaien deze week nog op IDFA! Check gauw op de site wanneer en scoor € 2,50 korting per ticket.  

Comments