Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Likkebaardend Lekkere Luisterlijst Week 41
13 OKT 2016 • Door Rick Van Veluw • Beeld: Matthew Parri Thomas. • Meer blogs over Muziek

Likkebaardend Lekkere Luisterlijst Week 41

Week 41, voor je het weet is het jaar alweer voorbij. Nog snel even genieten van het beste uit Rotterdam, muziek met walrussen en oesters en twee jongens die in The Beatles hadden willen zitten.

Aafke Romeijn – Anders Nog Iets? (EP)

Zou de volgende plaat van Aafke Romeijn Wilt U De Bon? heten? Het is de logische vervolgvraag op Anders Nog Iets?, de titel van haar nieuwe EP. Met het nummer Alles Went scoorde Romeijn samen met Sef een bescheiden hitje, en dat momentum houdt ze vast door een nieuwe EP uit te brengen. Alles Went vind je daar op terug, maar ook vier gloednieuwe nummers. Nou ja, gloednieuw: Weltrusten, Haider is een weelderige, orkestrale bewerking van het nummer Haider dat op haar vorige plaat Je Doet Je Best Maar stond. Naast Alles Went valt vooral Bobbie op: een pittig rocknummer dat wordt uitgebouwd naar electropop. Met dat catchy gewoo-woo-woo zou dat zomaar de volgende hit kunnen zijn. Aafke Romeijn dendert door!

Julia Jacklin – Don’t Let The Kids Win (album)

Uw CJP-redacteur van dienst valt als een blok voor vrouwelijke zangeressen met een snik in hun stem + sfeervolle folk/alt/country-aankleding. Wat dat betreft is de nieuwe plaat van Julia Jacklin een schot in de roos (en een instant persoonlijke favoriet). De Australische singer-songwriter volgt met Don’t Let The Kids Win het spoor van Sharon Van Etten, Angel Olsen en Big Thief. Luister hoe achteloos ze een liedje als Leadlight begint en daarna alle registers opentrekt in het slot. ‘I love you my darling, I do! / But I can't promise I'll be here to see this whole love through’. Wij durven dat wel te beloven. Jacklin is grappig en spitsvondig in haar teksten, en overtuigt in stevige rocktracks (Coming My Age) en kleine gitaarliedjes (Elizabeth). Angel Olsen heeft er een concurrente bij.

The Sweet Release of Death – The Sweet Release of Death (album)

Een paar weken geleden hadden we de meeslepende single Smutek van The Sweet Release of Death in onze Likkebaardend Lekkere Luisterlijst; nu is hier hun zelf getitelde debuut. Heb je nog een halfuur over vandaag? Zet ‘m dan zeker op. We kunnen niet garanderen dat je daarna weer gemakkelijk verder gaat. De Rotterdamse band overrompelt je namelijk volledig. The Sweet Release of Death boeit op hun debuut met een dynamische combinatie tussen spijkerharde noiserock en mistige shoegaze. Het intrigeert en schuurt. In een track als Post Everything komen al die facetten samen en besluit je om voorlopig verder te luisteren. Is dat allemaal te zwaar voor je? De laatste track heet Does a Bear Shit In The Woods?; een vleugje luchtigheid op een beklemmende, maar ijzersterke noiserockplaat.

D.D. Dumbo – Utopia Defeated (album)

Een walrus, een oester en satan zitten op een bankje. Zegt die walrus tegen satan: ‘Waar ken ik jou toch van?’ Laten we deze slechte mop in de kiem smoren. Op D.D. Dumbo vind je de walrus, de oester en satan overigens allemaal terug als liedjes: Walrus, Satan en Oyster. Het tekent het eigenzinnige brein van Oliver Hugh Perry, de Australische muzikant achter D.D. Dumbo. Debuut Utopia Defeated is een originele indiepopplaat met plotseling opduikende blazers en verrassende percussiepartijen. Denk Glass Animals, Vampire Weekend of Paul Simon na een likje LSD. Het is lastig om Perry’s muziek in een hokje te duwen; dat zijn meestal de beste acts.

The Lemon Twigs – Do Hollywood (album)

Kennen jullie Foxygen nog? De Amerikaanse band was een chaos live, maar propte de hele muziekgeschiedenis op hun platen. Nu het rond die groep alweer een lange tijd stil is, mogen we blij zijn met The Lemon Twigs. De piepjonge broers Michael (17) en Brian (19) D’Addario komen uit een muzikaal gezin: vader Ronnie was producer en maakte zelf een aantal popplaten in de jaren zeventig. Dat The Beach Boys en The Beatles thuis meermaals op stonden, is goed te horen op Do Hollywood. De keys in These Words, de gortdroge drums: het echoot nadrukkelijk naar het verleden. Zijn The Lemon Twigs daarmee pastiche? Wij houden het na het horen van de nieuwe single I Wanna Prove To You op ‘een hele leuke retro-act’ en zetten Do Hollywood zondag op tijdens een bezoekje aan het ouderlijk huis.

Crying Boys Cafe – Keys Not The People (album)

Het is een Rotterdams feestje in deze Likkebaardend Lekkere Luisterlijst, want Crying Boys Cafe komt net als The Sweet Release of Death ook uit de Maasstad. Gaat lekker daar, jatochnietdan?! De formatie rond Jasper Hupkens brengt met Keys Not The People hun eerste plaat uit. Op de eerste twee singles The Road en Be So wordt je warm gemaakt om ook de rest van het album op te zetten. In een vorige editie van de Luisterlijst vroegen we het ons al af: hoe worden liedjes van Crying Boys Cafe in hemelsnaam geboren? De fluweelzachte stem van Hupkens past op papier niet bij doorratelende drums, maar op het hypnotiserende Be So werkt het tóch. Dat concludeerden we eerder al bij The Road en op Keys Not The People lijkt Crying Boys Cafe het een album lang te flikken. Hoe doen ze het toch?!

Volg onze Likkebaardend Lekkere Luisterlijst-playlist op Spotify. We updaten deze wekelijks met de nieuwste, tofste of opvallendste muziek. Als CJP’er krijg je korting op albums bij je favoriete platenzaak.

 

Comments