Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Wat ik op de set van Narcos deed
01 SEP 2016 • Door Sara Madou • Meer blogs over Film

Wat ik op de set van Narcos deed

CJP’s hoofdredacteur Sara bivakkeerde een paar dagen in Bogotá, op de set van Netflix-serie Narcos, en interviewde de cast. ‘Coke, in allerlei soorten en maten.'

Soms kom ik voor mijn werk op bijzondere plekken, waarvan mijn 16-jarige zelf het nooit geloofd had dat ik er zou zijn, en er nog betaald voor kreeg ook. De set van Narcos is zo’n plek. Het eerste seizoen op Netflix heb ik er in een regenachtig weekend doorheen gejaagd. De mythische Pablo Escobar en zijn drugspraktijken: natuurlijk wist ik er wel wat van, maar dat beperkte zich vooral tot de feiten. De bomaanslagen, hoe bruut hij was naar mensen die hem tegenwerkten, die ene foto van zijn lijk op het dak, toen ze hem eindelijk te pakken hadden gekregen na jarenlang ellende. Narcos maakte dit beeldender. Natuurlijk: het is een Amerikaanse serie, met toegevoegde verhaallijnen voor het narratieve effect. Maar dit is wel allemaal zorgvuldig gebeurd, zonder Amerikaanse acteurs te casten voor in slecht Spaans gesproken dialogen en daadwerkelijk gefilmd in Colombia, met geweldige beelden als gevolg.

Hoe zat het écht?
De serie is gebaseerd op de levens van twee DEA-agenten, die deels verantwoordelijk waren voor de uiteindelijke vangst van Escobar: Javier Peña (gespeeld door Pedro Pascal) en Steve Murphy (Boyd Holbrook). Dat geeft het geheel een stevige waarheidsgetrouwe basis. Wanneer ik Pedro Pascal spreek over zijn rol, benadrukt hij dat de DEA in seizoen 2 (vanaf 2 september op Netflix) steeds dichter bij Escobar komt. Waardoor de scheidslijnen tussen wat een agent mag en wat niet door de beugel kan, steeds vager worden. Pascal: ‘Ik heb daar interessante gesprekken over gevoerd met Peña. Hij is heel open, maar alleen onze producer weet precies wat er echt is gebeurd en wat niet. Peña was compleet geobsedeerd met het arresteren van Escobar. Jarenlang wist hij aan ze te ontsnappen, ondertussen doodleuk verder handelend met drugs, terwijl hij de meest gruwelijke moorden en aanslagen pleegde, of liet plegen.’

(al neuriënd) 'Pak nu mijn hand'

Ijs eten voor Pablo
Als ik later tegenover Wagner Moura zit, de Braziliaan die in de rol van Escobar kruipt, is het even schakelen. Moura is niet alleen ontzettend vriendelijk, maar heeft ook niets van de Escobar-arrogantie die hij in Narcos zo goed weet neer te zetten. Daar is hij (een erg sterke) acteur voor natuurlijk, maar toch: je moet er even aan wennen wanneer ‘Escobar’ je vriendelijk vraagt hoe je reis vanuit Amsterdam naar Bogotá was. Alsof zijn handlangers achter je ondertussen klaar staan om je neer te knuppelen. Moura vertelt relaxed over hoe hij transformeerde voor de rol (‘Ik leefde op ijs. Later in zijn leven was Escobar zo dik, dat er niet tegenop te eten was, dus toen zijn we toch maar met een nep-buik gaan werken.’), en dat hij best begrijpt waarom sommige Colombianen kritisch zijn op de serie. ‘Ik krijg vooral enthousiaste reacties te horen gelukkig, maar het is een controversieel onderwerp voor ze. Zeker wanneer Amerikanen zich met hun geschiedenis gaan bemoeien. Natuurlijk zijn de narcos onderdeel daarvan, maar ze hebben daardoor zo veel te maken met vooroordelen. Alleen doordat ze hun paspoort laten zien bij de douane, verwacht iedereen al dat ze drugs smokkelen.’ [Wanneer je als Nederlander terugkeert op Schiphol vanuit een Colombiaanse vlucht, kun je ook maar beter wat extra tijd incalculeren voor een extra check of drie, inclusief drugshonden, weet ik nu]

Dit was er dus niet meer aan te eten met ijs.

Stapels coke
Over drugs gesproken: na de interviews word ik door de binnenstad van Colombia gereden, het ene smalle straatje na het andere, om te eindigen bij een gruizige, vervallen textielfabriek. Niet omdat Wagner Moura stiekem toch Escobar blijkt te zijn en ik hier dramatisch aan mijn einde kom, maar omdat er vandaag een aantal scènes gedraaid worden. Twee drugslaboratoria zijn opgezet, waarbij er eentje oldskool is, inclusief roestige cementmolens, en de tweede overspoeld met reageerbuisjes en chemische substanties. Beiden zijn voorzien van coke, in allerlei soorten en maten. Semi-netjes verpakt in baksteenvorm, in stapels op een weegschaal. Ik wil het van dichterbij bekijken, maar durf niet. Natuurlijk is het nep, maar toch. Het voelt illegaal. De production designer die me ziet kijken, wijst naar een stapel wit poeder: ‘Dat kun je gewoon snuiven hoor, het is melkpoeder, wat we gebruiken als de acteurs in beeld het spul gebruiken. Maar díe berg, daar moet je vanaf blijven.’ Hij noemt een ingewikkelde mix van chemicalien waarvan ik de naam niet heb onthouden, omdat het Engels van de Colombiaan zich moeilijk liet vertalen naar mijn voicerecorder. ‘Melkpoeder heeft niet van zo’n typische kristallen, die echte cocaïne heeft.’ Weer wat geleerd.
Even verderop poseert een collega-journalist uit Amerika bij een achtergebleven berg melkpoeder (of chemicaliën, ik zie nog steeds het verschil niet). ‘Omdat het legaal is in Amsterdam, zie je daar vast ook veel coke toch? Maken ze dat ook in molens? Haha.’
Op de terugweg lopen we nog even langs de garderobetrailers: rekken vol eighties-polo’s, synthetische jurken en de legendarische Pablo-truien. De costume designer: ‘Zijn truien en overhemden waren zó lelijk, dat durfde ik kijkers bijna niet aan te doen’. Waar acteurs normaal gesproken volgens haar zoveel mogelijk jatten van hun outfits, zijn hier alleen de neutrale witte hemden en sokken populair. Boyd Holbrook aka Steve Murphy zei eerder op de dag nog: ‘Wagner en zijn buik, de snor van Pedro, en ik heb een wijkende haargrens op mijn hoofd laten scheren: we moesten er wat voor hebben.’

Maar het resultaat is er dan ook naar. Inmiddels heb ik een paar afleveringen gezien van seizoen 2 - ondertussen natuurlijk speurend of dat ik de drugslabs waar ik ben geweest kon spotten - en het is nog sneller, heftiger en meeslepender dan het eerste seizoen. Echt iets voor een goede bingewatchsessie. Zet de pot koffie met melkpoeder maar vast klaar.

Comments

Gerelateerde kortingen

Laatste kans
NFF
€ 2,50 CJP-korting

NFF

De parels uit de Nederlandse film