Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Horen, zien en voelen met Haro Kraak
01 SEP 2016 • Door Sophia Blijden. Beeld: Jelmer de Haas. • Meer blogs over Lezen

Horen, zien en voelen met Haro Kraak

Schrijver Haro Kraak (29) blowde vroeger alsof zijn leven er vanaf hing, is dol op de geur van zonnebrandcrème en schreef zijn roman in Kaapstad. Op 8 september debuteert hij met Lekhoofd (en CJP geeft 100 exemplaren weg!).

Het is zomer aan de Amsterdamse grachten. We ontmoeten Haro op een terras in Oost. Hij werkt deze week thuis als tv-recensent voor de Volkskrant, maar heeft een uurtje vrij gemaakt om met CJP te kletsen over het schrijven van zijn eerste boek. Lekhoofd vertelt het verhaal van de zestienjarige Noah. Hij proeft geluiden en ziet letters en cijfers in kleuren, dat is een echte neurologische aandoening die synesthesie heet. Met vriend Teun gaat Noah op een ontdekkingstocht van de zintuigen. Intussen stort zijn krampachtige, deftige gezin langzaam in elkaar. Wij testten of de zintuigen van Haro ook zo scherp zijn.

Ruiken: Zat je vroeger al met je neus in de boeken?
‘Toen ik klein was wel, maar vanaf mijn zestiende kwam daar een klein dipje in. In het boek wordt vrij veel geblowd en dat was als zestienjarige scholier ook een groot tijdverdrijf van mijzelf. Dat heeft me hele leuke, maar ook vrij luie tijden gebracht. Toen ik wat jonger was, hield ik al van lezen en schrijven. Door het blowen hield dat een beetje op en ging ik me meer met muziek bezighouden. Pas vanaf mijn 21e pakte ik het weer op. Ik hield van lezen en had toen al met een van mijn beste maten, Derk Fangman, afgesproken dat we allebei een boek gingen schrijven. Hij is nu ook met zijn debuut bezig. Het was toen meer grootspraak en semi-serieus. Nu is het er dan toch van gekomen.’
Favoriete geur: zonnebrandcrème.

Horen: Toch heb je naar je zestienjarige ik geluisterd en de droom waargemaakt.
‘Klopt. Het idee om een boek te schrijven is altijd in mijn achterhoofd blijven spoken. Na mijn scriptie had ik een maand vrij en dacht ik: dit is het moment. Op een klein kamertje bij een vriend heb ik mezelf opgesloten en in die maand 50.000 woorden geschreven. Waarvan de helft overigens verschrikkelijk slecht was, maar ik had een begin. Drie jaar later kreeg ik een vast contract bij de Volkskrant en besefde dat als ik nu dat boek niet ging afmaken, het misschien wel nooit meer zou gebeuren. Ik besloot dat ik eerst twee maanden op reis kon en heb toen in een minikamer in Kaapstad driekwart van mijn roman geschreven. Iederen dag schreef ik van zeven uur 's ochtends tot drie uur 's middags en ging daarna naar het strand.
Favoriete geluid om mee wakker te worden: de stem van zijn vriendin.

Haro aan de Amsterdamse grachten

Voelen: Hoe voelde het om je eeerste roman in je handen te hebben?
‘Dat was een kleine anti-climax. De eerste druk is niet precies hoe ik het voor ogen had. Het papier dat als kaft is gebruikt, is net iets te glad. Hierna gaan we dat aanpassen. Als er een tweede druk komt tenminste! Toen ik het voor het eerst zag was het dus een raar moment. Natuurlijk is het wel heel bijzonder om je boek te zien en er doorheen te bladeren. Het Word-document maakte me op een gegeven moment moe met hoe het eruit zag. Wanneer dat gebeurde, zette ik het in een ander lettertype zodat het er nieuw en fris uit zag. Het is moeilijk te beschrijven, maar de opmaak van een bladzijde kan ik sowieso echt prachtig vinden. Hoe alinea’s werken, waar witregels vallen, hoe er wordt ingesprongen aan het begin van een zin… Als ik een pagina zie die helemaal staat volgeschreven krijg ik echt de kriebels, dus daar ben ik bij mijn eigen boek heel bewust mee omgegaan.’
Favoriete artiest om naar te luisteren: Bon Iver en Kanye West. 

Zien: Welke schrijvers zie je als voorbeelden?
‘Een paar jaar geleden schreef ik een verhaal en dat liet ik lezen aan Philip Huff, schrijver en een vriend van me. Hij zei toen dat het leuk geschreven was maar dat ik Thijs de Boer niet zo na moest doen. Ik had nog nooit van Thijs gehoord, maar toen ik zijn verhalenbundel Vogels die vlees eten ging lezen, dacht ik: ‘Ja, dit is echt heel cool!’ Hij durfde een bepaalde lelijkheid in zijn tekst te verwerken. Zoals zinnen telkens met ‘En daarna’ beginnen; dat is een beetje horkerig, niet soepel en non-literair in de ogen van sommigen. Hij schrijft heel rauw en direct. Daarna ben ik pas écht Thijs de Boer na gaan doen. Hoewel ik uiteindelijk met Lekhoofd een totaal andere weg insloeg, heeft hij destijds wel een grote indruk op me gemaakt.’
Favoriete uitzicht: Lions Head in Kaapstad. 

Proeven: Smaakt deze roman naar meer?
‘Ik heb zeker ambitie voor een tweede roman. Het schrijfproces is ontzettend goed bevallen. Vooral de periode in Kaapstad. Daar ging het echt soepel. Ik had mezelf een minimum van duizend woorden per dag opgelegd, maar soms schreef ik het dubbele. Je zit ook in een hele andere flow. Als je hier bent en af en toe achter je bureau zit, is het lastiger om je schrijfmotor aan te zetten. Het begin is altijd het moeilijkst. Het eindeloze herschrijven dat in het jaar daarna volgde, vond ik een stuk minder leuk. Ondertussen werkte ik ook gewoon bij de Volkskrant, dus dat was een pittig jaar. Vooral omdat ik een maand voordat het manuscript af moest zijn, besloot het einde  om te gooien. Dat gaf nogal wat stress. Maar goed, uiteindelijk zou ik het zo weer doen. Sterker nog, er is al een idee voor een tweede.’
Favoriete smaak: rauwe tonijn (op sushi). 

Op 8 september viert Haro groots feest met de release van Lekhoofd. Een coming of age-roman over vriendschap, familie en het verkennen van de grenzen van de perceptie. Om dat te vieren geven wij exclusief voor CJP’ers maar liefst 100 (!!!) exemplaren weg. Doe mee met de winactie en maak kans op deze roman waar horen, zien en voelen totaal nieuwe betekenissen krijgen.

Comments

Win
Haro Kraak - Lekhoofd