Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Herinnering aan mijn fietsen
02 SEP 2016 • Door Rick van Veluw. Beeld: Rick van Veluw. • Meer blogs over Lifestyle

Herinnering aan mijn fietsen

Nederlanders zijn de grootste fietsverbruikers van de planeet. Hoeveel stalen rossen een Hollander wel niet verslijt… Daarom een ode van redacteur Rick aan de fietsen van zijn leven.

Eerste fietsherinneringen

Mijn ouders vragen zich tijdens mijn jeugd vast af of er niet iets mis is met me. Ik weiger namelijk te leren fietsen. Ja, met zijwieltjes wel. Maar ik race intussen rond op mijn velgen omdat al het rubber van de wieltjes is gesleten. Zo rond mijn zesde of zevende moet ik er toch echt aan geloven. Met de belofte dat ik snoep krijg, rijd ik een rondje op het plein. Ik klap na de eerste ronde tegen een auto. Onder de douche huil ik, met snoep in mijn mond.

De oerfiets.

Middelbare school

Even een leap forward: ik heb echt geen idee welke fietsen ik in mijn basisschoolperiode allemaal bereden heb. Daarom een fast forward naar mijn middelbare schoolperiode. Als ik naar de brugklas ga, krijg ik van mijn ouders in ieder geval een gloednieuwe Batavus. Ik moet immers iedere dag twaalf kilometer op en neer naar Barneveld. De Batavus en ik weren ons kranig, vooral in het eerste jaar, waarin we beiden geregeld het asfalt kussen bij sprintjes tegen klasgenoten en ijzel.

Het definitieve verval wordt ingezet als ik besluit kranten te gaan bezorgen. Iedere middag een dagblad rondbrengen blijkt voor mijn Batavus te veel gevraagd. Een strenge winter met sneeuw en pekel maakt een einde aan zijn loopbaan. Bij fietsenmakers in de regio speur ik naar een geschikte opvolger. Die vind ik in een schitterende blauwgrijze Raleigh: een piekfijn, oud model met trommelremmen. Als wielerliefhebber kan ik een klinkende naam als Raleigh niet negeren en dolgelukkig druk ik de fietsenboer wat briefgeld in de handen.

Oh, wat hadden de Raleigh en ik een goede tijd.

Studeren

Vanaf het moment van studeren ga ik steeds roekelozer om met mijn tweewielers en eindigt er haast iedere paar maanden wel één bij het oud ijzer. De Raleigh blijft achter in mijn geboorteplaats, en ik ga op zoek naar een barrel voor in de stad. In Ede en Rotterdam doe ik het met een oude fiets van mijn broer. Aan de lopende band verlies ik onderdelen, vooral spaken. Dankzij een loszittend spatbord is een bel overbodig: iedereen hoort me van kilometers ver aankomen. Na het stukgaan van de versnellingen, fiets ik als een bezetene rond in z’n één. In die tijd is het een ware crime op tijd te komen voor colleges: je kan nooit eens even lekker op de pedalen gaan staan. Wonder boven wonder overleeft de fiets het tot op de dag van vandaag: hij staat op het station in mijn geboortedorp.

De Batavus in Roffa.

Het echte leven

Als ik naar Utrecht verhuis, besluit ik dat het basta is met fietsen op een stuk schroot. Mijn zusje vertelt me dat de buurman nog wel een fiets heeft. In ruil voor een goede fles wijn krijg ik een feloranje fahrrad cadeau. Overblijfsel van de buurman zijn studententijd: alleen het kratje voorop ontbreekt nog. Ondanks het ontiegelijk zware trappen en de beroerde remmen, beleef ik veel plezier aan het oranje monster. 

Maar ook aan het rondfietsen op een oranje gevaarte komt een eind. Ik krijg de voogdij over een Amsterdamse fiets van een goede vriend. Komt mij goed uit, want ik heb net werk in de hoofdstad. Ik verwaarloos die vol stickers geplakte fiets alleen zo enorm, dat ik ‘m op een ochtend aantref met twee lekke banden. Daarna kijk ik er niet meer naar om. Als de vriend terugkeert van een halfjaar Nieuw-Zeeland, kan ik niets anders doen dan hem mijn oranje fiets aanbieden. Ik heb het zelf verbruid.

Mijn oranje vriend.

Nu kan ik de Raleigh opnieuw dit verhaal infietsen. Mijn favoriete fiets ooit maakt de transfer naar Utrecht en daar hebben we het samen goed. Flaneren over de Oudegracht, uitstapjes naar de Maarseveense Plassen en tochten door Kanaleneiland: het is allemaal even mooi. De klap is dan ook groot als de versnellingen het begeven. De Raleigh is niet vooruit te branden. Op de intensive care wordt me verteld dat alleen een intensieve operatie van vijfenzestig euro mijn oogappel kan redden. Ik weiger. Tot vandaag de dag staat mijn Raleigh in vegetatieve toestand voor de plaatselijke Jumbo. Soms trek ik de sticker met ‘Deze fiets wordt binnen twee weken verwijderd’ eraf als ik boodschappen ga doen. 

Ik probeer een tijdje te leven zonder fiets, gewoon eens om te kijken hoe dat is, maar tripjes met de bus en wandelingen bevredigen me niet. Ik mis iets. Een fiets. Op Marktplaats zoek ik naar een nieuwe partner. Voor de belachelijk lage prijs van vijfentwintig euro, op voorwaarde dat ik ‘m meteen kom ophalen, vind ik een paarse tweewieler die er nog puik uitziet. In een Amersfoorts appartement tref ik een stel dat de volledige inboedel van een kamer in de verkoop heeft gezet. De fiets blijkt van een oude man te zijn geweest, die is verhuisd naar een hospice. Beschaamd dat ik heb lopen afdingen naar vijfentwintig euro, wens ik de twee veel sterkte en spoed ik me naar buiten. Ik fiets in één ruk naar Utrecht en beloof de paarse fiets dat ik goed voor hem zal zorgen. Dat doe ik: iedere dag haal ik ‘m uit de rekken, poets ik het frame of pomp ik de banden op. Ik ben toe aan een langdurige relatie en zal dit stalen ros nooit meer laten gaan.   

Ben jij toe aan een nieuwe fiets of zit je zonder? Met je CJP-pas krijg je korting op oerdegelijke omafietsen (Highlander Basic), puike stadsfietsen (Vogue Transporter) en hippe fixies (Troy Speed). 

Comments

Gerelateerde kortingen

Korting op fietsen: Fixie - Troy Speed
Vanaf € 205,- met CJP

Korting op fietsen: Fixie - Troy Speed

De aanbieding voor deze Troy fixed gear fiets is bijna té goed