Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
C. Ontdekt: Else Kemps
07 SEP 2016 • Door Jan van Tienen. Beeld: Henri Verhoef. • Meer blogs over Lezen

C. Ontdekt: Else Kemps

De 20-jarige Else Kemps is dichteres. C. Magazine sprak haar over de nodige druk van deadlines, anekdotische poëzie en het schrappen van woorden. 

Gedwongen om te schrijven

Else (20) is ongrijpbaar. Ze praat in afgemeten zinnen, alsof ze precies weet wat ze moet zeggen. Geen woord te veel, zonder op enige manier over te komen alsof ze de waarheid in pacht heeft. Ze is dichter, draagt op 3FM wekelijks haar licht-autobiografische werk voor en werd uit meer dan 10.000 inzendingen gekozen als winnaar van een nationale poëzie-wedstrijd, de Turing Gedichten Wedstrijd. Ze is goed, dat kunnen we wel stellen.

Aan het begin van het gesprek vertel ik Else dat ik de opdracht heb gekregen om de lezer een beetje het gevoel te geven haar te kennen, met dit interview. ‘Ok’, zegt ze. ‘Ik snap het.’ Ik vraag wat ze wil uitdrukken met haar werk. ‘Dat vind ik een moeilijke vraag’, is het antwoord. ‘Laatst vroeg iemand me of ik mijn optreden in één zin kon beschrijven. Toen zei ik: het is een ode aan personages die graag hun stem willen laten horen, maar die beter af zijn als er niet geluisterd wordt. Ik schrijf best langzaam, altijd in bed, op de laptop. Dat langzame is soms lastig voor de radio, omdat ik daar wekelijks iets voor moet hebben. Als ik geen deadlines heb, schrijf ik één gedicht per drie maanden. Daarom moet ik gedwongen worden te schrijven, anders is het zo weinig. Als ik een opdracht krijg, komt er gelukkig altijd wel wat.’

Navelstaarderig

En als er ‘iets komt’, wat betekent dat dan voor haar? Wanneer voelt ze dat een zin goed is? ‘Het is alsof je iemand ontmoet die je leuk vindt en waar je een klik mee hebt. Dat heb ik ook met zinnen zo. Wat betreft zinnen bij anderen vind ik het fijn om dichters te lezen wiens werk dicht bij het mijne ligt. Tjitske Jansen is een goed voorbeeld. Ik ga mijn afstudeerscriptie over haar schrijven. Het onderzoek gaat over anekdotische poëzie. Zij schrijft anekdotisch, net als ik. Mijn vraag is: Wanneer wordt iets poëzie, wanneer wordt het iets anders dan alleen een herinnering die enkel voor jou interessant is?’

Ik vraag of ze zelf het antwoord al weet. ‘Nog niet. Ik denk vaak tijdens het schrijven: wie interesseert dit wat? Dan ben ik bang dat het te navelstaarderig is.’
We zijn even stil. Ik complimenteer haar met haar gedichten, oprecht. Else: ‘Ik doe wel moeite om het navelstaarderige eruit te halen. Ik weet waar de grens ligt. Maar daarom kost het tijd en schrijf ik zo langzaam. Meestal begin ik een gedicht met wat ik heb gedaan die dag, en dan associeer ik er dingen bij. Vervolgens haal ik het eerste stuk weg, alsof het er nooit geweest is.’ 
Veel schrijvers voelen soms de sipheid die je hebt als je de hele tijd in je eigen hoofd zit. Maar wanneer voelen ze zich wél goed? Else: ‘Als ik net iets moois geschreven heb en er trots op ben. Zelfs als ik liefdesverdriet heb, kan ik het met schrijven weghalen. Het is een soort troost.’

Else dicht elke donderdagochtend op 3FM bij Giel. Wil jij meer aanstormend creatief talent ontdekken? Blader door de nieuwe C. Magazine voor diepgaande interviews, agendatips en heel veel CJP-korting.

Comments