Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
De belangrijkste expositie van je leven
03 AUG 2016 • Door Rick van Veluw. Beeld: Wikipedia, ekenitr, YouTube • Meer blogs over Expo

De belangrijkste expositie van je leven

Een museumbezoek kan je leven op zijn kop zetten. CJP interviewde zes kunstkenners over de tentoonstelling die bij hen insloeg als een bom. Het leven zal nooit meer hetzelfde zijn na het zien van Malevich, Kiki Smith of Panamarenko.

Ko van ’t Hek, de ene helft van Kunst Kijken met Ko en Kho

‘De expositie van Kazimir Malevich in het Stedelijk Museum in 2013 was voor mij een kantelpunt in het begrijpen en beleven van kunst. Die heb ik dan ook meerdere keren bezocht. Ik werd diep geraakt door zijn werk. Zijn strakke en minimalistische schilderijen trokken me ongelofelijk aan. Voor mij voelde het alsof alles ineens bij elkaar kwam: mijn gedachten, mijn gevoel, mijn ideeën… Het klopte. Misschien is het lastig uit te leggen, maar die tentoonstelling is voor mij een eye-opener geweest. Ik werd verliefd. Vanaf toen ben ik kunst beter gaan begrijpen en wist ik zeker dat ik meer met kunst wilde gaan doen. In de collectie van het Stedelijk zitten drie Malevich-doeken die bijna helemaal wit zijn. Toch zie ik er heel veel beweging en dynamiek in. Er is altijd wel wat nieuws te zien. Dat gevoel gun ik iedereen en daarom doe ik wat ik nu doe: samen met Yuki toffe exposities tippen en colleges Kunstkijken geven.’

Eight Red Rectangles door Kazimir Malevich.

Yuki Kho, de andere helft van Kunst Kijken met Ko en Kho

‘Elf jaar geleden – toen was ik veertien – namen mijn ouders me mee naar een tentoonstelling van de Belgische kunstenaar Panamarenko in Brussel. Mijn moeder is kunstenaar en sleepte ons van hot naar her. Die tentoonstelling in Brussel maakte mega-indruk. Panamarenko bouwt allerlei werken met vleugels, zoals vogels, vliegen en vliegtuigen. Zijn werk is heel echt, speels en ongeremd. Tegelijkertijd kun je wel zien dat je een goed stel hersens nodig hebt om zoiets in elkaar te zetten. Wat me het meest is bijgebleven: de vrijheid die zijn werken uitstraalt. Alles kan, the sky is the limit! Ik denk nog wekelijks aan Panamarenko en zijn bouwsels. Het is een kunstenaar die nooit gestopt is met kind zijn, maar wel gewoon volwassen is. Zo wil ik ook leven: met kinderlijke verwondering, zonder de realiteit uit het oog te verliezen. Panamarenko’s expositie in Brussel is voor mij daarom een talisman. Ik denk er vaak aan terug omdat ik die vrijheid ook wil hebben in mijn leven.'

Raven's Variable Matrix door Panamarenko.

Hripsimé Visser, conservator fotografie bij het Stedelijk Museum

‘Eén van de tentoonstellingen die op mij de meeste indruk heeft gemaakt, is Partners in het Haus der Kunst in München. Die expositie was in 2003 te zien en werd samengesteld door verzamelaar en curator Ydessa Hendeles. Het ging me vooral om de manier waarop de geschiedenis van de twintigste eeuw en die van de beeldende kunst werd verbeeld. Je vond amateurfoto’s, objecten uit het dagelijks leven en journalistieke fotografie in dezelfde ruimte als beeldende kunstwerken, waaronder videokunst en installaties. Heel bijzonder, maar tegelijkertijd ook vanzelfsprekend. Een goed voorbeeld is Maurizio Cattelans beeld van een knielende Hitler in een zaal met amateurkiekjes van soldaten met ‘hun’ teddybeertje. Of de complete serie foto’s van het welbekende Vietnamese meisje dat wegvlucht na een napalmbom van Edie Adams, naast een zaal met video’s van Bruce Nauman die zijn onmacht uitschreeuwt.’

De knielende Hitler door Maurizio Cattelan.

De Kunstmeisjes, vier jonge kunsthistorici die bloggen over de Amsterdamse kunstscene

'Toen we Robby Müller – Master of Light in EYE zagen, waren we het er unaniem over eens: dit is bijzonder. Deze expositie belicht de rol van de cinematograaf in films, iets waar wij niet veel over wisten. Zodra je de zaal binnenloopt, kan je niet anders dan onder de indruk zijn; overal zie je enorme schermen hangen waarop ononderbroken filmfragmenten worden getoond. Deze fragmenten zijn zodanig gecureerd dat de nadruk niet op het verhaal van de film gelegd wordt, maar puur op het visuele – de rol van Robby Müller. Een andere mooie toevoeging zijn de polaroids die Müller heeft gemaakt in zijn vrije tijd. Ineens begrijp je hoe groot het raakvlak is tussen film en beeldende kunst. Toen we na afloop van ons bezoek buiten stonden, waren we alle vier iemand aan het appen: ‘Hier moet je echt naartoe!’. 

Een still uit een filmbeeld van Robby Müller.

Carolien Smit, blogt samen met Michiel Hogenboom over betaalbare moderne kunst op welikeart.nl

'Een tentoonstelling die me altijd bij zal blijven, was Homespun Tales van Kiki Smith in Venetië. De setting was geweldig: de expositie werd gehouden in het prachtige zestiende eeuwse Venetiaanse pallazzo van Fondazione Querini Stampalia. De combinatie tussen schilderijen uit de Renaissance en de indringende sculpturen van Smith was heel bijzonder. Het voelde als een dialoog tussen oud en nieuw. Dat maakte op mij heel veel indruk. Het leek alsof de sculpturen met hun kenmerkende gezichten door de ruimte zweefden of door een raam staarden. Ze vormden zelfs een stilleven op tafel. Echt alles in de tentoonstelling – van het interieur tot de werken – was overgenomen door de kunstenaar. Met recht een homespun tale!’

Charlotte van Lingen, curator bij de Kunsthal in Rotterdam

‘In de jaren zeventig bezocht ik de tentoonstelling van Gerry Schum in het Stedelijk in Amsterdam. Ik was toen 22. Schum vond in televisie het ideale medium om zijn beeldende kunst te tonen. Voor mij was dat een totaal andere belevenis; zoiets had ik nog nooit gezien. Ik herinner mij Jan Dibbets’ tractor die in een parallellogram over het land reed, die zo was uitgerekend dat de tractor precies langs de rand van het televisiescherm bewoog. Of zijn knetterend haardvuur, waar je het warm van leek te krijgen. Richard Long die een lange wandeling rechtdoor maakte en dat op film vastlegde; Marinus Boezem die wind in verschillende schalen Beaufort over een zandvlakte liet waaien. Het maakte een enorme indruk; de wisselwerking tussen televisie en land art, tussen beweging en stilstand, object en concept. Net zoals het element tijd dat een belangrijke rol speelde, en natuurlijk de grenzeloze ruimte waarin kunst zich kan bewegen. Ik zag ook een filmpje waarin Ger van Elk een cactus schoor. Toentertijd kweekte mijn vader cactussen, dus dat zorgde thuis voor een pittige discussie. Is dit kunst? Nu ik er weer aan terugdenk, krijg ik zoveel energie. Kunst voor iedereen, kosteloos.’

Wil jij ook van je sokken geblazen worden door kunst? Met je CJP-pas krijg je vette kortingen op onder andere het Stedelijk Museum en de Kunsthal, zodat de drempel nóg lager wordt om een kijkje te gaan nemen. Tip van je favoriete CJP-redacteur: check de tentoonstelling Nieuwe Wilden in het Groninger Museum

Comments

Gerelateerde kortingen

Groninger Museum
‚ā¨ 3,- CJP-korting

Groninger Museum

Bezoek dit futuristische paleis zonder diep in de buidel te tasten