Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Slenteren met De Likt
03 JUN 2016 • Door Martine Bakker • Meer blogs over Festival

Slenteren met De Likt

Met hun hit Ja dat bedoel ik staat De Likt voor snoeiharde elektro-Nederhop in een shiny glitterbroekje. Hoewel: ‘Het is een keer klaar met dat broekje, anders wordt het ook zo’n lollige carnavalsact.’

We doen het allemaal, het is leuker in groepsverband én hartstikke gezond: slenteren! In deze rubriek loopt CJP met artiesten langs de plek waar ze binnenkort optreden. Deze editie: het Rotterdamse trio De Likt versus Amsterdam Woods Festival. In augustus kun je in het Amsterdamse bos de energieke performance, donkere beats en scherpe teksten van deze band ervaren. Producers/componisten John van Beek en Giorgi Kuiper vormen samen met frontman Jordy Dijkshoorn (alias Simon) een festival-hit die dit jaar maar liefst 130 keer optreedt.  

Kop van Zuid

We spreken af met de mannen op het terrasje naast het Amsterdamse Bos, op een zomerse dinsdagmiddag. Dat kan doordeweeks gewoon, want John en Giorgi studeren en Jordy maakt trappenhuizen schoon. Schoonmaken klinkt wel tegenstrijdig met het rocksterrenleven in het weekend. Jordy: ‘Als ik klaar ben op het podium, wil ik gewoon rustig doen. Schoonmaken geeft die rust. Ik zou het niet vol kunnen houden om naast de optredens ook zo druk te moeten zijn.’ Rust vindt Jordy gelukkig ook op zijn woonboot aan de Kop van Zuid in Rotterdam, al wil hij binnenkort wel een iets grotere boot: ‘Ik slaap nu op de bank.’

Praat Rotterdams met me

Wat in augustus de setting is voor Amsterdam Woods Festival, is nu het decor van roeiers en genietende pensionarissen. Als Giorgi een ijsthee bestelt, zegt de serveerster in plat Amsterdams: ‘Ice Tea Green moet je niet nemen, dat is niet te zuipen zo chemisch.’ De Rotterdammers kijken haar glimlachend aan. Is het nou de hel voor hen om naar Amsterdam te komen en dit aan te horen? Jordy: ‘Nee joh. Integendeel. Die rivaliteit is meer voor voetbalsupporters. De festivals hier zijn tof, maar ik zou er niet willen wonen. Alles is zo dicht op elkaar en ik hou meer van hoge gebouwen.’ Dit antwoord zou je niet verwachten na het kijken van onderstaande video.

Tuigjes

Na koffie en een gewone ijsthee voor Giorgi is het tijd om de bosjes in te duiken. Buiten is het bloedheet dus Giorgi trekt zijn bontjas uit en zet zijn ronde zonnebril op. ‘Die jas draagt Johnny Depp ook in de film Blow, in die scène waar hij zijn sleutel kwijt is’, legt Jordy uit. We slenteren een stukje en binnen no time worden we afgeleid door een hysterisch bouwwerk, waar je met een tuigje aan kan hangen. Giorgi: ‘Dat is wat voor Jordy, die heeft een fascinatie voor tuigjes!’
Is dat zo Jordy?
Jordy: ‘Nee. Jij dan Giorgi, ben jij wel eens vastgebonden met zo’n rode bal in je mond?’
Giorgi: ‘Nooit. Zo kinky ben ik niet.’

Tuigjes.

Een lieveheersbeestje gaat op Jordy’s schouder zitten, à la een papagaai. ‘Die diertjes zoeken een beetje de lieve mensen op natuurlijk’, glimlacht Jordy, terwijl de zon weerspiegelt in zijn gouden tand. Tot voor kort rustten er nog achterover gekamde lokken op zijn schouder, maar die heeft hij verwisseld voor standje twee met de tondeuse. ‘Ik was het lange haar gewoon een beetje zat. Op het podium leuk, maar doordeweeks wat minder. Het is ook heel warm in je nek.’ De tegenstelling tussen zijn podium-persona Simon en de echte Jordy blijft intrigerend.

Bungalow

Een eekhoorn kruist het wandelpad. Het idee is om random vragen te stellen over dingen die op ons pad komen, want dat hoort bij slenteren. Wat heeft de band met eekhoorns? Jordy: ‘Ik zag ze heel vaak in Center Parks. Daar ging ik vroeger altijd heen. Dan ging ik in de wildwaterbaan. Als kind leken die parken niet normaal groot. Echt een andere wereld.’ Giorgi: ‘Ik herinner me de animatieteams, dat was altijd magisch.’ En zijn de jongens nu zelf met hun muziek het animatieteam op bungalowfestivals als Grasnapolsky? Jordy: ‘Ik zou wel een heel weekend op het bungalowpark willen zitten en dan muziek maken, net als die gasten van New Wave. Tof om z’n drietjes in zo’n huisje te zitten. Dan kunnen John en Giorgi produceren en schrijf ik teksten.’

Dit bruggetje is de plaats De Likt.

Slechte vragen

Er dendert een vliegtuig door de geluidsbarrière en we wandelen over een bruggetje. Daarmee ontstaat het perfecte bruggetje naar, uh, een nieuwe vraag. Het is tijd voor de slechtste bos-woordgrap-vragen ooit. Waarom is Jordy op het podium altijd zo bo(o)s?
Jordy: ‘Tering die is slecht hé! Maar zo boos ben ik toch niet? Misschien kom ik zo over, maar ik wil er juist een gezellig feestje van maken. Alleen bij sommige lines wil ik wél dat het publiek luistert.’ Jordy begint te rappen: ‘Als ik er ooit niet meer ben, dan roep je mijn naam, en dan hoor ik je stem, want trouw me vertrouw, spring in het diepe, zoveel gewonnen, toch gaan we verliezen. Die, bijvoorbeeld.’
Mooi ja, beamen we.
‘Ja, dat is prachtig,’ zegt Jordy ironisch. Iedereen barst in lachen uit. 

Jules Deelder

Heb je nog zo’n slechte woordgrap?’ vraag Jordy. Jazeker, komt-ie. Waarom vindt Jordy Jules Deelder zo’n bos(s)?’
‘Nee, alsjeblieft. Jezus! Die is slecht! Jezus! Ik ben niet continu met die man bezig ofzo, maar vind zijn gedichten gewoon tof. Ik snap dat idolending nooit. Als je iemands werk kunt waarderen, dan heeft hij je toch al geraakt, waarom zou je hem dan nog een hand willen geven?’ We arriveren bij een zwembad met een speeltuintje. De mannen gaan voor een Beatles-pose in de poel, terwijl peutermeisjes in roze jurkjes hen vragend aankijken.

Jordy: ‘Als je er nu in flikkert voel je je ook echt een lul joh. En dan nog helemaal terug naar Rotterdam.’

Ja dat bedoel ik

Jordy: ‘Kunnen we niet een van de kinderen vragen of ze daar in het speeltuintje gaan zitten en dat wij dan achter de bosjes die kinderen aan het begluren zijn.’
Pedograppen mogen best als je band De Likt heet. We vragen de bandleden of Jordy er ook creepy uitzag toen ze hem voor het eerst zagen.
John: ‘We hebben elkaar ontmoet bij ContainerFest, maar kenden elkaar van gezicht van de Popacademie. Hij liep er opvallend bij; grote ronde bril, hoog opgetrokken sokken, een lang felgekleurd matje in zijn nek en T-shirt in de kleuren van Suriname.’
Jordy: ‘Dat was mijn feesttijd, ik woonde toen net in Rotterdam.’ Waarom kleedt Jordy zich zo excentriek?
‘Het is nu wat minder geworden, maar het was de aandacht. Toen had ik nog geen De Likt, waar ik nu die aandacht uit haal.’
John: ‘Je was toen toch ook geïnspireerd door films?
Jordy: ‘Ja, ik keek toen naar films als Once upon a time in America. Dat stijltje. Nu doe ik nog wel excentriek op het podium, maar dat gaat er wel uit. Dat glitterbroekje is zo uitgemolken inmiddels. Na het festivalseizoen wil ik ervan af, anders wordt het zo de lollige carnavalsact.’
John: ‘We willen ook dat het om de muziek gaat.’
En om de muziek gaat het zeker, want ook zonder het broekje kun je keihard uit je plaat (al dan niet in het bos) op de tunes van De Likt.

Wil je De Likt ook zien in het Amsterdamse Bos? Kom dan 26 en 27 augustus naar Amsterdam Woods Festival. Naast deze boys zie je ook o.a. Eefje de Visser, My Baby, Palmbomen II (Live) en Jeangu Macrooy. 

Comments