Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Best Kept Secret speelt gelijk tegen de regen
20 JUN 2016 • Door Rick van Veluw. Beeld: Nathan Reinds, Rick van Veluw • Meer blogs over Festival

Best Kept Secret speelt gelijk tegen de regen

Mensen zijn niet van suiker. Precies daarom was Best Kept Secret ondanks de regen dit weekend één groot feest. CJP was er ook en ging de strijd aan met het weer.

Dat deed onze redacteur Rick in de geest van het EK voetbal: een eerste helft, een tweede helft en de blessuretijd. Hij leerde: je kunt niet van regen winnen, maar er wel tegen gelijkspelen.  

Vrijdag: de eerste helft

16:45 uur
Al vroeg in de wedstrijd trekt de regen ten aanval. Bij het opzetten van een veel te grote vierpersoonstent druppelt het nog, maar als het gevaarte eenmaal staat, gaat het los. Gelukkig zit ik dan al binnen mijn luchtbed op te blazen. Eerste aanval afgewend.
18:45 uur
Gewapend met een regenjas betreed ik het terrein, op dat moment nog lieflijk en droog. Op het hoofdpodium speelt de New Yorkse band DIIV een wavey postpunkset met shoegazetrekjes. De galm van hun gitaren waaiert over het meer. Dat is nog eens een binnenkomer.

Een ramvolle Stage TWO.

20:45 uur
Na een stukje gezien te hebben van Liss in tent drie, loop ik de grote weide op. Christine and the Queens leidt me af van mijn strijd tegen de regen met een fantastische set vol stijlvolle electropop. Juist op dat moment slaat de regen toe, met je reinste pijpenstelen. ‘Work your umbrella!’ schreeuwt Christine ons toe. Ik heb geen paraplu Christine! Alleen een veel te grote regenjas. Ik houd het nog tien minuten vol en vlucht dan naar de perstent. 1-0 voor de regen.
21:45 uur
Een uur later durf ik het terrein weer op. Ik zak half weg in de modder. Het regent nog steeds, maar ik moet en zal Beach House zien op Stage TWO. Het publiek daar is een mengeling van fans en zij die schuilen. Beach House geeft een bedwelmende set en blaast hun dreampop op tot epische proporties. Vet!

Als je niet in de tent kan staan, maak je gewoon je eigen tent.

22:45 uur
Ik merk nog niet goed in vorm te zijn tegen deze tegenstander en neem de verdedigende stellingen in. Van Beck zie ik maar drie nummers; de rest van zijn set breng ik door op droge plekken.
0:00 uur
Is het nou droog? Hét moment om de oversteek te wagen naar Stage FIVE. Daar doet het experimentele Preoccupations een poging mijn trommelvlies te scheuren. Gelukkig heb ik oortjes bij me en spring ik vol goede moed in een kolkende pit.
1:30 uur
Dan ontmoet ik Pavel. Hij heeft ‘een pintje’ gehaald voor ‘een vrouwke’, maar zij is nergens meer te bekennen. Daarom mag ik het biertje hebben. Pavel vindt mijn Vlaams zo goed dat hij nog een pilsje haalt. Belgen zijn oké, olé, olé.
3:30 uur
Huh? Is het al half 4? Slapen, en gauw zeg.

Rust

8.10 uur
Er is geen sprake van rust. Al vroeg in de morgen lawaai. ‘Ik heb ook nog een Minions-onesie!’. Een krokodil en een nijlpaard voeren schreeuwend een gesprek. In de tent naast mij klinkt gelukzalig gekreun. Ik ben wakker.

De twee vrouwen in de tent naast mij hadden de tijd van hun leven.

Zaterdag: de tweede helft

12:00 uur
Er wordt afgefloten voor de tweede helft. Stipt om twaalven gaat het terrein open en sta ik geradbraakt aan de aftrap. Dit wordt nog een lastig verhaal met een 1-0 achterstand.
15:00 uur
Na wat inleidende beschietingen (zon, bewolking, een druppel) beland ik bij Weaves. Dat is te gek. Ik heb geen idee waar ik naar sta te kijken en vind het geweldig. De frontvrouw zingt volgens mij best vals, maar de band speelt waanzinnig. Een klassiek geval van een best kept secret.
15:30 uur
Op een groot veld buiten het festivalterrein staat het ramvol. Waarom? België – Ierland op het EK natuurlijk! De eerst helft zweten de Belgen ondanks een keiharde bui nog peentjes, maar in de tweede helft vliegt het bier in de rondte dankzij drie doelpunten. Een eclatante zege, amai.

De bevrijdende 2-0.

16:30 uur
Tijd om de fotograaf uit te hangen en mensen te spreken. Ik ontmoet drie meisjes die een lekke tent hebben en spreek daarna een viertal met felgekleurde poncho’s. Gek genoeg fotografeer ik alleen meisjes.
17:30 uur
Dan is het mijn beurt om te shinen. Dankzij een assist van Jonna Fraser kom ik op gelijke hoogte tegen de regen: 1-1. De Nederlandse rapper doet een hitset op Stage FOUR en rapt Do or Die staand op de geluidsboxen. Prompt breekt de zon door. Dit geeft hoop op een goed resultaat.
19:30 uur
Daar heeft de regen niet van terug. Er volgt een fase van staakt-het-vuren, waarin ik de kans krijg Dinosaur Jr. en Air te zien. Die eerste band valt tegen door de ziekte van frontman J. Mascis en van Air word ik aanvankelijk ook niet van mijn natte sokken geblazen. Maar het slot van de Franse softpopband is dan weer ijzersterk met nummers van hun magnum opus Moon Safari.

Meisjes met poncho's.

22:30 uur
Net als ik denk aan de winnende hand te zijn, slaat het noodlot toe. Voor de set van Editors zoek ik een mooi plekje om te fotograferen. Dan breekt de hel los. Ik weet de camera nog enigszins droog te houden onder mijn spijkerjack, maar regen zelf zeiknat. Ondanks een sterke headlineset van Editors vlucht ik opnieuw naar de perstent. 2-1, geen twijfel mogelijk.
23:50 uur
Voor Sevdaliza ren ik niet alleen door regen, maar ook door vuur. Als het moet. Met modder in elke vezel van mijn gympen kom ik bij Stage THREE aan, waar het schandalig leeg is. Iedereen heeft blijkbaar gekozen voor Caribou. Maakt mij niet uit; dit maakt de kans op een knipoog van Sevdaliza alleen maar groter. De Nederlandse zangeres imponeert met Marilyn Monroe en ik verzucht tegen niemand in het bijzonder dat ze nog beter is dan FKA twigs.
1:00 uur
Loopt Pavel nog ergens rond? Ik heb dorst. Bij Stage FIVE vind ik hem niet, maar word ik wel volledig overrompeld door de set van Koreless. De Schotse dj verdooft het publiek met felle stroboscooplampen en breakbeats.
2:30 uur
Volledig murw geslagen door Koreless slenter ik terug naar de tent. Eerst maar eens slapen, dan zien we morgen wel of deze wedstrijd nog gewonnen kan worden.

Editors had wat vlammenwerpers meegenomen naar Best Kept Secret.

Zondag: de blessuretijd

10:45 uur
Zon! Het kan dus toch. Als de lucht weer even betrekt, doe ik een zonnebril op. Soms moet je het zelf afdwingen.
12:45 uur
De Indiekaraoke op Stage FIVE is een gouden zet van Best Kept Secret. Festivalgangers zingen hits van Franz Ferdinand en Arctic Monkeys onder begeleiding van een Nederlands/Belgische allstarband met leden van Hooverphonic, Indian Askin en De Staat. Met een glimlach kijk ik hoe sommigen klassiekers verkrachten.

Enjoying the sun in het bos.

13:15 uur
Explosions In The Sky. Wow. Het geluid in de tent van Stage TWO is hemels en de Texaanse postrockband speelt fantastisch. Heerlijk om met je brakke lichaam in te gaan hangen. Bij de laatste gitaaruitbarsting trek ik euforisch de geluidsdoppen uit mijn oren.
15:15 uur
Vroeger was het bij een show van Unknown Mortal Orchestra beslist gaan regenen, maar tegenwoordig schijnt de zon in het leven van frontman Ruban Nielson. De band speelt een superstrakke set met regelrechte indieklassiekers als So Good At Being In Trouble en Multi-Love.

Best Kept Secret loopt massaal uit voor de zon.

16:15 uur
2-2! En dat zonder iets te doen. Ik lig in een zitzak in de pressarea en kijk uit over het meer. Iemand is net een biertje voor me gaan halen. Het spijkerjack kan uit. Dus toch nog die felbegeerde gelijkmaker.
20:00 uur
Na een GoPro-avontuur op het terrein en een gevecht met de tent zit het erop. Ik kan leven met een gelijkspel. Je was fantastisch, Best Kept Secret.

Uw verslaggever kon het niet laten even een selfie te schieten.

Zin gekregen een festival te pakken? Met CJP krijg je korting op WOO HAH!, de Zwarte Cross, Valtifest en nog veel meer festivals!

Comments