Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Waarom Hans Teeuwen een hekel kreeg aan zijn publiek
10 MEI 2016 • Door Sara Madou • Meer blogs over Theater

Waarom Hans Teeuwen een hekel kreeg aan zijn publiek

Vroeger hielden we allemaal van Hans. Tegenwoordig iets minder. Maar hij heeft het met ons sowieso gehad, zo zagen we tijdens zijn nieuwe show Echte Rancune.

Halverwege de show maakt een man op de eerste rij van het magnifieke Carré een catastrofale fout. Tijdens een sketch van Hans, over een lampenwinkel, zegt hij iets over een oude grap van de comedian over hetzelfde onderwerp. Helaas zegt hij dat net wat te hard; Hans hoort hem. Uiteraard volgt er een rant van een paar minuten. ‘Quote je mij nou uit mijn eigen werk, terwijl ik op het podium sta? Ongelofelijke mongool.’ De zaal lacht. ‘Je weet tenminste een zwak moment uit de show nog acceptabel te maken met je onkunde,’ voegt Hans toe.

In die episode hebben we meteen de rode draad te pakken van Echte Rancune, en het grootste probleem van Hans en zijn komedie anno 2016. De kern van zijn publiek, de mensen die blijkbaar gezellig in hun joggingbroek naar Carré komen, wil dat hij op het podium doet waar ze hem het beste van kennen. De liedjes over ‘neukseks’, het doen alsof hij staat te vingeren of het imiteren van anale seks (deze keer onder de woorden ‘waarom doe ik dat toch altijd?’); kortom, alle seksgerelateerde grappen en variaties op dingen die hij eerder deed. Terwijl dat nou net de momenten zijn waar hij het minst grappig is. Het voelt zelfs wat ongemakkelijk, om hem dat soort grappen te horen maken, terwijl hij de indruk geeft dat zelf ook liever niet (meer) te doen. Zeker na de voordrachten waarin Hans het heeft over zijn hieraan voorafgaande project, waarin hij met een band nummers zong. Zonder grappen dus. ‘Ik dacht dat ik na al die jaren genoeg goodwill bij het publiek opgebouwd had om wat te kunnen experimenteren. Maar nee, dáár kwamen jullie niet naar kijken.’

Het is een grap, men lacht, maar je krijgt toch sterk de indruk dat er enige kern van waarheid in zit. Hans bevindt zich in een spagaat. Zijn publiek zoekt naar bekende elementen, terwijl hij zelf lijkt te snakken naar nieuwe impulsen.

Los van de seksueel getinte content herkennen we de oude Hans ook goed -en wél grappig- terug in de momenten waarop hij (gedeeltes van) eigen verzonnen liedjes zingt. Door het aanstekelijke enthousiasme en zijn scherpe taalvondsten, blijft dat entertaining.

Maar het scherpst op de snede opereert Hans wanneer hij het heeft over het geloof, en grappen maakt over de islam zonder echt grappen te maken over de islam. Om vervolgens een rondje door de zaal te wandelen en een jongen in een rolstoel semi-ziendend te beschuldigen van het verstoppen van een bom. Nóg beter: een aantal langere sketches, opkomend vanuit het niets, waarin de humor subtieler aanwezig is. Niet in your face, meer op de achtergrond voor de goede verstaander, in diezelfde taalvondsten waarin nog steeds geen enkele Nederlandse cabaretier hem kan evenaren en voorzien van typetjes die je vanaf de allereerste seconde gelooft. Zoals wanneer hij aan het eind van de voorstelling vertelt over zijn jeugd, in de wilde drugsscene van Weert. Neem het aan van deze Limburger: die bestaat. Of Hans daar écht deel van uitmaakte, dat wagen we te betwijfelen, maar het verhaal -zonder seksgrappen en melige liedjes- beklijft het langst.

Waar zijn vorige show -een comeback getiteld Spiksplinter- teleurstelde, is hier weer meer van Hans in zijn oude vorm te zien. Zeer geruststellend. En de volgende keer komen we naar je band luisteren, Hans. Beloofd.

 Echte Rancune tourt nog tot en met 13 augustus door Nederland en België. Zie hier de speellijst van Hans Teeuwen. Bij de meeste theaters krijg je CJP-korting!

(foto: Tom Bertels)

Comments