Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
De drummer van Bombay woont in mijn studentenflat
13 MEI 2016 • Door Janet Lie. Beeld: Nick Helderman. • Meer blogs over Muziek

De drummer van Bombay woont in mijn studentenflat

Ze klinken als een doorgewinterde indierockband, maar de leden van Bombay zijn hartstikke lekker normaal gebleven. Worstelend door plakkerige gangen en een rattenplaag, sprak CJP de band in de Amsterdamse studentenwoning van drummer Lisa.

‘Ik heb gehoord dat dit gebouw ooit onderdeel was van een gekkenhuis. Maar ik heb geen idee of dat waar is.’ Lisa schenkt thee voor ons in. Samen met zanger/gitarist Mathias en bassist Gijs zitten we in een krappe kamer van 15m2. Hun tweede album Show Your Teeth kwam in februari uit en deze zomer staan ze onder andere op Lowlands, Dour en Sziget. Een tijd geleden zag ik de band een gelikt optreden geven op De Wereld Draait Door. De volgende dag was ik verbaasd toen ik hun drummer als een ‘normale student’ deze shabby flat uit zag lopen, waar ik al anderhalf jaar woon. Een gesprek over ranzige festivals, bejaarde Duitse fans en vegan food kon niet uitblijven.

In deze flat wonen ongeveer vierhonderd mensen. Je bent als inwoner dan een nummer in een betonnen massa. Maar worden jullie hier weleens herkend?
Lisa: 'Nee, hier niet echt.'
Mathias: 'Ik weet nog die keer dat we in Duitsland vlak voor een show zaten te wachten. We aten en dronken een biertje. Opeens kwam Lisa binnen en zei: ‘Je moet even naar de deur, want er staan twee bekenden.’ Ik wist echt niet wie dat zou kunnen zijn. Toen we naar de deur liepen, stond er een heel oud Duits echtpaar een beetje zwaar te ademen. Ze hadden een flyer geprint met onze foto’s erop. We zetten onze handtekening erop, maar als we iets aan ze vroegen zeiden ze bijna niks.'
Lisa: 'Die mensen konden ook geen Engels, dus het enige wat die vrouw zei, was: ‘Yo baby, yo, yo.’ En ze wilde steeds een high five. Hoe heetten ze ook alweer? Antoinette en… '
Mathias: 'Ik denk dat hij Henkel heette. Toen deden we de deur dicht.'
Gijs: 'Ze waren niet eens bij de show, terwijl het gratis was.'

Chillen in de flat met een walm van kant-en-klare noedels.

De lift in onze flat is vaak kapot. Ik weet niet of je dat weleens hebt meegemaakt, Lisa, maar soms loopt hij midden in de nacht vast en kan je er niet meer uit. Wat is de ergste ramp die jullie on stage of on tour hebben meegemaakt?
Lisa: 'In Frankrijk speelden we in een groot gebouw, waar je op heel veel knopjes moest drukken om binnen te komen. Maar net toen we werden aangekondigd, kwam ik erachter dat ik mijn in-ears was vergeten.'
Mathias: 'De lichten gingen uit en we konden niks doen. Toen was het een paar minuten doodstil. We hebben daarmee wel goed suspense opgebouwd.'
Gijs: 'Het was wel erg beleefd publiek, dat braaf op ons wachtte.'

Jullie spelen vaak in Frankrijk en Duitsland. Merken jullie een verschil in publiek wanneer jullie in het buitenland optreden?
Mathias: 'Waarschijnlijk speelt het dat we daar wat exotischer zijn. We zijn niet vaak in Frankrijk, dus als je daar bent dan is het speciaal. Je merkt dat het een bepaalde reactie in mensen losmaakt. Ze kijken er echt naar uit en gaan helemaal los. Tijdens onze releaseshow in Parijs was het volle bak en vanaf de eerste noot gingen ze al ‘whooo’. We hadden toen net een clubtour in Nederland gedaan, maar het is toch een andere vibe. Hier moeten we veel harder werken om de mensen aan het dansen te krijgen.'

Hoe hebben jullie een fanbase in Frankrijk gecreëerd?
Mathias: 'We treden al een paar jaar regelmatig op daar. Toen de nieuwe plaat uitkwam, deden we veel promo: interviews, radio, bladen en blogs. We traden ook op in Le petit journal, een soort Franse versie van De Wereld Draait Door. Binnen een paar dagen kreeg onze video van het nummer Slow Motion 50.000 views erbij, allemaal van Franse mensen.'

We konden de video van Le Petit Journal niet vinden, dus bedenk de Franse stemmetjes er zelf maar bij.

Op elke verdieping moet je de keuken delen met twaalf anderen. Dertien studenten in één keuken is een recipe for disaster en in de flat worden regelmatig ratten gesignaleerd. Dat is vast anders als jullie aan het touren zijn. Wat eten jullie on tour?
Gijs: 'Ik eet veganistisch en in sommige landen is dat chiller dan in andere. In Duitse supermarkten hebben ze altijd veel aanbod voor veganisten. Maar vaak neem ik gewoon mijn eigen eten mee, zoals tofu en hummus. Of van die noedels die vijftig cent kosten.'
Mathias: 'Frankrijk is in dat opzicht lastig voor Gijs. Voor een show geef je altijd door wat je wil weten en als je vraagt naar de veganistische opties, wijzen ze alleen naar de rijst of sla.'

Wat is het goorste dat jullie on tour hebben gegeten?
Gijs: 'Rijst met sla.'
Mathias: 'In Stadskanaal kregen we een keer droge pasta met ketchup. De ‘al dente’ hadden ze erg ruim genomen. Toen we aangaven dat we dat niet echt geweldig lekker vonden, waren we opeens ‘snobby Amsterdammers’.'
Lisa: Ik denk dat gevangenisvoedsel beter is vergeleken met dat.'

Over vieze dingen gesproken. Jullie staan binnenkort op het Dour Festival in België, wat bekend staat als het ranzigste festival van Europa. Wat is jullie smerigste festivalervaring?
Mathias: 'We speelden ooit op Oppikoppi, een festival in Zuid-Afrika. Je zit in een woestijn en mensen gaan ’s ochtends vroeg al aan de brandy. Geen bier, maar alleen sterke drank met cola. Opeens wordt het zo’n rare trip waar iedereen naar de klote gaat en onder de rode zandshit zit. Overdag is het niet normaal heet en ’s avonds koelt het af naar onder de nul graden. Echt een hardcore festival. Vergeleken met dat zijn Nederlandse festivals opeens mega yupperig.'
Gijs: 'Ik heb wel eens meegemaakt dat ik op Werchter terugliep naar de camper en opeens zo’n zinderende warmte tegemoet kwam. De lucht van pis en uitwerpselen, na een tijdje neemt dat het hele festival over.' 

Lisa on the job tijdens de releashow in OT301. (Foto: Nick Helderman.)

De lo-fi sound en grimmige post-punk gitaar van Bombay klinken erg Amerikaans, alsof je in een natte kelder in Brooklyn zit – dus niet een Amsterdamse studentenflat. Door welke artiesten zijn jullie het meest geïnspireerd?
Mathias: 'Voordat we Show Your Teeth opnamen, luisterde ik veel naar Deerhunter. In het verleden was het vooral Beck en Blur. Dat soort dingetjes zitten wel verborgen in Bombay.'
Gijs: 'Bij mij zijn het meer indierock bands, zoals Sonic Youth. Bands als The Men vind ik ook erg vet.'

Staat de VS ook op jullie radar?
Mathias: 'We hebben weleens shows gedaan daar en op SXSW gespeeld. Een toffe en coole ervaring, maar erg opportunistisch en er is verder niks uit gekomen. Ik zou het liefst weer naar Amerika willen als het de juiste timing is. Misschien dat we voor de volgende plaat daar de werkelijke release doen.'

Nog één ding: wie is het model op de albumcover? Ik hoorde dat ze pas twaalf is.
Gijs: 'Dat is Tani!'
Mathias: 'Volgens mij is ze inmiddels dertien. De tijd gaat snel. En die hond gaat in hondenjaren nog harder. We zochten een fotograaf voor onze albumcover en kwamen terecht bij Sophie van der Perre. Toen we door haar portfolio bladerden, zagen we opeens deze foto en wisten we gelijk dat dit de cover van het album moest worden.'
Gijs: 'Tani stuurde ons nog een berichtje op Facebook dat ze niet naar onze show kon. Ze was te jong en mocht niet naar binnen.'

Na het interview liepen we langs Lisa's bizar schone keuken, waar we niet werden aangevallen door mollige ratten. Als je van smetteloze plekken en Bombay houdt, dan heb je geluk: naast modderige festivals, treedt de band ook vaak op in meer hygiënische venues. Hou de CJP korting-pagina in de gaten en zie waar jij je portemonnee blij mee maakt.

Comments