Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
De ‘goede’ invloed van kunst
01 APR 2016 • Door Door: Otto Wichers. Beeld: Sanja Marusic • Meer blogs over Muziek

De ‘goede’ invloed van kunst

Heeft kunst een voorbeeldfunctie te vervullen of staat het op zichzelf? En waar ligt de grens tussen haatzaaiing en artistieke vrijheid? Otto Wichers, beter bekend als Lucky Fonz III, schreef hierover een prachtcolumn voor de nieuwste editie van C Magazine.

Ik zal je een geheim vertellen: elke keer als ik iemand vol passie hoor praten over de goede invloed van kunst op een beschaafde samenleving, krimp ik ineen. Ik weet heus wel dat kunst een goede invloed kán hebben. Soms krijg ik mailtjes van mensen die ik niet ken, waarin ze beschrijven hoe mijn muziek voor hen een steun was in moeilijke tijden. Dat maakt me blij, maar tegelijkertijd kan ik nooit zeker weten of mijn muziek nooit een slechte invloed heeft gehad.

John Lennon’s nummer ‘Imagine’ is een inspiratie voor bijna iedereen die naar vrede verlangt, maar ook de geflipte hippieleider Charles Manson was geïnspireerd door Lennon’s teksten toen hij opdracht gaf voor de gruwelijke moord op actrice Sharon Tate. Wie enthousiast over de goede invloed van kunst  op de beschaving praat moet ook eens denken aan modeontwerper Hugo Boss en filmmaker Leni Riefenstahl, en hoe die met hun kunst de nazi’s extra aantrekkelijk maakten. Gangsterfilms als ‘Scarface’ en ‘The godfather’ behoren tot de mooiste kunstwerken ooit, maar ze zijn ook een onuitputtelijke bron van inspiratie voor gewetenloze criminelen.

Hoewel niemand in Nederland gangsterfilms wil verbieden, is het idee dat kunst een goede invloed zou moeten hebben zo’n cliché dat sommige mensen er een verplichting van willen maken. Rapper Ismo moest laatst voor de rechter komen omdat hij joden en homo’s zou hebben beledigd met zijn teksten ‘ik haat die fucking joden nog meer dan de nazi’s’ en ‘flikkers geef ik geen hand’. De rechter sprak Ismo vrij met de woorden: ‘het is misschien beledigend maar het is wel een artistieke uiting. Het valt daarom onder de vrijheid van meningsuiting’.

Natuurlijk zou het kunnen dat Ismo met zijn kunst een ‘slechte’ invloed heeft, bijvoorbeeld omdat mensen die hem cool vinden hem gaan denken dat jodenhaat okee is. Dat zou natuurlijk klote zijn. Maar wat nog meer klote zou zijn, is als rechters, of de overheid, gaan bepalen welke kunst wel of niet okee is. Dan zouden kunstenaars voortaan moeten opletten of ze niet iets maken waarmee ze -misschien zelfs zonder het zelf te willen- een slechte invloed zouden kunnen hebben. Waarschijnlijk hadden we dan nooit gangsterfilms gehad; ik denk namelijk dat de makers ervan best wel begrepen dat ze met hun films het criminele leven iets aantrekkelijks meegaven.

Bij een vrije samenleving hoort een vrije kunst, en bij de vrijheid van kunst hoort het risico op een negatieve invloed. Ik zou stiekem zelfs nog een stapje verder gaan en zeggen: een vrije kunstenaar heeft het recht om een slechte invloed te hebben. En nog een stapje verder: ik vind dat in een vrije samenleving iedereen het recht heeft op verrotte ideëen, én verrotte kunst om je te laten inspireren in je verrotte ideëen. Die vrijheid, dát is pas echt beschaving.

Is jouw ziel ook geraakt door dit fraaie stuk van Lucky Fonz III? Lees dan de nieuwe C Magazine voor meer intrigrerende stukken, diepgaande interviews en zinderende agendatips (met eindeloze kortingen uiteraard). 

Comments