Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Wat een klere(n)baan
02 JUL 2015 • Door Martine Bakker • Meer blogs over Expo

Wat een klere(n)baan

Je hebt slapeloze nachten en geen sociaal leven, maar als modefotograaf ben je wel een soort goochelaar. Iemand die objecten from scratch bouwt en aders kan laten verdwijnen.  

In alle windrichtingen van het land, nou ja, in het Rijksmuseum in Amsterdam en Museum Arnhem, kun je nu zaken leren over modefotografie. Een dynamische kunstvorm, die nog steeds de belangrijkste vulling is van hedendaagse modebladen. CJP sprak fotografietalent Lonneke van der Palen over hoe het leven van een modefotograaf werkt.

Prestage - Lonneke van der Palen

Lonneke van der Palen studeerde in 2011 af aan de Royal Academy of Art in Den Haag en werkt nu vier jaar als (mode)fotograaf. Haar foto’s zijn o.a. verschenen in Glamour, Elle, Pupmag en Glamcult. Ze bouwt het liefst al haar sets in de studio. Haar stijl? Kleurrijk, gestileerd, symmetrisch en grafisch. Alle details tot in de puntjes verzorgd.

Lonneke van der Palen herself

1) Werkwijze

‘Een opdrachtgever, zoals een tijdschrift of modemerk, benadert de fotograaf. Vaak is er een thema, maar jij bedenkt in samenspraak met de stylist het concept. Zo was het thema voor een shoot van Prestage Magazine laatst With Love From Holland. Ik had in mijn achterhoofd de Hollandse duinen als decor en fotografeerde een model, steeds in dezelfde houding, op verschillende bankjes vanaf het bos tot aan het strand. Het heeft echt zo’n typisch Nederlands treurigheidsgevoel.’

With Love From Holland van Lonneke van der Palen. 

2) Sfeer

‘Een van de meest essentiële elementen van fotografie is de setdesign. Terwijl het oog zich focust op een bepaald product of kledingstuk, is het de manier waarop het wordt gepresenteerd, hetgeen wat de sfeer en het gevoel van de foto maakt. Dat is wat mensen aanspreekt. De verandering van kleur of textuur in achtergrond elementen kan een drastische invloed hebben op het stuk, waardoor het meer speels, of juist sober overkomt. Afhankelijk van wat jij als ontwerper wil bereiken. Voor mij is het kledingstuk of product het minst belangrijk, als het totaalbeeld maar spreekt. Echter moet zo'n product er wel goed uitkomen. Het doel is uiteindelijk toch om te verkopen.’

3) Shoot

‘Een modereeks wordt vaak in één dag geschoten. Je bent afhankelijk van je model, de visagist en de kleding die een stylist vaak maar voor een dag kan lenen. Je begint heel vroeg en met geluk ben je tegen een uur of acht klaar. Fotograferen op locatie gaat vaak sneller dan in de studio, omdat je de studio steeds moet ombouwen. Een voorbeeld van zo’n locatieshoot die heel gestroomlijnd liep was laatst in een hotel in Parijs. Als het model in de make-up zit, loop ik rond en maak schetsen van de omgeving. Dat plaats ik het model het moment met een lazy sunday-gevoel op bed en dan weer half slapend op een kleed. Zo vullen we de serie in. Van te voren heb ik al moodboards aan de klant gepresenteerd met wat ze ongeveer kunnen verwachten.’

4) Model

‘Het model is voor mij niet het belangrijkste in de foto. Het is hetgeen wat het plaatje compleet maakt. Ik benader hen bijna als een stilstaand object, een paspop zou je haast kunnen zeggen. Afhankelijk van het concept kiezen we een geschikt type model uit. Of ik wel eens modellen dunner maak met Photoshop? De modellen met wie ik werk zijn vaak al zo slank, die hoeven echt niet nog dunner gemaakt te worden. Maar het is wel waar dat kleding beter tot zijn recht komt op slanke modellen. Hoewel er veel fotografen kunnen doorslaan in de nabewerking, houd ik toch meer van een realistische weergave.' 

Gepubliceerd in L'officiel. 

5) Nabewerking

‘Als de foto’s erop staan ben ik nog niet klaar. Ik stuur een grove selectie naar de stylist en de opdrachtgever. Samen komen we dan tot een eindselectie. Die beelden bewerk ik vervolgens. Vooral kleur en contrast pas ik aan. Om een voorbeeld te noemen, als je kleding fotografeert op modellen, heb je soms last van paarse knieën van de kou. Aangezien dit er niet heel aantrekkelijk uitziet, trek ik het paars wat meer naar de oorspronkelijke huidskleur. In een shoot voor schoenen kan een adertje op een been ook afleiden van het product. De nabewerking doe ik meestal ’s nachts thuis. Als iedereen in bed ligt, zit ik met een muziekje achter mijn computer.’

6) Toeval

‘Elke shoot is weer spannend, ik weet nooit hoe het uiteindelijk uitpakt. Dat is niet erg, ik hou wel van toeval. Laatst fotografeerde ik objecten van jonge Nederlandse designers voor Pupmag, met vogels! Ik dacht dat het verschrikkelijk zou worden, dieren fotograferen is namelijk best moeilijk, maar de vogelboer uit Brabant kon zijn papagaaien en parkieten goed temmen. Toen was een duif aan de beurt. Hij keerde zijn rug naar me toe en wilde wegvliegen, waardoor al zijn veertjes uitelkaar gingen staan. Net op dat moment drukte ik op de knop. Fantastisch: het leek net een opstijgende uil!’

Nog meer vreemde vogels van Lonneke van der Palen.

7) Modebladen

‘Je hoort steeds vaker dat magazines verdwijnen, maar ik merk daar zelf weinig van. Het lijkt soms juist of er meer bijkomen. Ook online. De behoefte aan bladen zal blijven bestaan. Fotograferen voor ze betaalt niet heel goed. Soms zie ik het daarom als een investering, want die bladen zijn interessant voor je portfolio. Daarom moet je als modefotograaf ook je eigen stempel op een shoot weten te drukken, zodat je er écht achter staat.’

Een foto van Lonneke in Prestage Magazine. Ze bouwt dit soort sets van scratch en werkt soms twee dagen aan één foto. 

8) Nederlandse fotografen

‘Vroeger (en misschien nog steeds) was het motto in de Nederland altijd: Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. In tegenstelling tot de gelikte modefotografie uit het buitenland was Nederland daarom meer ingetogen. Een reflectie van het alledaagse leven. Door digitale manipulatie zie je dat nu veel minder. Nederlandse fotografen zijn in trek in het buitenland, maar waarom…? Misschien zijn we prettig om mee te werken. We werken hard en klagen over het algemeen niet veel. Of is het toch de Hollandse nuchterheid waar mensen op kicken?'

9) Geldzaken

‘Het is slim voor startende fotografen om met jongen ontwerpers samen te werken, want ook zij beginnen net en hebben een netwerk en portfolio op te bouwen. Het jaar nadat ik klaar was met mijn opleiding heb ik bijna al mijn opdrachten gratis gedaan. Maar ik wist dat het uiteindelijk zijn vruchten zou gaan afwerpen. Nu kan ik eindelijk leven van mijn fotografie. Vergis je niet; het is keihard werken en niet altijd zo glamoureus als het lijkt. Je hebt weinig vrije tijd, je werkt nachten door en hebt nauwelijks nog een sociaal leven. Dat komt door de korte deadlines, want pdrachtgevers onderschatten vaak hoeveel tijd de voorbereiding en de nabewerking kost. Bovendien ben jij vaak met nog andere lopende opdrachten bezig. Ik zeg nu nog bijna overal ‘ja’ op, maar hoop dat ik ooit de luxe heb dat dat niet meer hoeft. Al zal ik waarschijnljk altijd een workaholic blijven, want werk voedt me.’

Wil je dieper duiken in de wereld van modefotografie? Je kunt nu de expo New For Now (tot 27 september) in het Rijksmuseum bezoeken. Hier zie je kleurrijke tekeningen van bekwame mode-illustratoren. Hun kostuum- en modeprenten zijn de voorgangers van de modefotografie. In Arnhem leer je dat magazines en modefotografie bij elkaar horen als kamperen en knakworsten. Tijdens Alles behalve kleren (tot 13 september) zie je hoogtepunten in de geschiedenis van de modefotografie. CJP’ers krijgen korting op beide exposities.

Comments