Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Spoedcursus recenseren
20 MEI 2015 • Door Annebel Wouters • Meer blogs over Expo

Spoedcursus recenseren

Wat een droombaan, recensent: gratis naar de film en er ook nog een stukje over mogen schrijven. In die zin hebben de schrijvers van CLEEFT het goed voor elkaar. Met deze spoedcursus zit jij straks ook overal op de eerste rang.

Regel 1: Beoordeel nooit het theaterstuk van je beste vriend.
Want A) Je bent te streng en hij kijkt je nooit meer aan of B) Je bent te positief over die ontzettend flauwe dialoog en wordt nooit meer serieus genomen door je lezers. Either way is het dus niet slim om je vriend een plezier te doen. Hoe groot die puppy-ogen ook van hem worden en hoeveel hij ook dreigt om jouw grootste geheim aan de klok te hangen over die ene nacht dat je niet met je vriendin, maar met haar tweelingzus in bed belandde. Bedenk het volgende: het is stommer om jouw toekomst als cultuurrecensent op het spel te zetten, dan dat de waarheid boven water komt. Eens komt dat vriendinnetje er toch wel achter.  

Regel 2: Wees geen klikspaan.
Verklap nooit (maar dan ook nooit) het plot. Neem bijvoorbeeld het laatste deel van Vijftig Tinten Grijs. Iemand leest je recensie uit interesse voor jouw mening. Niet om te lezen hoe Anastacia in de handboeien wordt geslagen. Als je een recensie schrijft over The Green Mile en je begint al gelijk met dat één van de hoofdrolspelers ondanks zijn onschuld zich toch laat executeren, dan heb je de poppen aan het dansen. De hele filmwereld gaat op klopjacht en stopt niet voordat je nog dieper bent gezonken dan Lindsey Lohan. Het uit de doeken doen van het einde van een film, boek of toneelstuk is dus nooit oké. Kun je het niet laten om toch net iets meer weg te geven? Vermeld dan groots het woord SPOILER en bij groots bedoelen we groter dan groot. Zet Caps Lock aan, vergroot het lettertype en verdik het woord. Sorry als je The Green Mile nog niet gezien hebt en wij nu keihard het einde hebben verraden. Zo zie je maar hoe vervelend het kan zijn.

Regel 3: Geef je mening.
Een recensie gaat om jouw ervaring. Wat vond je ervan, hoe voelde jij je erbij en waarom kreeg je kippenvel toen de hond van de buurman in de film dood ging? Vond je het een bij elkaar geraapt zooitje? Zeg dat dan. Was je betoverd en moest jij als grootste ijskoningin zelfs een traantje laten? Zeg dat dan ook, je mag best een beetje overdrijven. Maar wees niet té kritisch. Jij leest toch ook niet graag recensies van een muggenzifter? Er is niets zo deprimerend aan een type dat op alles en overal zit te zeiken. Probeer daarom niet over te komen als een norse oude vent die zelfs op zijn lievelingsmaaltje zal mopperen. Nee, van zo’n persoon wordt niemand blij. Vindt daarom de gulden middenweg. Zolang je jouw mening onderbouwd is er weinig op aan te merken. Zie regel 4.

Cleeft CJP ratatouille criticus
Criticus uit de film Ratatouille

Regel 4: Onderbouw die mening.
Leuk, als je om de haverklap het hoogste woord voert en anderen opzadelt met jouw mening. Al ben je de grootste betweter op aarde, je moet het natuurlijk wel kunnen onderbouwen. Vond je de film The Hunger Games een slap aftreksel van het boek? Zeg dan waaróm het boek beter is. Bijvoorbeeld omdat daar meer aandacht wordt gegeven aan de dialogen tussen Peeta en Katniss en je dat in de film niet naar voren vond komen. Bedenk je weer even hoe de les debatteren op school ging. Daar mocht je alleen iets zeggen als je ook een voorbeeld kon geven.

Regel 5: Schrijf over je eigen ervaringen.   
Een recensie over een film, expositie, boek of toneelstuk schrijf je niet door andermans verhalen aan te horen. Je kunt niet afgaan op de mening van je vrienden, je opa, oma en je rijlesinstructeur. Nee, je moet er zelf bij geweest zijn. Natuurlijk kún je sjoemelen, maar alleen een trailer kijken of de samenvatting van een boek lezen is niet voldoende. Als iedereen dat deed zouden alle recensies één pot nat zijn. Je hebt iets meer inside information nodig dan alleen de verhaallijn. Beargumenteer waarom het toch echt de moeite is om te blijven zitten tijdens Pitch Perfect 2, ook al zat jij de laatste vijf minuten op het toilet omdat je iets teveel popcorn naar binnen had gewerkt.

Regel 6: Pas je recensie aan op je publiek.
Als je schrijft voor het schoolkrantje van je zusje, gebruik dan geen jargon uit de kunstsector die de conservator van het Rijksmuseum niet eens over haar lippen krijgt. Vond je dat schilderij lijken op een mislukte spaghetti bolognese van je moeder? Omschrijf het dan niet als een diepzinnig schilderij waarbij de kunstenaar waarschijnlijk het parallelle universum tussen wereld en heelal wilde aankaarten en waarbij de rode verfstreken duiden op het verval van de menselijkheid. Nee, zeg gewoon dat je het vindt lijken op een spaghetti bolognese, dan begrijpt de lezer tenminste meteen wat je bedoelt. Het is natuurlijk een ander verhaal als je het schrijft voor de kunstpagina van het NRC, want daar hoef je niet voor in Jip en Janneke taal te schrijven.

Regel 7: Maak er een leuk verhaal van.
Een recensie is een verhaal, geen opsomming. Je begint dus met een inleiding, dan ga je in op wat je goed en slecht vond en je geeft hier en daar wat voorbeelden uit hetgeen je recenseert. Bijvoorbeeld waarom je zo hard moest lachen toen de hoofdrolspeler keihard voor het blok werd gezet bij zijn schoonmoeder. Je eindigt met een conclusie, jouw eindoordeel. Als recensent heb jij het laatste woord, zorg er daarom ook voor dat je lezer dat laatste woord leest.

De schrijvers van de community voor cultuurliefhebbers hebben deze gouden regeltjes wel onder de knie. De dames en heren maken je wegwijs in het culturele landschap en recenseren tentoonstellingen, films, boeken en muziek. Mocht je aan al het leuks op cjp.nl niet genoeg hebben, neem dan een kijkje op cleeft.nl.   

Comments