Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Onze man in Cannes: het is weer achter de rug
26 MEI 2015 • Door Robbert Blokland • Meer blogs over Film

Onze man in Cannes: het is weer achter de rug

Welke films wonnen de prijzen? (Spoiler: láng niet iedereen was het ermee eens)

Iedereen is moe, leeg en gaar, en dat is op straat te zien. Alle kopers en producenten zijn een paar dagen geleden al vertrokken (de meeste ter zake doende deals worden toch al vóór het eerste weekend gesloten) en de journalisten die het tot het eind hebben volgehouden, zijn nog maar een schim van de viriele goden die ze elf dagen geleden waren: dikke wallen onder de ogen, een baard van een onbestemd aantal dagen, een doorrookte stem en een bleke huid zijn eerder regel dan uitzondering.

Het festival is een rare glazen stolp, met andere regels dan in het normale leven. We doen hier twee weken lang enorm druk over allemaal prachtige en minder prachtige films die te vaak óf nooit in Nederland uitkomen (vorig jaar kon ik drie interviews waar ik hard voor hard gevochten weggooien), óf direct naar VOD verdwijnen, óf te zijner tijd hooguit een handvol bezoekers trekken. 'Love van Noé ligt over een paar maanden voor vijf euro bij Blokker', zei een collega nog. Die realiteitszin keert langzaam terug, naarmate het verlangen naar huis groter wordt en het stadje weer tekenen begint te vertonen van het chique slaapdorp dat het is, wanneer er geen sterren en andere betrokkenen over de Croisette rennen.

Boe-geroep
Het enige dat nog restte, was de uitreiking van de Gouden Palm, iets dat over het algemeen tot veel discussie leidt. Maar zelden lijkt het zo erg te zijn geweest als dit jaar. Ik kan me in elk geval niet heugen dat het journaille de Gouden Palm-uitslag eerder met boe-geroep ontving (sowieso een nare en weinig respectvolle gewoonte, maar dat terzijde). 'De meest onterechte Palm sinds The wind that shakes the barley', foeterde een Franse journalist op Twitter.

Het besluit om het bovenmodale (maar zeker niet briljante) Franse migrantendrama Dheepan de hoogste onderscheiding toe te kennen, lijkt een compromiskeuze te zijn. Of een bekroning voor het gehele oeuvre van regisseur Jacques Audiard (Un Prophete, De rouille et d'os). Of misschien wilde de jury onder leiding van de broers Coen een actueel probleem onder de aandacht brengen - wie zal het zeggen. Het drama vertelt over drie Tamil-vluchtelingen die een nieuw bestaan proberen op te bouwen in een criminele Franse achterbuurt. Hoofdrolspeler Jesuthasan Antonythasan vluchtte ook uit Sri Lanka en kwam na zijn Franse asielaanvraag in een soortgelijke hel terecht.

Cannes CJP film Dheepan
De film Dheepan kreeg totaal onverwacht De Grote Eer.

Nederlandse eer
Het harde, realistische Dheepan lijkt mijlenver af te staan van het werk van de Coens, die erom bekend hun vaak bizarre verhalen juist te voorzien van vlijmscherpe humor. In dat opzicht kent Cannes wel een bepaalde traditie: het zinderende erotische drama La Vie d'Adele is ook een film die toenmalig juryvoorzitter Steven Spielberg zelf nooit zou maken. 'Wij zijn geen filmcritici', beklemtoonde Joel Coen na de uitreiking. 'We zijn kunstenaars die hebben bekeken wat we wilden bekronen in elk van de inzendingen.' Hij voegde daar wel aan toe dat de jury sommige films meerdere prijzen had willen geven, daarmee verwijzend naar een regel die (vermoedelijk) werd ingevoerd nadat Barton Fink (van de Coens) in 1991 met Palm, regie- én acteursprijs (John Turturro) naar huis ging.

Als de jury de beste film van de competitie had willen beloond, was de prijs terechtgekomen bij het hier al vaker genoemde Holocaust-drama Son of Saul van debuterend regisseur Laszlo Nemes. De Hongaar moest nu genoegen nemen met de Grote Prijs, de tweede prijs van het festival. Het beklemmende oorlogsdrama volgt een lid van de Sonderkommando’s, de joden die de gaskamers in Auschwitz moesten schoonmaken. De Juryprijs, de derde plek bij de prijzenceremonie, ging naar de surrealistische tragikomedie The Lobster. In de film van de Griekse regisseur Yorgos Lanthimos moeten vrijgezellen binnnen 45 dagen een nieuwe partner vinden, anders veranderen zij in een dier. Nederland mag een beetje delen in deze eer, want de film is medegeproduceerd door het Nederlandse bedrijf Lemming.

Dronken tuinscène
Bij de acteurs waren er ook verrassingen. Werd over het algemeen aangenomen dat actrices Rooney Mara en Cate Blanchett samen zouden worden beloond voor hun getergde lesbische liefdespaar in Carol, zondagavond mocht van dit tweetal alleen Mara het podium beklimmen. Zij deelde de prijs wel, met actrice Emanuelle Bercot die met haar dronken tuinscène in het drakerige Frans liefdesdrama Mon Roi schmieren naar een nieuw niveau tilde. Het beeldje voor beste acteur ging naar de Fransman Vincent Langdon, die in La Loi du Marche ontroerend subtiel een vijftiger speelt die na zijn ontslag probeert weer aan het werk te komen. De 55-jarige Langdon kreeg ook de prijs voor de huilbui van de avond, toen hij bekende nog nooit eerder iets gewonnen te hebben én zijn onlangs overleden moeder bedankte.

Een film die tot veler verbazing buiten de prijzen viel, was het magische Youth van regisseur Paolo Sorrentino, die eerder megahit La Grande Bellezza maakte. In Youth mijmeren twee oude vrienden (Michael Caine en Harvey Keitel) in een kuuroord over het leven. Caine gold als een van de favorieten voor de acteursprijs. Twee jaar terug ging La Grande Bellezza ook al met lege handen naar huis - al sleepte Sorrentino na Cannes wel alle mogelijke prijzen in de wacht, inclusief een Oscar voor beste buitenlandse productie.

Neonazibendeleider
Op basis van alle sterrenregens draaiden de allerbeste titels dit festival sowieso buiten competitie: alleen Mad Max Fury Road en Pixar-pareltje Inside Out kregen van vrijwel alle critici vijf sterren/ballen/pliepo's (opvallend genoeg allebei grote Amerikaanse producties). Grote 'ontdekkingen' zoals vorig jaar Whiplash en Pride bleven uit (of het moet de idiote slasher Green Room zijn geweest, met Patrick Stewart als neonazibendeleider).

CJP journalisten filmfestival Cannes
Het uitgeputte Nederlandse journaille heeft het gehad in Cannes.

Comments