Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
CJP serveerde: Imagine Film Festival
13 APR 2015 • Door Annebel Wouters • Meer blogs over Film

CJP serveerde: Imagine Film Festival

Ontgroend door CJP Serveert: onze verslaggeefster ging voor het eerst naar het Imagine Film Festival en probeerde onder andere haar traumatische ervaring met anime te verwerken.

Het is zaterdagochtend tien uur, toch zit zaal 2 van het EYE Filmmuseum vol. CJP serveert namelijk voor de vijfde keer: het Imagine Film Festival. Zo’n zeventig CJP’ers, inclusief aanhang, zijn aanwezig. Een enkeling heeft zijn ogen nog half gesloten, een ander lijkt zo uit bed te zijn gerold. Het mag: de lichten in de zaal zijn toch het grootste deel van de dag uit. Onder hen diehard Imagine-gangers, maar ook groentjes. Zoals ik. 

Ik ben nog nooit op dit festival geweest. Het filmprogramma was een te ver-van-mijn-bed-show. Een aanval van aliens vind ik slaapverwekkend en voor anime ben ik allergisch, sinds ik ooit een vriendje had die niets anders deed dan die Japanse tekenfilmpjes van internet plukken. Als ik thuis kwam was mijn computer niet meer vooruit te branden, omdat -ie volstond met illegale downloads. Deze relatie hield niet lang stand, maar het is inmiddels vijf jaar geleden. Hoog tijd om mijn trauma te verwerken en anime weer een kans te geven. 

Een dame met springerige krullen betreedt het podium. Het is cabaretière Carolien Borgers, die wij kennen als covergirl van het eerste C. magazine, maar voor de meeste mensen bekend is als verliezend finalist van Wie Is De Mol 2013. Zij zal de hele dag presenteren. ‘Wat staat ons te wachten? Drie films, een minicollege over de Japanse tekenfilm, bier en bitterballen’, zegt ze enthousiast tegen een zaal vol filmliefhebbers.

Carolien Borgers

Huilen om anime
We gaan van start met When Marnie Was There van de legendarische anime-studio Ghibli. De proef op de som, dus. Kan mijn haat jegens anime met deze film worden doorbroken? De film gaat over Anna, een meisje dat buiten de boot valt op school. Na een astma-aanval wordt ze door haar pleegmoeder naar een oom en tante op het platteland gestuurd, omdat het beter zou zijn voor haar gezondheid. Daar ontmoet ze Marnie, een meisje met prachtig lang golvend blond haar. De twee hebben een intieme vriendschap. Het is een serieuze film, waarin het verhaal langzaam op gang komt. De zaal is stil. Zodra Anna een ander meisje uitkaffert voor dikzak, wordt er gelachen. Laten we zeggen dat het ijs gebroken is en mijn zogenaamde trauma met de zon verdwenen. Ik zit zo in het verhaal dat ik niet eens meer let op de getekende figuren met overdreven grote ogen. Ik moet zelfs een traantje wegpinken aan het eind. Dat is niet omdat ik zo emotioneel ben aangelegd, Carolien had er ook last van. Echt waar.

Is de laatste Ghibli mega-lesbisch?
‘Hoeveel mensen kijken er regelmatig naar anime?’, vraagt Ivo Smits, hoogleraar letteren en culturen van Japan voor de universiteit van Leiden. Zo’n zes handen gaan de lucht in. Hierdoor voel ik mij gelukkig niet meer het zwarte schaap. Ivo vervolgt zijn verhaal met een minicollege: ‘De oprichter van Studio Ghibli, Hayao Miyazaki, is sinds 2013 met pensioen. Het gerucht gaat daarom dat deze film wel de laatste zal zijn van de legendarische studio. Qua onderwerp is het een typische Ghibli. Hun films gaan altijd over een tussenstadium, een klein meisje op weg naar de volwassenheid. Japanners hebben hier een naam voor, namelijk Shojo. Dit typeert een schattig en jong meisje van twaalf tot zeventien jaar. ‘Lag het aan mij of was de film mega-lesbisch?', vraagt Carolien. Precies wat ik mij ook afvraag. En blijkbaar is dat helemaal niet gek, want Ivo legt uit: 'Shojo gaat over heteroseksuele onervarenheid en homoseksuele ervarenheid. De meisjes zijn gewend om met elkaar om te gaan en in de pubertijd komen ze pas in aanmerking met het andere geslacht, waarin ze wel of geen aantrekkingskracht ervaren.'  

Prof. Ivo Smits

Foxy Lady
Het is één uur, tijd voor de volgende film: Liza, The Fox-Fairy. Een absurdistisch fantasieverhaal, dat een beetje in het verlengde ligt van When Marnie was There. In de pauze spreek ik met Laurens (24) en Roos (25). Zij komen vaker naar Imagine Film Festival en zijn zeker ook geen vreemden op CJP Serveert. Roos: ‘Van tevoren bekeek ik de trailers, Liza, The Fox-Fairy sprak me vooral aan. Ik dacht meteen: ‘Oh, hier hou ik van. Het is net als de film The Science of Sleep: absurdistisch en ook nog eens een liefdesverhaal.’  

Variatie ten top
Na een korte plaspauze ploft iedereen weer in zijn stoel. Carolien maakt ons nieuwsgierig voor de laatste film: The Signal. ‘Deze film gaat over twee jongens die onwijs goed zijn in hacken. Ze worden uitgedaagd door een medehacker genaamd Nomad en belanden in de woestijn van Nevada, waar ze tot een bizarre ontdekking komen.’ Hackers, aliens, een liefdesrelatie, de typische nerd, cyborgs en een vreemd universum: het kwam allemaal voorbij in The Signal.

Bier en bitterballen
Na The Signal spreek ik onder het genot van gratis bier en bitterballen met Robbert (31) en Jimmy (28). Zij zijn voor het eerst op het Imagine Film Festival én voor het eerst op CJP Serveert. ‘Ik ging voor de anime film, ik heb namelijk alle films gezien van Studio Ghibli en was zeer benieuwd naar deze', zegt Robbert. ‘Ik vond deze film toch het minst sterk, misschien is het wel beter dat de oprichter met pensioen is’, zegt Jimmy. We meeten ook Roos nog een keer: ‘Ik vond het programma erg gevarieerd. Van anime, naar een soort Eternal Sunshine of the Spotless Mind, naar sci-fi en bijna horror. Dit geeft een goede kijk op het festival. Zelf kom ik hier graag vanwege het randprogramma, zeker niet vanwege de horrorfilms. Daar kan ik echt niet naar kijken. Ik had al bijna mijn handen voor mijn ogen tijdens The Signal.’

Verslaggeefster Annebel (midden) voelt Robbert (leren jack) en Jimmy (rechts) aan de tand over anime

Mijn Imagine-ontroening zit erop. Door CJP Serveert heb ik een stiekeme fascinatie voor anime opgebouwd. Alhoewel ik een enorm fan ben van horror, en dan ook echt angstaanjagende, bloedstollende en het zweet-breekt-me-uit horror, zal ik zeker nog een Studio Ghibli-film bekijken. Maar een film over aliens; daar ben ik nog niet over uit. Laat dat een uitdaging zijn voor volgend jaar.

Imagine Film Festival is nog bezig tot en met 18 april in EYE filmmuseum. De volgende CJP Serveert is op 7 mei in de Kunsthal, Rotterdam. 

Comments