Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Is 2015 het jaar van de comeback?
16 FEB 2015 • Door Frederica van Mastrigt

Is 2015 het jaar van de comeback?

Hoe mooi is een jaar waarin zowel Gorillaz, Giorgo Moroder als TLC waarschijnlijk met een album komen? (Antwoord: prachtig!) Dat zijn geruchten, maar hoop doet leven. Want de vier oude legenden die in de eerste twee maanden van 2015 al toonden nog steeds relevant te wezen, zijn ook echt geen kleine jongens.
Update: in de drie dagen nadat deze blog online ging hebben ook BLUR en de Nederlandse band Johan nieuwe albums aangekondigd. We willen niet beweren dat het door ons komt, maar het is wel toevallig hè? Michael Keaton
Keaton heeft zo’n klassiek rags-to-riches-to-nothing-to-award-winning-boss-verhaal. Hij heet eigenlijk gewoon Michael Douglas en was de jongste in een gezin van zeven, dat het niet altijd even breed had. Dan komt een enorm acteertalent goed van pas, al helemaal als Tim Burton je kiest voor een aantal iconische rollen. In zowel Beetlejuice als Batman speelt Keaton de titelrol en daarmee kreeg hij instant-eer en fame toebedeeld. De laatste rol pakte hij op in vervolgfilm Batman Returns. Er volgde nog een derde film, maar Keaton weigerde de rol. Post-Batman speelde hij in een hele hoop andere films, maar die waren niet zo succesvol als bovengenoemde. Dus wat doe je als het grote publiek je vooral kent als superheld die daarna geen grote successen meer behaalde? Dat karakter spelen in een film. En het helemaal killen. Nu zie je Keaton weer in de bioscoop als Riggan Thomson in Birdman. Hij is een gestrand filmacteur die constant de stem van de superheld die hij in films speelde in zijn hoofd hoort. En dat doet hij verdomd goed: hij heeft onder meer een Golden Globe en een Oscarnominatie op zak.
 
Missy Elliott 
Er valt veel te zeggen voor de argumentatie dat Missy nooit echt is weggeweest. Dat je elk moment moet aangrijpen om los te gaan op klassiekers als Work It en Get Ur Freak On, bijvoorbeeld. Die nummers zijn echter alweer zo’n dertien jaar oud. Der-tien! Helemaal niet gek als je de queen van de vrouwelijke rapscene dus wel een beetje vergeten was. Gelukkig herinnerde ze de wereld aan haar bestaan tijdens de halftimeshow van de Superbowl 2015. Katy Perry deed iets met een leeuw, vuur, Lenny Kravitz en een uit de maat dansende haai, wat op zichzelf allemaal best episch was. En toen werd het allemaal nog beter. Uit het donker verschijnt een majestueus silhouet. Ieders adem stokt. Het zal toch niet echt zo zijn? JAWEL: HET IS MISSY! Al rappend doet ze waar ze het beste in is en daarna is iedereen vergeten wie haar ook alweer bijstond in de show. Winst: 1000% ups in de muziekverkoop én een nieuw album op de planning. Want dat is hoe hard Missy rockt. Neem even dertien minuten uit je leven om de baddest bitch ter wereld (en een redelijk intense Katy Perry) te bekijken; het is legendarisch.
 
John Galliano
Galliano is alles wat een stereotype fashiondesigner hoopt te zijn: extravagant, gay en omstreden. Vanaf kleins af aan dofte zijn moeder hem uit in de meest uitgebreide outfits; zelfs als ze alleen even boodschappen gingen doen. Met een hele hoop gepest op school als gevolg. Gelukkig weerhoudt dat Galliano niet om zich nu nog als stierenvechter of VOC-kapitein te verkleden. Kleine John bleek een uitmuntend tekenaar en begon al snel als theaterkostuumontwerper. Zijn eigen succes volgde vlak daarna. Dankzij zijn talent en flamboyance viel hij op en binnen no time was hij het wonderkind van de fashionscene in de jaren tachtig. Het leek een paar keer bijna fout te gaan (hij ging bijna failliet, hij partiede alsof zijn leven er vanaf hing), maar de ontwerper hield het hoofd boven water. Tot 2011, toen hij werd ontslagen bij Dior. De reden? Een nietsverhullend filmpje waarin John claimt van Hitler te houden en heel wat andere niet-oké antisemitische opmerkingen maakt. Dat leek het einde, maar na een enkeltje rehab, een publieke verontschuldiging en een killer collectie voor Maison Margiela veegden pracht en praal de viezigheid van zijn bekladde reputatie. En Galliano? Die straalde als nooit tevoren.
 
Paul McCartney
Is het een comeback? Is het de vreemdste collab sinds Mick Jagger en David Bowie? Noem het hoe je wilt, wij waren in ieder geval blij verbaasd over de samenwerking tussen Kanye en sir Paul. Met Only One werden de krachten van ‘de knapste van The Beatles’ en ‘die eikelige rapper die altijd andermans speeches moet onderbreken’ gebundeld in een verassend rustig nummer over Kanyes dochtertje. Het zorgde voor een heleboel domme tweets van Yeezy-fans die dachten dat de oude vent in het nummer wel door zou breken. Neem even een moment om je hand voor je gezicht te slaan. De fans voorspelden wel goed dat de McCartney/West samenwerking gegarandeerd hitmateriaal zou opleveren: FourFiveSeconds volgde en vloog meteen in zo’n beetje elke hitlijst. Het nummer brak gelijk een record: Paul overbrugt er de langste periode (maar liefst 29 jaar!) tussen twee nummers in de Billboard top 10 mee. Lijkt ons toch een prima comeback.
 
Als Bob Dylan nu terugkomt met een nieuw album mogen de oliebollen weer op tafel en kan er een strik om 2015 af. O, wacht, dat was er ook al. Met al het comebackmateriaal (dat je overigens met 10% CJP-korting bij de onafhankelijke platenwinkel haalt of met korting in de bios bekijkt) zijn wij de rest van het jaar wel zoet. Tot in 2016! 

Comments