Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Oscar scoops!
15 JAN 2015 • Door Sara Madou en Steven Stoffers • Meer blogs over Film

Oscar scoops!

De Oscar-buzz buzzt al maanden, maar net werden eindelijk de genomineerden bekend gemaakt. Sommige namen en titels waren verwacht, anderen iets minder. CJP bekeek de films en oordeelt hoe terecht de nominaties zijn
The Theory Of Everything
Genomineerd voor: o.a. Beste Film, Acteur, Actrice, Regie
Als Eddie Redmayne de Oscar voor Beste Acteur niet binnensleept, moeten we in de nacht van 22 op 23 februari onze kaak van de grond rapen. Hij speelt inThe Theory of Everything de rol van Stephen Hawking, de bekendste nog levende wetenschapper. Zoals je waarschijnlijk wel weet zit Hawking in een rolstoel en kan hij alleen nog maar praten via een computer. Maar dat was niet altijd zo. Hawking kreeg pas last van de chronische spierziekte ALS tegen het einde van zijn studententijd, net nadat hij hevig verliefd werd op zijn latere vrouw Jane. In de film, naar Jane’s boek My Life With Stephen, zien we Hawkings volledige aftakeling. Spier voor spier wordt Hawking zwakker en Redmayne weet dat bizar goed te vertolken. Nooit wordt de handicap ongeloofwaardig of overheerst het de scène: je vergeet dat je naar een acteur zit te kijken die iemand speelt met een handicap en ziet gewoon Stephen Hawking. In combinatie met het sterke spel van Felicity Jones (Jane Hawking, óók genomineerd) zorgde dat tot driemaal toe voor tranen bij onze redacteur. En één keer tranen bij een film is in zijn geval al bijzonder. Wie ooit écht van iemand gehouden heeft, gaat het niet droog houden bij The Theory Of Everything en dat is met name te danken aan het acteerwerk. 

Birdman
Genomineerd voor: o.a. Beste Film, Acteur, Acteur in een bijrol, Cinematografie, screenplay, 
Over Birdman kunnen we kort zijn: verplicht voer voor CJP’ers. Birdman is namelijk een steengoede en übergrappige film over theater. In één twee uur durend shot volgen we een Hollywoodacteur die twintig jaar na zijn grote actiefilmsuccessen serieuze artistieke erkenning wil op Broadway, door de hoofdrol te spelen in een stuk dat hij zelf financiert en regisseert. Michael Keaton (de Batman van, you guessed it, twintig jaar geleden) speelt de nukkige, gestresste acteur die stemmen hoort op magistrale wijze en krijgt daarbij tegengas van niemand minder dan Edward Norton. Als Eddie Redmayne hem niet krijgt, hoort de Oscar voor Beste Acteur naar Keaton te gaan. En Norton is al-tijd goed. De rol van serieuze toneelceleb/snob is daarop geen uitzondering, de nominatie voor beste bijrol lijkt ons bewijs zat. Zijn personage is bovendien de vriend van de hoofdrolspeelster van het stuk én hij neukt ondertussen de afkickende dochter van Michael Keaton.

Goed, wat betreft het acteerwerk en de mogelijkheden tot pijnlijk goede grappen zit het dus wel snor. Maar wat Birdman écht bijzonder maakt is de cameravoering. De film is in feite één lang shot, pas helemaal aan het einde wordt er een paar keer geknipt. Een lipdub op niveau, zeg maar. We volgen acteurs in alle smalle gangetjes backstage, via een balkon, het podium, de zaal, een stukje Times Square en door kleedkamers. Het zorgt ervoor dat je een idee krijgt van de slopende laatste dagen voor een première, hoe lelijk een theater aan de achterkant eigenlijk is en zet aan tot nadenken over toneel als vorm: hoeveel druk staat er op alle betrokkenen als er in de ene take van twee uur die een toneelstuk in principe is niks mis mag gaan? Tel daarbij op dat het shot er fantastisch mooi uitziet en boem, presto: Oscar voor cinematografie. De freaky, nerveuze jazzdrummer die je soms op de achtergrond hoort, hij komt ook één keer in beeld, zou wat ons betreft ook een beeldje mogen krijgen. Als er iets de gejaagde energie van NYC goed samenvat, dan is zijn spel het wel.

Inherent Vice
Genomineerd voor: o.a. Beste Kostuumdesign, Adapted screenplay
Na het bekijken van deze film heb je het gevoel alsof je een 2,5 uur durende LSD-trip hebt ondergaan. Gebaseerd op het net zo chaotisch, diepzinnige en intrigerende boek van Thomas Pynchon, maakte Paul Thomas Anderson een productie met een compleet eigen taal. In tekst én in beeld. Nou kun je dat wel overlaten aan Anderson, want zijn eerdere werk getuigt consequent net zo goed van een buitengewoon talent. Deze rasechte auteur maakte namelijk The Master, There will be blood, Magnolia én Boogie Nights, stuk voor stuk meesterwerken. Met Inherent Vice herhaalt hij zijn liefde voor lange films, maar ook voor dialogen die je in verwarring brengen en weg doen dromen, acteurs die buiten hun comfort zone treden om fanatiek á la The Method te werk gaan en geinige beeldtrucjes die je doen gniffelen, nog los van de lach die je krijgt vanwege het overduidelijke plezier dat de makers hebben gehad. Joaquin Phoenix speelt een detective, die in 1970 betrokken raakt bij een drugszaak in Los Angeles. Die zaak heeft meer personages dan een gemiddeld boek van Dostojewski en vergt dan ook wel wat van je concentratievermogen, maar is dat dubbel en dwars waard. Dat hij geen nominaties kreeg voor de 'hoofd' Oscars is echter niet zo gek, want eerlijk is eerlijk: het is een ingewikkelde film en daar houden de met name oude mannetjes van de Academy niet zo van. 

Hollands glorie! A Single Life van Joris Oprins en z'n collega's is genomineerd voor de categorie best animated short. Dus we kunnen toch voor het vaderland juichen bij de uitreiking! Bij Beste Buitenlandse film viel Lucia de B., af, maar die categorie was ook wel erg sterk dit jaar. 

Ook genomineerd zijn bijvoorbeeld: 
Boyhood: voor o.a. beste regie (Richard Linklater), beste film en beste acteur. Vooral die eerste is gegund: Linklater was ruim twaalf jaar bezig met dit monsterproject en deed dat bepaald niet onverdienstelijk.
Whiplash: voor o.a. beste film, editig, sound en bijrol. Hierbij gunnen we het vooral de laatste, JK Simmons, want wát een rol zet die man neer. Dat zagen we eerder al bij Whiplash op CJP Serveert
Nichtcrawler: voor screenplay. Deze is een beetje gek, want juist dat screenplay viel een tikkeltje tegen. Dan liever een nominatie voor Jake Gyllenhaal, met zijn zeer beklemmende spel.
American Sniper: voor zo'n beetje alles. Deze draait nog niet in Nederland, maar alleen al uit pure nieuwsgierigheid vanwege de overdosis nominaties aan te raden.
Foxcatcher: voor o.a. de rol van Steve Carrell, bijna onherkenbaar vanwege géén komedie en een opvallend andere neus. (zie de foto rechtsboven)
Interstellar: Met name voor technische zaken, geluid en beeld, want dat was bij deze indrukwekkende productie meer dan dik in orde. 
The Grand Budapest Hotel: voor o.a. Beste film en regisseur. Een wonderschool plaatje dat slim in elkaar steekt én humor heeft; alle nominaties zijn dik verdiend.

De Oscar-uitzending is op de nacht van 22 op 23 februari. De films kun je met CJP-korting zien in de bioscoop. Alle nominaties staan op de site van de Oscars. 

Comments

Win
The Theory of Everything prijzen