Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Museum van de maand: Drents Museum
29 DEC 2014 • Door Frederica van Mastrigt • Meer blogs over Expo

Museum van de maand: Drents Museum

Het is een druilerige donderdagochtend als we ons richting Assen begeven. De motregen miezert naar beneden en behalve twee bejaarden is er geen hond te zien op het station. Gelukkig verschijnt het Drents Museum binnen een paar minuten als een parel uit het veen. 
 
Als je het museum via Google Images bekijkt, is het best verwarrend om te ontdekken waar je naar binnen moet: er komen een heleboel verschillende plaatjes van gebouwen naar boven. Op de plek van het museum stond ooit een prachtige kerk, woonden regenten en wilde Napoleon een zomerhuis. Gooi daar een geheel nieuw stuk ondergrondse aanbouw en bovengrondse beeldentuin bij en je hebt een architectonische samenstelling die op zichzelf al een hoogstandje is. Weet daar maar eens de juiste deur te vinden. Gelukkig hebben we Maps en een lieve oma die met ons meeloopt en vinden we de ingang in no time.
Het nieuwe Rijksmuseum
Een kleine geschiedenisles: Napoleon was nogal gecharmeerd van Assen en verleende het in 1809 stadsrechten. Het had dus zomaar het centrum van Nederland kunnen zijn. Het liep allemaal iets anders en zoals je weet kijk je nu naar Rembrandt in het Rijks, maar Amsterdam: eat your heart out! Het Drents Museum heeft namelijk zijn eigen indrukwekkende collectie. Zo vind je er een enorme archeologische inboedel, inclusief geweien die niet zouden misstaan in de gemiddelde hipsterkamer. Na wat overpeinzingen over hoe we zo’n gewei ongemerkt onder onze jas mee naar buiten kunnen sneaken, staan we oog in oog met een mammoet. Die zou het ook best goed doen naast de koffietafel. Het hoogtepunt uit de collectie is toch wel de groep veenlijken, waaronder dé babe uit het veentijdperk: het meisje van Yde. Onder een dekentje ligt ze lieflijk te slapen, met een plukje van haar prachtige blonde lokken naast zich. Haar verhaal is iets minder rooskleurig (het meisje van Yde werd waarschijnlijk gewurgd en neergestoken), maar dat maakt het alleen maar indrukwekkender dat we haar van zo dichtbij kunnen bekijken.
 
Van Malevitsj tot Maya’s
Tegenover de gezellige bruinheid van de archeologie-afdeling, is er (deels ondergronds) een geheel nieuw gedeelte aangebouwd. Al voor de verbouwing vond je heel bijzondere wisselexposities in het museum, zoals het Terracottaleger in 2008. Sinds 2011 is er een nieuwe wisselzaal, waar de tijdelijke expo's aan parelwitte muren prijken. Er wordt nu bijvoorbeeld in Mexico gekeken naar Mayakunst die in de zaal geëxposeerd gaat worden. Ook op de planning: werk van kunstenaars uit Noord-Korea. Daar kun je bij voorhand al meer van kan verwachten dan van The Interview.
 
Uit een hoek doemt er nu een imposant zwart vierkant op en wordt ons snel duidelijk dat we naar werk van niemand minder dan Kazemir Malvitsj kijken. De Russische schilder veroorzaakte enorme ophef, door schilderijen te maken die je nichtje van acht (als ze een beetje netjes binnen de lijntjes kan kleuren) ook had kunnen schilderen. De schilder had wel degelijk iets te melden en er komt een filosofische kalmte over ons heen, bij het bekijken van de suprematistische kunst.
 
Drie katten
Het kan best moeilijk zijn om je weg te vinden in het museum; door de bij elkaar geraapte samenstelling zit het redelijk ingewikkeld in elkaar. Gelukkig zijn er genoeg bordjes en aardige bewakers die ons helpen en struinen we van de hagelwitte muren naar een prachtig eikenhouten interieur, inclusief kroonluchter die we het liefst ook onder onze jas zouden stoppen. Het contrast tussen de oude en nieuwe zalen is doorgevoerd in de collectie: in de balzaal liggen nu bijvoorbeeld weelderig versierde pronkeieren uit hetzelfde tijdperk als Malevitsj’ suprematistische kunst, die een hele andere kant van Rusland laten zien. Verder in het museum is er plek voor hedendaags realisme. De kunstwerken die hier hangen zijn allemaal, heel verassend, realistisch van stijl, maar vaak een beetje vreemd qua onderwerp. Onze favoriet is een werk van Jan Kuiper dat Drie katten heet, waar je uren naar kunt kijken: de derde kat is namelijk onvindbaar. Wij liggen nog steeds wakker van de vraag of die nou wel of niet echt in het plaatje verstopt zit.
 
Eng kind
Als je de juiste afslag neemt, kom je achterin het museum uit bij een immens poppenhuis. Ons innerlijk kind schreeuwt om hier even mee te spelen, maar de poppen zitten veilig achter glas. Gelukkig kom je achter het speelhuis in een levensgrote variant: het ontvangershuis dat hier vroeger stond is opnieuw ingericht. Je kunt er zelf doorheen lopen om het leven van de stinkend rijke vroegere bevolking te bekijken. Van stinken is verder gelukkig geen sprake, maar de leefstijl van the rich and powerful is tot de aangename geurtjes aan toe nagemaakt. Een half-gedekte tafel laat zien wat mensen aten, in de keuken liggen levensechte fazanten en kalkoenen en op de achtergrond knettert een gezellig haardvuur, dat je door middel van geursensoren ook echt ruikt. Je vindt er verder ook een studeerkamer, een ‘vrouwenkamer’ (met nóg een poppenhuis) en andere vertrekken die een beeld geven van de rijkheid van de mensen die er gewoond hebben. Portretten van de bewoners kunnen natuurlijk niet uitblijven en ook het jongste kroost is op het doek vastgelegd: een creepy jongetje in jurk zorgt er voor dat we niet al te lang in de studeerkamer blijven hangen.
 
Van een sprintje naar de uitgang is echter geen sprake. Op het moment dat we de monumentale gangen van het museum weer binnenkomen, blijven we stil staan staren naar alle pracht en praal. Alle rijke tata’s die dit pand bewoond hebben, zorgden er in ieder geval voor dat het gebouw zijn eigen kunstukje is. De kunstwerken hangen misschien aan de muren, maar in het Drents museum is alleen het gebouw al een bezoekje waard.
 
Je bekijkt Malevitsj tot en met 15 maart 2015 en de Fabergé-eieren tot en met 1 maart 2015. Met je CJP-kaart krijg je € 4,- korting op je bezoek aan het Drents Museum. 

Comments

Win
De Hallen Haarlem