Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
De 5 bloederigste toneelstukken ooit
15 DEC 2014 • Door Steven Stoffers • Meer blogs over Theater

De 5 bloederigste toneelstukken ooit

Slasherhorror daargelaten is filmgeweld nogal voor mietjes. Zó fantasieloos, als je het vergelijkt met moordscènes op het toneel.

Afgelopen zaterdag zette Toneelgroep Amsterdam onder leiding van de rauwe regisseur Simon Stone (30) een nieuwe Medea op de planken (check hier de lánge speellijst). Daar moesten wij bij zijn, want het origineel is één van de meest bloederige toneelstukken in de geschiedenis en daardoor een redactiefavoriet. We gaan niet verklappen of er in deze versie net zoveel bloed over het podium stroomt, maar een klein tipje van de sluier kan wel: in de originele tekst vermoordt Medea haar kinderen, puur om haar man te sarren. Oud-Grieksche gezelligheid dus. Nog natrillend van zaterdag tikten we een lijstje met de ranzigste, in bloed gedrenkte toneelteksten uit de geschiedenis. 

Onbewust kannibalisme

Toneelstuk: Titus Andronicus (William Shakespeare)
Vijf mensen vielen flauw toen Titus Andronicus afgelopen april in première ging in het theater waar veel van Shakespeares stukken voor het eerst het licht zagen: het Londense Globe Theatre.
In de bewuste scène is Lavinia net verkracht door Chiron and Demetrius. Zij hebben haar handen en tong afgehakt, zodat ze niemand kan vertellen wat er is gebeurd, dus Lavinia bloedt half leeg (foto’s!). Ze overlijdt echter nog niet. Als haar vader, Titus, hoort wat er is gebeurd, vermoord hij Chiron en Demetrius. Hij tapt hun bloed af en vermaalt hun botten. Daar maakt hij een taart van. We herhalen: een taart. Die taart voert hij aan de vader en moeder van de moordenaars, de keizer en zijn vrouw Tamora. Terwijl ze gezellig een stukje taart eten vraag Titus aan de keizer of een vader zijn dochter zou moeten vermoorden als ze verkracht is. De keizer antwoordt bevestigend en Titus breekt de nek van Lavinia. Hij vertelt waarom en als de keizer daarop vraagt waar zijn zoons, de verkrachters, zijn, legt Titus uit dat ze daar net van hebben zitten snoepen. Titus vermoordt Tamora, de keizer vermoordt Titus en de zoon van Titus vermoordt de keizer. Tamora wordt aan de wilde beesten gevoerd. Einde. 

De gestenigde baby
Toneelstuk: Saved (Edward Bond)
Gruwelijke moorden komen niet alleen bij de Grieken en Romeinen voor. Saved is nog geen vijftig jaar oud en daarin zat een scène die nogal tot de verbeelding spreekt. Titus had zelf behoorlijk wat op zijn kerfstok en was waarschijnlijk redelijk weerbaar, de baby in dit verhaal was dat allerminst.
Na een ruzie laat Pam haar baby achter bij de vader van het kind, Fred. De vrienden waar Fred mee zou gaan vissen, beginnen het kind een beetje te plagen. Fred doet niks. Het plagen wordt wat ruwer. Fred grijpt niet in. Eén vriend roept: 'baby’s zijn beesten zijn die geen pijn voelen'. Vervolgens wrijven ze een volgepoepte luier uit in het gezicht van de baby. Fred staat daar maar. De boel escaleert; de vrienden gooien steentjes naar de baby. Fred DOET MEE!? Het kind sterft en de vrienden vluchten, Fred komt nog wel even terug. Om zijn hengel te halen.

Overal bloed
Toneelstuk: Oedipus Schmoedipus (theatergroep post)
Dit is hoogstwaarschijnlijk het bloederigste toneelstuk allertijden. Als in: de meeste moorden, het grootste aantal liters bloed. Oedipus Schmoedipus (bonuscredits voor die naam sowieso) neemt namelijk zo’n beetje álle moordscènes uit 2500 jaar theatergeschiedenis en gooit ze bij elkaar in één voorstelling. Of zoals theatergroep post het zelf aangeeft: 'Aeschylus, Anon, Barrie, Behn, Boucicault, Büchner, Chekhov, Euripides, Gogol, Goldsmith, Gorky, Hugo, Ibsen, Jonson, Marlowe, Mayakovsky, Molière, Pirandello, Plautus, Racine, Seneca, Shakespeare, Sophocles, Strindberg, Voltaire, Wedekind, Wilde e.v.a. schreven mee aan het scenario'. Zowel de kleding van de spelers als het decor zijn helemaal wit, dus het is zeer waarschijnlijk ook de voorstelling waarvoor het meeste wasmiddel wordt gebruikt.

Smeltende huid
Toneelstuk: Medea (Euripides)
Medea vlucht met haar geliefde Jason en diens Argonauten naar zijn thuisland. Om hun achtervolgers af te schudden, vermoordt Medea haar eigen broer, de kroonprins, snijdt hem in stukken en gooit die vervolgens in zee. Dit was het punt waarop Jason misschien de naam van zijn club in Argwaanauten had moeten veranderen, maar nee: hij maakt liever kinderen met een dergelijk verziekte geest.
Door een speling van het lot wonen ze inmiddels op Korinthe. Of nou ja, speling van het lot: de met toverkracht gezegende Medea vermoordt nog even Jasons werkgever. Op Korinthe kan Jason koning van worden, maar dan moet hij wel trouwen met de dochter van de huidige koning. Jason: ‘Ik doe het voor de kinderen, schatje.’ Medea, duidelijk en terecht zwaar beledigd: ‘Is goed, ik maak wel een trouwjurk voor Creüsa.’ Huh? Wakker worden, Jason! De trouwjurk was uiteraard doortrokken van Medea’s zwarte magie en Creüsa sterft. Gillend en kronkelend, want zodra ze de jurk aanraakt begint haar huid van haar botten te smelten. Haar vader Creon schiet te hulp en gaat ook hartstikke dood. Medea steekt vervolgens nog even haar kinderen neer en vlucht dan.

Echt gebeurd
Toneelstuk: Condemned to Death by the Boxers (William Robinson alias Chung Ling Soo)
William Robinson was een Amerikaanse goochelaar die als Chung Ling Soo rond 1900 furore maakte in Engeland en Amerika. Het hoogtepunt van zijn show was een truc met de naam Condemned to Death by the Boxers, waarbij hij zogenaamd een kogel uit de lucht plukte die een vrijwilliger uit het publiek op hem af schoot. In 1918 kleurden de planken ineens bloedrood; het waagstuk was hem eindelijk fataal geworden. Omdat Robinson nogal moeite deed om zijn rol als Chinees vol te houden, hield hij, sinds hij de naam Chung Ling Soo aannam, zijn mond op het podium. In interviews gebruikte Chung altijd een ‘vertaler’. Vlak na het fatale schot sprak hij voor het eerst weer Engelse woorden op het podium en ze hadden niet passender kunnen zijn: ‘Oh my God. Something's happened. Lower the curtain.

Deze lijst is vast onvolledig. Kun jij toneelstukken bedenken die nóg bloederiger zijn? We horen het graag in de reacties.

Comments