Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Aafke Romeijn: 'Ik vind woede heel belangrijk'
08 DEC 2014 • Door Steven Stoffers • Meer blogs over Muziek

Aafke Romeijn: 'Ik vind woede heel belangrijk'

Aafke Romeijn is parttime lerares Nederlands en fulltime singer-songwriter. Als je haar nooit in een klaslokaal of op het podium zag, dan ken je Aafke wel van Twitter of de ronkende opiniestukken die ze voor verschillende media schrijft. CHIN.IND.SPEC.REST. is haar tweede album, maar tegelijk haar derde plaat én een debuut. Ze bracht CHIN.IND.SPEC.REST. namelijk al in december vorig jaar zelf uit, maar doet het nu met ondersteuning van een platenmaatschappij gewoon nog een keer. Ze verruilde het Engels van haar eerste cd, Stella Must Die, voor Nederlandse teksten en de pianoballades voor soms heftige electropop. ‘Het volgende album komt over een half jaar en zal waarschijnlijk vol staan met rap’.
We ontmoeten Aafke in Man Far, volgens hun website ‘de langst bestaande Chinees in Utrecht’. [Vul hier zelf een 'hoe lang?'-grapje in.] Het interieur is een blauwdruk voor willekeurig welk Chin.Ind.Spec.Rest er na Man Far in Nederland is geopend: kitsch aan de muur, kamerschermen en een systeemplafond. Top. Terwijl we onze papieren zwanen openvouwen, steekt de eigenaar (wiens vader de chef is) de rechaud alvast aan.

Nou Aafke, om dan meteen de tofu maar in de hotpot te flikkeren: waar komt die albumtitel in vredesnaam vandaan?
‘Mijn vader is muzikant en ik ging vaak mee als hij ergens moest spelen. Langs iedere provinciale weg in Nederland staan hoerenkotten en Chinese restaurants. Daar ken ik de term van. Ik heb van kinds af aan gedacht dat Chin.Ind.Spec.rest gewoon het woord was voor dat soort restaurants. Toen mijn vader me jaren later vertelde dat het een afkorting was en waar die voor stond vond ik dat totaal bizar. Ik heb het nooit kunnen loslaten, ik wist dat ik er ooit iets mee moest doen. Het is echt vet: dat woord is zo’n cliché, maar niemand gebruikt het ooit.’

Saté smaakt twee keer zo goed als je het de volgende dag opwarmt in de magnetron. Een album gaat helemaal vonken en doen. Waarom wilde je CHIN.IND.SPE.REST., een jaar nadat je hem voor het eerst uitbracht, nóg een keer uitbrengen?
‘Heel praktisch en stom: omdat ik nu een label heb. V2 Records zag nog potentie in dit album en heeft aangeboden om het opnieuw uit te brengen. Dat kwam goed uit, want ik was door mijn zelf betaalde lading cd’s heen. V2’s aanbod zou me veel geld en werk schelen en we vinden dat het nog kan. Veel publiek en pers kennen dit album nog niet en het past na een jaar nog steeds bij mij. Het is nog vers. Mijn debuutalbum had ik bijvoorbeeld niet nog een keer willen uitbrengen. Inhoudelijk is CHIN.IND.SPEC.REST. veel beter: het is wel persoonlijk, maar niet tijdsgebonden. Het gaat minder specifiek over gebeurtenissen, ik heb echt mijn best gedaan om het wat algemener te maken. Het moest ook wel, want ik was niet zo ongelukkig meer als in de Stella Must Die-periode. Ik had dus niet die heel directe aanleiding om te gaan schrijven. Ik moest echt gaan zitten en nadenken over onderwerpen.’

Deels omdat je zingt over de paniekaanvallen waar je af en toe nog last van hebt en deels omdat deze woordgrap te kansloos was om weg te gooien: hoe gado-gado het nu eigenlijk met je?
‘Het gaat wel goed. Voor het eerst in mijn leven is alles namelijk super stabiel. Ik woon samen, ben net getrouwd. Tot anderhalf jaar geleden, toen ik ging samenwonen, heb ik een heel raar leven geleid met ernstige depressies. Ik ben een aantal keer opgenomen geweest, ja. Dat gebeurt nu niet meer. Ik heb soms nog wel een crisis, maar dat duurt dan een dag. Relatief gezien gaat het beter dan ooit.’

In jouw goedgevolgde twitterfeed is elke dag wel weer iemand anders de pisang, het openingsnummer van je album heet Breng Me Drank / Ik Ben Boos en niemand zou graag de ontvangende partij zijn van Kalashnikov. Waar komt die boosheid allemaal vandaan?
‘Ik vind woede een heel belangrijke emotie. Als je je ergens boos om kan maken, dan betekent het dat je daar echt om geeft. Dat je een connectie hebt met de mensen en de wereld om je heen. Als je je nergens druk om maakt, zit je wat mij betreft in een depressie. Zo voelt het tenminste als ik zelf een depressie heb. Enthousiasme en ergens boos van worden, liggen wat mij betreft heel dicht bij elkaar. Bij mij zijn beide emoties wat extreem en voel ik nogal de behoefte om ze kenbaar te maken. Blijkbaar heb ik het arrogante, egomaniakale idee dat mijn mening ertoe doet.’

Dit is waarschijnlijk de vraag waar de meeste sambal op zit: noem één onderwerp waar je niet boos om kunt worden.
‘Mijn kat, Henk. Hij heeft mijn man en mij vakanties en duizenden euro’s spaargeld door de neus geboord door op de dag voor vertrek van vier hoog van het balkon te donderen en hij maakt me elke ochtend rond een uur of vijf wakker omdat hij geaaid wil worden, maar ik kan gewoon niet boos op hem worden. Ik denk altijd: hij kan er niks aan doen, het is sterker dan hemzelf.’

Je moet kiezen:
- Spinvis, waarvan je de muziek eerst kut vond, maar wiens concert je deed inzien dat je best in het Nederlands kan zingen zonder meteen als Bløf te klinken. 
- De Jeugd van Tegenwoordig, van wie je Huilend naar de Club coverde, waarmee je veel nieuwe mensen bereikte
-  of je favoriete Chinees Indische specialiteit: tofu met paksoi
‘Tofu met paksoi, want daar overleef ik het langst op. De muzikale keuze is een stuk moeilijker. Ze hebben allebei veel voor me betekend, zijn vernieuwend en inspirerend. Ik denk dat Spinvis uiteindelijk meer op mijn gevoel speelt en iets dieper raakt. De Jeugd is heel creatief en een feestje. Zij hebben me wel echt laten zien dat je als elitaire blanke Nederlander hiphop kan maken. Ik ben al met nieuw materiaal bezig en dat wordt mede dankzij hen hiphop. Zij toonden me dat literaire of een soort gymnasiale hiphop toch serieus kan worden genomen. Ik weet niet of mensen dat bij mij gaan doen, maar het kán.’ 

Luister CHIN.IND.SPEC.REST. op Spotify en koop daarna deze deluxe-editie met 10% CJP-korting bij een onafhankelijke platenwinkel bij jou in de buurt.

Comments