Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Middeleeuws lasergamen met Emil Landman
25 NOV 2014 • Door Martine Bakker • Meer blogs over Muziek

Middeleeuws lasergamen met Emil Landman

DOMunder is een ervaring onder de Domtoren waarbij je met een soort lichtpistool en een B100-oortje op zoek gaat naar archeologische resten. Dit allemaal ter ere van 2000 jaar Utrechtse geschiedenis. CJP ging samen met de Utrechtse singer-songwriter Emil Landman op ontdekkingstocht door de stad waar hij nu vijf jaar woont, studeert en muziek maakt.
Biologische en alcoholvrije experimenten
Het Utrechts Centrum voor de Kunsten is de verzamelplek voor DOMunder-avonturiers. Een vrolijke Emil loopt het café binnen. De weelderige lok, stevige handdruk en oprechte interesse zijn kenmerkend voor de jonge zanger die nu drie jaar aan de weg timmert. Het gaat lekker. Zijn debuutalbum Colours And Their Things is net uit. Hij stond al in DWDD en het voorprogramma van Mister and Mississippi én hij toerde door Amerika. Emil bestelt een koffie en knijpt een fles honing leeg in zijn glas. Zijn koffie ziet eruit als een Southern Comfort cola. We vragen hem of hij een beetje bio-georiënteerd is met zijn honing in plaats van suiker. ‘Ik probeer het. Ik ben al heel lang vegetariër. Toen ik stopte met vlees eten was ik veel minder moe. Nu ben ik aan het experimenteren hoe het is om veganistisch te eten. Niet vanuit een ik-moet-de-wereld-redden perspectief, maar voor mijn eigen energie. Ik zie voor me dat ik later in Frankrijk, Spanje of Italië een huisje heb en dan zelf biologische courgette verbouw en wat bijen heb.’ Emil voert deze gezondheidsmaatregelen ook door in zijn rock ’n roll levensstijl. ‘Sinds juni dit jaar ben ik gestopt met roken en drinken. Het is een experiment; ik vroeg me af hoe vaak ik nuchter was tijdens mijn concerten. Niet vaak. Nu probeer ik het  gevoel van losheid dat alcohol teweeg brengt in mijzelf te zoeken. Dat klinkt super politiek correct, maar goed, mocht ik mijn leven zo toch saai vinden is er altijd een Gall & Gall in de buurt en dan is het meteen weer raak.’ Gelukkig begint de spanning van de rondleiding, dus kan die fles tequila even achterwegen blijven. We dalen af naar een ruimte waar allemaal archeologische voorwerpen liggen. Zo ook een menselijk bovenbeen waarvan ondergetekende dacht dat het een soort houtje was en daar respectloos mee trommelde. Terwijl de gids vertelt over Romeinen, stadrechten en de geschiedenis van de Dom, verbaast Emil zich als hij hoort waar de stoom rondom het plein eigenlijk vandaan komt: de oude stadsmuren worden geventileerd. ‘Ik vroeg me altijd al af waarom die stoom uit die gleuf kwam!’

Romantiek op tour
De singer-songwriter is meerde malen in Amerika geweest. De zanger heeft er plezier in om alledaagse dingen net wat bijzonderder aan te pakken. ‘Je kunt je liedjes schrijven in je slaapkamer, maar dat kun je ook doen tijdens een reis in een inspirerend land.’ In Amerika schreef hij zijn plaat en ging vorig jaar samen met zijn bassist Michael op tour langs verschillende staten. Het spelen in huiskamers met Amerikaanse bandjes heeft veel indruk gemaakt. ‘We zaten vlakbij Nashville in een huis met waanzinnige andere songwriters. Dan besef je: 'Dichter bij gelukkig zijn, kom je denk ik niet.’’ Klinkt als een perfecte, muzikale roadtrip. ‘Toeren is geen luxe, maar voor mij is slapen in de auto of op stinkende vloeren liggen een groot deel van de romantiek van het muziek maken. Als toerende muzikant moet je dat goed vinden, anders trek je het niet.’ Dan wordt op een restant van de oude stadsmuur een film gescreend met een stevig geluid, kleureffecten op het plafond en een verhalende stem die de geschiedenis brengt alsof het een spannende film is. ‘Zo’n thuisbioscoop wil ik ook!’

Vinyl schilderen
Met onze lichtpistolen die sensoren activeren gaan we richting Dom. ‘Je weet niet hoeveel zin ik hierin heb!’ Ondergronds krijgen we nog een korte film te zien en dan mogen we eindelijk schieten op lampjes. De lichtjes hebben als doel om het sensortje in ons oor te activeren om informatie te verschaffen, maar daar is Emils aandachtspanne te kort voor. ‘Ik ga liever zelf op onderzoek uit, dan ontdek je andere dingen.’ Hij rent als een speelse puppy rond en schreeuwt: ‘Kijk, een lijk!’ Naast de botten van één van deze kelderbewoners hangen beschilderde theepotjes aan een stokje. ‘Die had ik nooit gezien als ik me aan de spelregels had gehouden.’ Emil heeft wel wat met beschilderde voorwerpen. Zo schilderde hij zelf de hoezen van de LP’s van zijn debuut. ‘Ik vind het zo bijzonder dat er mensen zijn die muziek kopen, dus wil ik ze iets van mezelf meegeven in de verpakking. In totaal heb ik 144 platen geverfd die samen een schilderij van vier bij vier meter vormen. Kijk, als je muziek schrijft gaan je liedjes heel vaak door je handen heen. Ik vond het raar om mijn muziek aan een ontwerper te geven en te zeggen: ‘Maak maar iets’. Nu ik mijn platen ook meerdere malen door mijn handen heb laten gaan, kan ik zeggen: ‘Dit is mijn verhaal én het allermooiste wat ik kan schilderen!’ Emil koopt zelf ook regelmatig platen. ‘Ik heb een platenspeler en een hele kast vol vinyl boven mijn bed. Gister heb ik nog James Vincent McMorrow’s Early in the Moring gekocht.’

Tornado’s en kerken
Lawaai. Hysterie. Een soort storm. Oh, het is een imitatie van de tornado die in 1674 de Dom verwoestte. Emil krijgt een flashback: ‘Vorig jaar zomer was ik in Chicago met een Duitse drummer en bassist Michael. Aan de kust van Lake Michigan staat een paddenstoelvormig museum met een lange pier. Daar zie je de stad vanaf een afstand. De politie kwam en zei: ‘Jongens, de grootste storm van het jaar komt eraan. Er zijn al auto’s weggewaaid, jullie moeten weg!’ Maar wat doen wij dan? Niet weggaan, natuurlijk. Ik bepaal zelf wel of ik die storm eng vind of niet. Met veertig man, die toevallig vanaf een afgelast concert kwamen, gingen we onder het afdakje van het museum zitten. Iedereen had drank mee, dus zaten we daar keihard te zuipen terwijl we naar de grote zwarte wolk keken die de stad overnam.’ De stormgeluiden onder de Dom blijven doorgaan en Emil verruilt deze hysterie graag voor een kijkje in de kerk. We klauteren de kelders uit en lopen de gigantische kerk binnen. Emil klapt in zijn handen om de betoverende akoestiek te laten horen. ‘Kun je je voorstellen dat je op dit soort plekken mag optreden? Dat geluid! Ik zou heel graag een tour rond Europa maken en in kerken spelen.’ De zanger heeft iets met kerken bezoeken. Zo ook tijdens zijn avontuurlijke reis naar Parijs. ‘Ik ben met mijn bandje naar Parijs gefietst, want ik was ervan overtuigd dat als je met z’n drieën zo’n afstand kan fietsen, dan kom je er heel snel achter of het werkt als band of niet. In ieder dorpje gingen we even een kerk binnen. Waarom? Wacht, ik zal het je laten zien.’ In het midden van de kerk staan we stil en kijken naar het gigantische orgel. ‘Er zijn weinig dingen zo overweldigend als dit. Dit ding is zó oud en toch veel indrukwekkender dan bijvoorbeeld een geanimeerde 3D-film met special effects. Serieus, hoe is zoiets gemaakt en hoe kan het dat het nog steeds staat? Ik ben zelf niet gelovig, maar ik vind dit fantastisch.’

We raken er zelf ook een beetje in Halleluja-sferen van. Als we later op het station staan bestellen we per ongeluk het lichaam van Jezus met zalm en roomkaas. ‘Uhhh, broodje!’

Emil speelt op Stille Nacht Festival in Lelystad op 20 december en in Eindhoven op 21 december. CJP geeft kaarten weg voor dit toffe festival. Verder ligt Colours And Their Things nu met CJP-korting in je favoriete platenzaak. Met CJP krijg je ook korting op je toegangskaartje voor DOMunder.

Comments

Win
Stille Nacht festival