Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Be Free and Fuck you!
06 NOV 2014 • Door Martine Bakker • Meer blogs over Muziek

Be Free and Fuck you!

Protestsongs. Ze nemen de maatschappij onder de loep met als doel: verandering. Zangeressen en programmamakers Izaline Calister & Leoni Jansen staan de komende maanden in het theater met hun muziektheatervoorstelling 'Barricade'. Ze gaan op zoek naar de kracht van protestsongs. Wereldmuzikant Akwasi’s nieuwe album 'Daar Ergens' staat vol protestliederen en is geïnspireerd op de liederen van protestzanger Bram Vermeulen.
CJP sprak Izaline en Akwasi over wat protestliederen (voor hen) betekenen.
Wat is een protestsong nou eigenlijk?
Izaline en Leoni hebben voor hun voorstelling gekeken naar liedjes door de geschiedenis heen, maar ook naar songs die nu nog een rol spelen. Izaline: ‘Vroeger bereikte muziek ons via een beperkt aantal kanalen, dus werd iets sneller een enorme wereldhit. Nu heb je een veel groter aanbod door social media zoals Youtube en Spotify. Maar protestliederen worden nog steeds gemaakt. Mooie liedjes die echt iets willen veranderen. Mensen bewust maken van iets, of verenigen. Met wat meer betekenis dan alleen entertainen. Onze voorstelling is een uitgebalanceerde selectie van verschillende periodes.’ Akwasi protesteert op zijn album tegen de ontwikkelingen in onze samenleving. ‘In een goede protestsong moet je de rebellie kunnen ruiken. Het moet prikkelen, imponeren en activeren. Een goed voorbeeld hiervan vind ik They Don’t Really Care About Us van Michael Jackson. Als ik dat nummer hoor denk ik aan een asielzoeker zoals Mauro, die terug wordt gestuurd naar zijn geboorteland terwijl hij zoveel voor onze samenleving had kunnen betekenen. En mensen die honger hebben maar niet kunnen aankloppen bij de voedselbank. Of slachtoffers van de grootste ziektes op aarde zoals aids en ebola, waar niet veel mensen naar omkijken, omdat het zich in Afrika afspeelt.’

Laten we even kort door de geschiedenis vliegen om de rol van de protestsong te begrijpen.
Het begon allemaal in de tijd van de barokmuziek. Beethoven himself componeerde in 1804 het stuk Eroica, dat niet –verkeerd gespeld- over erotiek gaat, maar over de oorlog tussen Frankrijk en Oostenrijk. Folkmuziek is ook een typisch handvat voor protest. En wat dacht je van blues: aan het einde van de negentiende eeuw gebruikten Amerikaanse slaven deze muziek om hun gevoel te uiten. In de jaren zestig en zeventig worden de jongeren ook wel de protestgeneratie noemen, met als belangrijkste uitgangspunt de hippies en Bob Dylan als het opperhoofd der hippie-protestsongs. Niet te verwarren met hipsters, want toen bestond er nog geen chiazaad. Bob Dylan’s invloeden druppelden door in de psychedelische muziek (Pink Floyd) en pop (John Lennon). In de jaren tachtig is het hippietijdperk een beetje voorbij en krijgen (Nederlandse) bandjes als Osdorp Posse een stem, als ze rappen over geloof en prostituees. In Amerika wordt armoede in arme landen een populair onderwerp voor zangers als Michael Jackson en Lionel Richie. Maar ook na de millenniumwisseling zijn protestsongs tres populair. Denk aan Christina Aguilera’s Beautiful. Want ook over het schoonheidsideaal valt genoeg te protesteren. 

Maar wat maakt een protestsong nou zo goed?
Humor is een belangrijk punt. Zo vindt ondergetekende Lily Allen’s Fuck You nog steeds briljant. Het duurde een tijdje voordat je door hebt dat het niet over een racistische ex-vriend met een kleine hersenpan gaat, maar over de (inmiddels ex-)president van Amerika. George Bush. So you say, it’s not okay to be gay. Well I think, you’re just evil. Izaline heeft ook een zwak voor het nummer. ‘Wij zingen in de voorstelling onze eigen versie van Fuck You. Het liedje is zó recht voor zijn raap. Lily heeft het op een vileine manier heel lichtvoetig gemaakt. Knap dat je op zo’n manier een punt kan overbrengen. Tijdens onze voorstelling zingt vaak de hele zaal hard ‘Fuck you!’ mee.’ Protestsongs raken je dus recht in je ziel. 

De belangrijkste protestsong in Izaline’s leven is Angelitos Negros. ‘Als achtjarig meisje hoorde ik het liedje voor het eerst. Er bestaan verschillende versies van het nummer, dat onder andere is gezongen door Eartha Kitt en Roberta Flack. Het gaat over een kunstenaar die wordt gevraagd waarom er geen zwarte mensen staan op de schilderijen die in kerken hangen. Maria was misschien gewoon wit, maar waarom zijn er geen zwarte engeltjes? Toen ik dat nummer hoorde heb ik wel dertig jaar in kerken gekeken of het waar was. En inderdaad, ik zag nooit ergens een zwart engeltje. Tot ik een keer in een kerk in Ethiopië was. Hier was iedereen zwart. De engeltjes, maar ook Jezus en Maria. De reden? Ethiopië is nooit gekoloniseerd geweest door blanken. Zo mooi om te zien hoe dat werkt in de geschiedenis. Dit heeft echt een impact gehad op de manier hoe ik naar de wereld kijk.’ 

Het sterkste protestnummer van dit jaar?
Volgens Akwasi is dit het nummer Be Free van J. Cole. Deze rapper, die vaak in één adem wordt genoemd met Drake, verruilt zijn rapskills tijdelijk voor een zangstem en zingt over de donkere Mike Brown, die in Amerika is doodgeschoten door een blanke agent. Akwasi: ‘J. Cole vraagt zich af waarom er zoveel zwarte mensen worden doodgeschoten door blanken. ‘Het enige wat we willen is vrij zijn’, zingt hij. Er worden nog steeds te veel donkere mensen vermoord door blanke agenten. Ik ben echt benieuwd hoe het zou zijn als ik in Amerika zou leven.’

Izaline noemt als modern voorbeeld het lied Scare Away The Dark van Passenger. ‘Wij zitten de hele dag achter Facebook en Twitter. Maar ga eens leven! Ren door het bos. Hou van elkaar. Dat zingt hij en dat past goed bij deze tijd. Als ik daarnaar luister, voel ik me ook een beetje schuldig. In ieder land waar Passenger optreedt past hij zijn live-set aan. Zo zong hij op Pinkpop over Idols en het feit dat muziek geen wedstrijd is. Leoni zal tijdens de voorstelling haar versie van Destiny’s Child’s Survivor ten gehore brengen. Als je al het dansen wegdenkt, gaat het over hele diepe dingen. Het is een protestsong voor onderdrukte vrouwen.’

Wil je zien hoe Izaline Calister & Leoni Jansen samen hun favoriete protestsongs en die van bijvoorbeeld Job Cohen en Maartje van Weegen in een nieuw jasje steken? De première van Barricade is op 8 november in de Kleine Komedie. Check hier de speellijst van de rest van de tour. Akwasi’s Daar Ergens kun je nu scoren in je favoriete platenzaak. Voor je gaat protesteren: het is met CJP-korting. 

Comments

Win
Henry van Loon
AANMODDERFAKKER