Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
The Medics: lekker literair
04 OKT 2014 • Door Martine Bakker • Meer blogs over Muziek

The Medics: lekker literair

We spreken met de zanger af bij een literaire avond genaamd Notes of a Dirty Old Man in het loeihippe Bar Bukowski om het uit te testen. Tijdens deze avond dragen ongepubliceerde schrijvers voor uit eigen werk. Gelijk een goede plek om Daniel het hemd van het lijf te vragen over het nieuwe album Choose Your Battle. Bij binnenkomst staat de frontman al tegen de bar geleund. Hij heeft voor de gelegenheid hetzelfde roodgeblokte overhemd aangetrokken als zijn interviewster. ‘Great minds think alike’. Met zijn Engelse woordenschat zit het wel snor. Met de gezichtsbeharing van de rest van de bar ook trouwens.
Eerst maar wat biertjes bestellen voor we ons in het literaire geweld storten. Met onze drankjes gaan we onder een afdakje in de regen zitten en vragen Daniel of hij wel eens een boek heeft gelezen van grootmeester Bukowski. Daniel: ‘Zelf nog nooit, maar toevallig heeft onze bassist laatst een betoog voor de band gehouden over Postkantoor. Het klonk heftig. Ellende trek ik me altijd erg aan. Ik voel me waarschijnlijk drankzuchtig en depressief, net als de hoofdpersoon, als ik de boeken van Bukowski lees.’ We zien voor ons hoe de rockers samen een literair clubje vormen en vragen ons af of iemand die zo gevoelig is voor rampspoed, wel naar het nieuws kan kijken. ‘Drama komt altijd hard bij mij binnen. Als ik vroeger voor het slapen naar het achtuurjournaal keek, ging ik altijd huilend naar bed. Ik wil geen oogkleppen, maar ik doe ze soms bewust op door de vele prikkels.’ Misschien moet er toch iets gedaan worden met het jaren negentig voorstel van Kinderen Voor Kinderen om het nieuws wat positiever te maken. Dan kunnen de Daniels onder ons ook gewoon volgen wat er in de wereld gebeurd. We vragen Daniel wat het laatste boek was dat hij heeft gelezen, waar hij geen drankzuchtige depressie van kreeg. ‘De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje van Jonas Jonasson. Prachtig. De schrijver weet ellende goed te beschrijven, houdt het wel luchtig.’

Terwijl het harder gaat regenen vragen we hoe de teksten van The Medics tot stand komen. Daniel: ‘De teksten op het eerste album heb ik allemaal geschreven. Een egodocument dat voornamelijk ging over mijn ups en downs. Vooral mijn downs. Maar het ging ook over het nachtleven in Utrecht. Uitgaan. De gekte van de stad.’ Choose Your Battle, het nieuwe album, gaat niet alleen over feestjes en de depressieve momenten van Daniel. ‘Het nieuwe album is wat meer maatschappijkritisch. We hebben de teksten samen geschreven. Het nummer We Are Not Alone bijvoorbeeld, gaat over een vluchtkerk die voorheen in Amsterdam bestond. Enerzijds vond ik het heel goed dat asielzoekers hier een toevluchtplek kregen, anderzijds irriteerde ik me aan de zelfingenomen vrijwilligers die zichzelf heel mans vonden dat ze zogenaamd iets goeds deden voor hun minderbedeelde medemens.’ Daniel vergat door de ergernis aan weldoening van de hippe medemens dus even dat de slachtoffers daar daadwerkelijk met een vreselijke reden zaten: ze waren gevlucht uit hun thuisland. Dus schreef hij We Are Not Alone vanuit een ingebeelde dialoog met een vluchteling. Het is een lekker bombastische 80’s nummer geworden. Terwijl we de track luisteren op Daniels mobiel, loopt er een zwerver langs en vraagt om wat geld voor een overnachting. Dan hoeft hij niet in de regen in het Oosterpark te slapen. Daniel schuift hem wat munten toe. ‘Toch dat schuldgevoel afkopen,’ zucht hij.

We gaan naar binnen om te praten met ontwikkelde mensen. Mensen met gevoel voor stijl. Mensen die potverdomme nog eens een boek gelezen hebben. Een jong meisje op het podium vertelt dat bijna al haar gedichten over één persoon gaan. Mooi, naïef en een tikkie stalkerig tegelijk. Ze dicht ook over het uitzicht vanuit haar kamer in Amsterdam en de stad Berlijn. Dan betreedt een zingende dichteres het podium met een gitaar. Zodra ze Roosbeef-style een stem opzet en op haar noten aanslaat, trekt Daniel het even niet meer. ‘Ik kan niet zo goed tegen al die jonge meisjes die denken dat ze weten hoe de liefde werkt.’

We drinken een pilsje. En ach, kom. We nemen er nog een. Dezelfde zwerver komt wederom om geld vragen. Dit keer koopt Daniel zijn schuldgevoel niet af. Hij steekt een sigaret aan en vertelt waarom het een tijdje heeft geduurd voordat het tweede album van The Medics uitkwam. Daniel: ‘Na de release van ons eerste album Dance Into The Dark ging het goed met de band. We toerden, werden op de radio gedraaid en kwamen een paar keer bij DWDD. Het voelde lekker om bevestiging te krijgen voor ons harde werken. Maar vervolgens vielen we in een zwart gat, want er lag geen tweede album klaar. Daarbij kregen alle bandleden persoonlijke issues. Johan werd vader en stopte met zijn studie. Dan de toetsenist komt oorspronkelijk uit Zweden, was net bij de band, en wist niet of hij in Nederland wilde blijven. Jarl had zijn coming of age-moment en alles wat daarbij hoort. Bryan kreeg een burn-out. En ik ging scheiden. We hebben keihard gewerkt om onze shit weer bij elkaar te krijgen. Het enige dat we willen is gewoon muziek maken en lekker toeren. The Medics is niet meer dat jonge startende bandje, maar het voelt wel zo. We hebben een nieuw geluid. Het doel is onszelf wederom bewijzen, beginnend met kleine, gore, bezwete zaaltjes veroveren.’

Ondertussen staan in Bar Bukowski ook nog steeds schrijvers de zaal te veroveren. Er klinken teksten over seks met een oudere vrouw. De schrijver vertelt hoe hij stukjes rauwe vis in haar sojasaus-navel dipt. Goed verhaal en hij houdt de aandacht vast. De volgende man die het podium betreedt is gelijk ook de enige dirty old man in de ruimte. Op spoken word-wijze vertelt hij over drugsinname en seks. Het wordt later en we raken in vervoering van de prachtige chansons van de hippe jongens van Verhaaltjes voor de Dorst die seksverhalen voorlezen. Terwijl de laatste voordracht over een Viaga-erectie van start gaat vertelt Daniel dat hij wel eens een ontblote voorgevel heeft gesigneerd. Daniel: ‘Toegeven, dat voelt wel een beetje gek, maar na een show zit je zo in een roes, dan doe je dat. Maar we waren nooit zo’n band met van die neukfestijnen na afloop. Iets anders rockster-achtigs? We hebben wel eens heel rebels een hotelkamer getrasht. Oh ja, en met heel veel Duits bier op naakt backstage gerend.’

Terwijl de sekspraat op het podium doorgaat, vragen we ons af of de sprekende artiesten deze staat van rock-‘n-roll ook gaan bereiken na het voordragen. Misschien wordt er straks wel wat naakt rondgerend in Bar Bukowski. Hier zijn schrijvers tenslotte rocksterren.

The Medics is een vijfkoppige indie-rockband bestaande uit zanger Daniel Langeveld, gitarist Jarl Hector, toetsenist Daniel Hallin, drummer Bryan Hokkeling en bassist Johan van de Werken. Het tweede album Choose Your Battle is nu officieel uit en met CJP-korting te koop in je favoriete platenzaak. Check hier waar je The Medics binnenkort kunt zien spelen. Wil je ook graag literair verantwoord bezig zijn? Ga dan met korting naar Wintertuin Festival, bijvoorbeeld. 

Comments

Win
London Calling
The Revivalists