Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Museum van de Maand: Hermitage
27 OKT 2014 • Door Amber Malik • Meer blogs over Expo

Museum van de Maand: Hermitage

Je komt aan op het Waterlooplein en voelt de sterke drang om even een stukje langs de Amstel te lopen. Omdat de Blauwbrug een van de mooiste bruggen van Amsterdam is, of gewoon, omdat je bootjes wil kijken. Zonder dat je echt aan het opletten bent, loop je tussen de Nieuwe Herengracht en de Nieuwe Keizersgracht ineens tegen een gigantisch gebouw aan. De Hermitage. In 1681 nog een bejaardentehuis, nu een van de best bezochte musea van Nederland. En wij gaan je vertellen waarom.
Bejaarden party
De Amstelhof werd in 1681 gebouwd en heeft dienst gedaan als bejaardentehuis. Klinkt saai, en dat was het misschien ook wel. Voor de rijpere vrouwen onder de Amsterdammers kon het feest in 1719 beginnen, want de mannelijke bevolking mocht er vanaf toen ook verblijven. Wij denken liever ook niet aan onze (groot)ouders als seksuele actieve wezens, maar hé. Ook zij verdienen een feestje. De oudjes mochten drie jaar blijven. Tot de directeur van de Russische Hermitage besloot dat hij in het Westen ook een Hermitage wilde hebben. Eindeloze renovaties, het eruit schoppen van de laatste bejaarden en talloze nieuwe collecties later was het dan zover. De Hermitage Amsterdam was geopend.
 
Op bezoek bij Catherina de Grote
Terug naar vandaag. Wat ons direct opvalt: het gebouw ziet er van buiten indrukwekkend uit. Krachtig. Misschien juist wel dóór de soberheid. We komen binnen via de Ossenpoort, die vroeger als ingang van de leveranciers diende. Als je doorloopt kom je uit bij een binnenplaats met aan de overkant de centrale ontmoetingsruimte, een groot auditorium en het restaurant Neva. Hoewel we hongerig zijn, is dat (nog) niet naar voedsel. Nee, echt niet. We zijn hongerig naar kunst.
 
Binnen werden we gelukkig direct verrast: het gebouw is veel lichter (en witter) dan we in eerste instantie dachten. De muren en plafonds zijn weggebroken. Het resultaat? Twee ruime tentoonstellingsvleugels. Het idee is dat één vleugel wordt gebruikt, terwijl de andere in voorbereiding is voor de nieuwe tentoonstelling. Elk half jaar is er een nieuwe expositie. Reden genoeg om er in ieder geval twee keer per jaar een bezoekje aan te wagen.
 
Op dit moment wordt één van de zalen gebruikt voor de tentoonstelling Dining with the Tsars. De tentoonstelling is het vijfjarig lustrumfeestje van de Hermitage en, je raadt het al, geeft ons de illusie dat we uitgenodigd zijn om bij de Russische tsaar te gaan eten. Tja, liever dat dan een diner bij Poetin. Met schitterende serviezen, de trappen van het Winterpaleis en een keizerlijke uitnodiging wanen wij ons even in de 18e eeuw en wachten we tot Catharina de Grote herself binnen komt wandelen. Haar geest hebben we helaas niet mogen zien, maar haar servies wel. Beter iets dan niets.
 
Wat het allemaal nog specialer maakt, is dat het servies niet in een vitrine staat opgesteld, zoals we van tevoren verwacht hadden. Het enige wat ons er van weerhoudt om onze boterham van Catharina’s bordje te eten, zijn de metalen stoelen. We voelen ons een beetje uitgedaagd. Willen in opstand komen, aanschuiven en schransen. Maar zo zijn we niet opgevoed. We onderdrukken onze rebellerende aard en lopen door. Het laatste, en misschien nog wel mooiste, servies is de set die het Hongaarse volk ooit Stalin gaf. Het 600-koppige servies is nooit door Stalin gebruikt. De man was eng én ondankbaar. Nu is het servies voor het eerst tentoongesteld. Best wel exclusief, en best wel chique. Onze honger is alleen nog steeds niet gestild, dus uiteindelijk keren we toch nog om en begeven we ons naar het restaurant.
 
Chique-de-friemel
Met wijn, een speciale keuze van de chef voor de lunch en vooral ook appeltaart houden we onze oerhonger in bedwang. Restaurant Neva is net zo mooi als de rest van de Hermitage. Klassiek van buiten en modern van binnen, maar dan met lekker eten inbegrepen. De duur uitziende wijnglazen op de bar en witte, stijlvolle muren doen ons even inbeelden dat we rijk zijn. We voelen ons vooral heel chique en helemaal Catharina-waardig. Alleen dan à la 2014 in onze spijkerbroek, want die baljurken en smokings laten we toch liever achterwege.
 
We sluiten af met een leuk feitje om indruk op je vrienden te maken met je eindeloze culturele kennis. De naam Hermitage komt van onze vriendin tsarina Catharina de Grote, die het museum omdoopte tot het Russische woord voor kluizenaarshut. Na in het Amsterdamse Hermitage te zijn geweest, kunnen we zeggen dat het gebouw zijn naam eer aan doet. Wij willen er ook nooit meer uit. Als we Catharina niet in levende lijven kunnen zien, wachten we wel tot Catharina’s geest ons gezelschap komt houden.
 
De expo Dining with the Tsars is nog te bezoeken tot 1 maart 2015. Met je CJP-pas krijg jij € 3,- korting op de entreeprijs.  

Comments