Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Høken met Bells of Youth
04 AUG 2014 • Door Martine Bakker • Meer blogs over Muziek

Høken met Bells of Youth

Zwarte Cross is het ultieme festival voor een goede pot bier, cirkelpitten in de modder en lompe levenslessen verzamelen. Van 'groove hier je eigen graf' tot 'wat een boer niet kent is hier volop verkrijgbaar'. Zelfspot, gevatheid en een (uitsluitend spreekwoordelijke) nuchtere kijk op het leven voeren samen met flink aan de tap hangen de toon. De perfecte locatie om met vijf langgelokte bandleden te ontdekken wat høken met je doet. Ondergetekende was bij de Zwarte Cross-ontmaagding van Bells of Youth; een band bestaande uit gitariste Leonie, toetseniste Marcia, drumster Hellen, gitariste Estelle en bassiste Lisa. De vocals doen ze samen.
Meppen met een luchtgitaar
Bomvol energie staan de meiden in het kleine prieeltje van The Bayou voor een groep langharige mannen en dansende vrouwen te spelen. Met alle vijf een zonnebril op. Handig om oogcontact met aangeschoten boeren te vermijden. De band omschrijft haar muziek als een combinatie van lammetjes, bloemen, whisky en sigaren. Geef er zelf een invulling aan, de electro-folk/indiepop met fijne zangharmonieën klinkt in ieder geval lekker. Klapjes, rifjes, 'oe’s' en 'ah’s', what's not to like? Het nummer She Said/He Said zit de rest van de dag in ons hoofd. Marcia schreeuwt: ’Heeft er al iemand gehøkt dit weekend?’. Lisa tettert: ’Wat is iedereen hier ontzettend lekker!’. En Leonie kondigt het nummer Do You Regret aan met de woorden: ’Heb je wel eens gehad dat je met iemand wilde høken, maar die niet met jou? Terwijl je eigenlijk vond dat je het best wel waard was? Nou, daar gaat dit nummer over’. Vooraan slaan twee kinderen elkaar met een opblaasgitaar de hersens in.

Multi-mediaal 
Na het concert duiken we backstage achter het hoofdpodium, waar de dames interviews en optredens voor radio en tv doen. Ze zijn rusteloos. De biertjes volgen elkaar vlot op en ze kunnen zichtbaar niet wachten om het terrein te ontdekken. Nostalgisch soundchecken ze met I Want It That Way van de Backstreet Boys. Na alle persaandacht rammen we als krachtvoer snel wat bruine bolletjes frikandel naar binnen en rennen dan het terrein op. Zo: nu mogen we van God los.

Pompen of verzuipen
Missie: naar het concert van de Zweedse boys van Graveyard. Onderweg vertellen we de meiden de lompste opmerking die we tot nu toe op Zwarte Cross naar ons hoofd geslingerd kregen. Vol - misplaatst - zelfvertrouwen, liepen we op de camping op een groepje mannen af die onder een party-tent potten bier aan het verslinden waren. 'Kunnen wij even jullie pomp gebruiken voor ons luchtbed?', vroegen we. 'Je weet hoe dat gaat hier gaat he, meisje?', antwoorde een rondgebuikte man. 'Uh, nee niet echt, hoe gaat dat dan?' 'Voor wat hoort wat. Jullie je luchtbed pompen, wij jullie pompen.’ We blazen wel.

Is zoiets ook al bij jullie gebeurd tijdens de Cross?
Leonie: 'Lisa werd door een man met een ontbloot bovenlijf en instabiele wandelpas betast met de woorden 'lekker zeg’. Uit het niets sloeg hij haar op haar kont. Ze schrok zo van dit gebaar dat ze voor straf het biertje uit zijn hand trok en deze in deze in één klap achterover sloeg.’ Het is nog geen 'project pomp', maar een prima begin op #ZC14.

Concertje pakken
Graveyard bestaat uit mannen met nog langere lokken dan de meiden die met een stevig geluid het publiek ouderwets laten rocken. Terwijl Lisa en Marcia met hun ritme-eitje en geluidsstaaf staan te shinen in de semi-circlepit, bewonderen de andere meiden het spektakel van een afstandje. Tussen bergen lege bekers. A dirty floor is a joy forever. Wat leuk beeld oplevert, want Estelle ontdekt ineens een intens genietende man met luchtgitaar. Hij draagt de meeste festivalbandjes allertijden om zijn (boven)-armen en gaat compleet op in de muziek. Estelle loopt naar hem toe en doet haar allerbeste gitaarimitatie tussen bekers.

Voor de tent van Graveyard kletsen we even met de elektrische (lucht-)gitariste Estelle. Hoe is het om hier voor het eerst met Bells of Youth te staan?
Estelle: 'Het is te gek. We hebben alleen maar lol met elkaar en het voelt bijna onwerkelijk. Ik ben nog aan het afstuderen en dan staan we ineens op zo’n podium. Af en toe kijk je achterom en denk je: 'is dat echt Hellen op drums die zo rockt'? Het voelt het gewoon alsof we met vriendinnen bier drinken en muziek maken. Dan is het zo vet om te zien dat jong en oud op onze nummers dansen.’ 

Als iedereen is verzameld vertrekken we richting de motorcrossbaan waar een wereldrecord 'achterstevoren op een motor met een salto vliegen' gaande is. Het terrein is gigantisch, maar lijkt door alle kleine reggaeweide-achtige nisjes totaal niet massaal. Samen met gitariste Leonie wandelen we richting de crossbaan.

Leonie, krijgen jullie wel eens vrouwonvriendelijke reacties op jullie optredens?
Vrouwen op het podium moeten zich toch harder bewijzen (waar hebben we dat eerder gehoord, red.) Precies om die reden hebben wij een brief geschreven aan de mensheid. Tsja, eigenlijk willen we het verschil tussen mannen en vrouwen doorbreken. We zijn geen vrouwenband. We zijn een band. Ook in de video van onze nieuwste single laten we zien dat mannen en vrouwen gelijk zijn. Hoe? Dat is nog een verrassing. Maar we geven er een toffe twist aan. Of we veel mannelijk groupies hebben? Ik krijg wel eens privéberichten op Facebook. Maar ja, als je dat niet wilt, dan moet je niet met je kop op een podium gaan staan.’ 

We arriveren bij de crossbaan. Ondertussen zijn er meer vrienden van de band bijgekomen.
Lisa: ’Wil jullie een lekker verfrissend slokje water? Hier, neem maar.’ Een dikke slok. Het besef. De verwachte gemeentepils is eigenlijk wodka. 

Even met de drummer kletsen. Hellen, wat verwacht je van jullie buitenland debuut?
'De toer naar Sziget gaat fucking hectisch worden. We zijn veel te energiek als we bij elkaar zijn. We kennen elkaar van de Rockacademie Tilburg. We werden vrienden en besloten een band te vormen. Tuurlijk ergeren we ons wel eens aan elkaar, maar we zijn ook beste maatjes. Echt zussen. We zijn allemaal heel verschillend, zo ben ik de Spuit Elf en noemen ze mij ook wel de recapitulatie rups. In het schrijf proces hebben we allemaal onze eigen bijdrage. Wat ik van Zwart Cross vind? Wat een geweldig festival is dit! Volgend jaar ga ik met vrienden het hele weekend. Al die teksten en geboden, echt humoristisch.’ 

Er landt een plens bier op ons, terwijl er een gigantische knal vanaf het raceterrein klinkt. Genoeg interview, meer bier.

De allerbeste levensles van de Zwarte Cross
Na een dag en nacht op het festivalterrein høken is de tijd van gaan gekomen. Een groep ambulancebroeders zwaait ons uit. ’Hoe is het festival verlopen qua slachtoffers, meneer?’ vragen we. ’De meeste mensen die onwel zijn geraakt, waren toch wel de pillenslikkers. Maar tijdens zo'n weekend Zwarte Cross is het toedienen van morning-afterpillen en diarreeremmers ook een veel voorkomende behandeling. Of dat wel eens tegelijkertijd gebeurt? Nee, mensen met diarree hoeven meestal geen morning-after te halen. Als je aan de schijt bent, wil toch niemand je neuken.’

Tot zover de verslaggeving. Terug naar de studio. Gillend naar huis.

Bell of Youth zijn in januari 2014 door OOR en 3voor12 uitgeroepen tot band to watch in 2014. Ook zijn ze 3FM's Serious Talent. Zwarte Cross was een van hun eerste grote festivals en in augustus staan ze op Sziget waar je met CJP-korting heen kunt. Het debuut-album BOY ligt met CJP-korting bij je favoriete platenzaak.

Comments