Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Non-acceptatie is zó tweeduizend-en-aids
21 JUL 2014 • Door Martine Bakker • Meer blogs over Theater

Non-acceptatie is zó tweeduizend-en-aids

De Reguliersdwarsstraat: een locatie in Nederland waar menig L, G, B en T zichzelf kan zijn. De perfecte plek voor een schuimende latte en een goed gesprek in de bloedhitte van de Amsterdamse zomer. In de tuin van Lion Noir, vertelt acteur en CJP’er Kevin - hier rechts op de zwart-wit foto - het fijne over de theaterproductie. Een stuk dat lovende kritieken ontving en wegens succes weer terug is van weggeweest. En ja, als je naar het theater gaat zie je de kussende Frederik Brom en Freek Bartels in het echt.
Waar gaat The Normal Heart over?
‘Het stuk is geïnspireerd op de waargebeurde belevenissen van Larry Kramer, de schrijver van het verhaal. Een groep mannen ontmoet elkaar in het New York van de jaren tachtig, wanneer er in de homogemeenschap een dodelijk virus uitbreekt. Aids had toen nog geen naam en men wist er weinig van. De feiten waren: het verspreidt zich, veel mensen gaan er dood aan en het beperkt zich tot de homogemeenschap. Ned Weeks, gespeeld door Frederik Brom, neemt het voortouw in de strijd tegen het virus. De politiek sluit zijn ogen en de medische wetenschap doet nauwelijks iets. Geduurde het stuk zie je Ned’s strijd tegen de bureaucratie, de oogkleppolitiek en de vooroordelen die hetero’s hebben over homo’s.’

Welke persoonlijke elementen zitten er voor jou in het verhaal?
‘Voor mij gaat het stuk over zijn wie je bent. Kom je daar voor uit of niet? En wat zijn de consequenties? Mijn personage heeft een dilemma. Hij zit nog in de kast en werkt bij een grote bank. Enerzijds is hij bang dat hij zijn baan verliest als hij openlijk gay is, anderzijds wordt hij voorzitter van Ned’s organisatie, dus moet hij wel uit de kast komen. Hij wil zich inzetten in de strijd tegen aids omdat zijn vriendje is gestorven aan het virus. Zo heeft ieder personage in de voorstelling een duidelijk pijnpunt.'

Er staat een bonte verzameling personages op het podium. Wat voor karakters kan het publiek verwachten?
‘Van veel subculturen binnen de gayscene worden types neergezet. Het personage van Ned is sterk en doortastend, maar mijn personage is onzeker en zit nog in de kast. Er is ook een enorme, extravagante nicht die veel grappen maakt, terwijl een andere homo in de jaren voorafgaande aan de epidemie zich inzette voor de revolutie van seksuele vrijheid.’

Identificeer jij jezelf met een van de personages? 
‘Ik ben zelf heel laat uit de kast gekomen, dus ik kan me goed identificeren met het probleem dat mijn personage heeft. Nu schaam ik me niet meer voor mijn geaardheid. Hoe mijn coming-out ging? Ik zat in het derde jaar van de toneelschool en was ik 23 jaar. Tijdens mijn opleiding besloot ik met een theatrale knal uit de kast de komen: in de vorm van een Parade-voorstelling. Ik verscheen als travestiet op het podium, zong liedjes en eindigde zonder kleren en make-up. Een paar familieleden en vrienden had ik voorbereid, maar het was voor velen een heftig stuk.' 

Wow, wat stoer! Los van je theatrale coming-out; hoe is het om tijdens de Parade naakt op het podium te staan?
‘Zingen vind ik enger dan naakt op de bühne staan. Die angst heb ik wel overwonnen doordat je op de toneelschool leert om alles los te laten. Het paste ook echt bij de voorstelling. Maar bij Paradepubliek is naakt op het podium eindigen niet zo’n succes. Veel bezoekers van de Parade zijn niet echt theater-minded. Een naakte man op een meter afstand is dan te heftig. Na de eerste voorstelling, die nogal wat onrust veroorzaakte in het publiek, besloot ik in het vervolg een broekje aan te laten.’

Ben jij wel eens in aanraking geweest met homohaat?
‘Toevallig gebeurde dat twee maanden geleden voor het eerst. Ik zie op Facebook wel eens verhalen van vrienden voorbijkomen die zijn uitgescholden. Ik dacht dan wel eens: misschien gedroegen ze zich gewoon provocerend. Maar het kan iedereen overkomen. Mijn vriendje is Vlaams en ik ben regelmatig in België. Een paar weken terug liepen wij ’s avonds laat een beetje klef over straat in Antwerpen, toen er een auto voorbijreed met vier gasten erin. Eentje draaide het raampje naar beneden, riep ‘homo’ en stak zijn middelvinger op. Het was meer schrikken dan dat we ons echt gekwetst voelden. We konden er ook wel weer om lachen, want ja: we zijn nou eenmaal homo’s, maar het blijft toch gek. Blijkbaar had die jongen de behoefte om er iets van te zeggen. In Amsterdam zijn er trouwens ook buurten waar ik de hand van mijn vriendje niet zou vasthouden. Ik denk dat de Reguliersdwarsstraat een van de weinig plekken is waar iedereen dat durft, maar daarbuiten? We zijn er nog lang niet met de emancipatie.' 

Homofobie is dus nog steeds aan de orde anno 2014.
‘Ja, maar wel anders dan in de jaren tachtig. Zo kun je nu bij een grote bank wel zeggen dat je gay bent en dan zullen je collega’s niet heel vreemd opkijken. Toch wordt homoseksualiteit nog lang niet overal geaccepteerd. Amsterdam wordt gezien als een van de meest vooruitstrevende plekken van Nederland. Maar ik voel me hier lang niet overal veilig. Daarom zijn theaterproducties zoals The Normal Heart belangrijk om homo-emancipatie bespreekbaar te maken.'

Jij vertolkt vaak homorollen als je speelt. Op de Parade en in The Normal Heart, maar ook in GTST en het stuk Bent. Kies je hier zelf voor?
‘Het gebeurt gewoon, maar komt ook deels omdat ik veel affiniteit heb met het onderwerp. Het voelt als een soort plicht als acteur om verhalen te vertellen die je zelf belangrijk vindt. Ik begrijp zelf heel goed hoe het is om in de kast te zitten. Als ik dan rollen kan spelen die mensen helpen of troost bieden, geeft dat een waardevolle, extra dimensie aan mijn vak. Je doet op zo’n manier méér dan mensen een leuke avond bezorgen. Maar ik speel ook hetero’s hoor.’

Heb je reacties gekregen van mensen die door een van jouw personages uit de kast durfden te komen?
‘Mijn personage Ron in GTST was heel erg oké met zijn homoseksualiteit, terwijl de meeste homoseksuele personages in de serie óf extravagante gays waren, óf niet uit de kast durfden te komen. Dit was iets nieuws. Toen ik als Ron op tv kwam, werd ik wel eens uitgevraagd door fans. Het bizarste dat me is overkomen was een brief van een man die verliefd op mij was en daarom de relatie met zijn vriendin had verbroken. Ik heb hem geantwoord en succes met zijn coming-out gewenst. Bijzonder wat een serie als GTST bij mensen los kan maken.' 

Vind je dat er op de Nederlandse televisie, theater en film genoeg aandacht wordt besteed aan homoseksuele personages?
‘Het is beter geworden, maar die ontwikkeling gaat wel traag. Verhaallijnen waar homo's in voorkomen, gaan altijd over hoe het is om homo te zijn. Het zou mooi zijn als er bijvoorbeeld een romantische komedie zou zijn, waarin niet specifiek wordt benoemd dat de personages gay zijn, maar dat dit gewoon een feit is, zonder dat er aandacht aan wordt besteed.'

Wat voor verhaallagen zitten er nog meer in The Normal Heart?  
‘Het is een liefdesverhaal tussen twee mannen, maar het gaat ook over vriendschap en de band tussen twee broers. En er zit ontzettend veel humor in. Een combinatie tussen valse nichtengrappen en situatie-comedy. Als een groepje homo’s een legertje vormt om de strijd aan te gaan tegen onrecht, wordt er natuurlijk ook heel wat afgeflirt en gaan dingen op een geestige manier mis. Het stuk duurt 2 uur en 40 minuten. Dat is een lange tijd om je aandacht vast te houden. Door juist geplaatste grappen komt er lucht in het stuk. Zware onderwerpen moeten niet gerelativeerd worden. Dat doet het stuk ook niet, maar tussen heftige dialogen door is het soms lekker om even te lachen.'

Dus, CJP'ers. De acteurs van The Normal Heart halen alles uit de kast om jou een te gekke avond te bezorgen waar je nog wat van opsteekt ook. Want non-acceptatie kan echt de pot op. Rainbows en unicorns.

Kevin Hassing staat o.a. naast Frederik Brom, Freek Bartels, Thijs Romer en Henriette Tol op het podium. Van 2 t/m 10 augustus staat het gezelschap in het DeLaMar Theater. In het najaar gaat The Normal Heart  langs diverse Nederlandse theaters met een ander gezelschap. De CJP-korting verschilt per locatie, maar kan oplopen tot € 15,-. De zalen in Amsterdam, Rotterdam, Zaandam, Venlo, Tilburg, Apeldoorn, Amersfoort en Breda bieden tevens een 50% last-minute korting aan. Bekijk de speellijst als je een kaartje wilt kopen, want de verkoop loopt via de betreffende theaters.

Comments

Gerelateerde kortingen

DeLaMar Theater
50% CJP-korting

DeLaMar Theater

In Amsterdam op het laatste moment naar toptheater? Dat kan.