Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Holland Festival: War Horse
16 JUN 2014 • Door Martine Bakker • Meer blogs over Festival

Holland Festival: War Horse

Fietsend over de Amstel waren ze al van veraf zichtbaar bij Carré. De mannen in pak en de vrouwen op hoge palen in klassieke avondjurken. De galapremière van War Horse was niet te missen. Nederlandse gala’s zijn uniek. Ondanks dat je snaarstrak in je jumpsuit zit gestoken, je lippen hebt gestift en je meest pijnlijke schoenen draagt, moet je eerst nog even je krot van een fiets ergens om de hoek parkeren. Daarna struin je pas richting entree. Hollandse glamour. Na een korte wachtrij is het tijd voor een lichtelijk ongemakkelijke wandeling over de rode loper en langs de fotowand. Goed opletten. Je wilt natuurlijk niet keihard op je gezicht gaan voor de camera's van RTL Boulevard. 
 
Tout bekend Nederland stond in de volle gangen te shinen. Van musicalsterren tot televisiepresentatoren. Het was zó druk dat er een moment ontstond waarop ondergetekende zich tussen de mannen in pak probeerde te wurmen. Met een glas wijn en programmaboekje in één hand, terwijl de andere arm per ongeluk een eigen leven begon te leiden. En over de billen van Álbert Verlinde gleed. Het was niet zo bedoeld, Albert. Sorry. 
 
Eenmaal op je plek is het eerst tijd om je te realiseren hoe geweldig de zaal van Carré is. Hoe vaak je er ook geweest bent, het blijft altijd een magisch mooie plek. Speciaal verbouwd voor War Horse overigens. Lichten dimmen, spots gaan aan; geen tijd meer om het publiek te bespioneren. De focus ligt op het podium. Daar bevond zich een houten veulentje, vergezeld door drie mannen. Oh, wacht. Nee, die mannen besturen het veulentje. Apart. Daaraan wennen blijkt makkelijker dan gedacht. Na een tijdje zie je niet eens meer dat alle 'poppen' bewegen als paarden door de mensen die zich erin bevinden. Na levensecht gekabbel in een imaginaire weide, transformeerde het veulen naar een paard. Met als resultaat een wild applaus van het zeer enthousiaste publiek.

Spoiler allert voor iedereen die nog nooit de film heeft gezien of het boek heeft gelezen: het verhaal speelt zich af op het Engelse platteland, tijdens de Eerste Wereldoorlog. Joey het paard en een jongeman genaamd Albert (gespeeld door Kay Greidanus) sluiten vriendschap, maar worden noodgedwongen van elkaar gescheiden omdat Albert’s ladderzatte vader het paard verkoopt aan het leger. Joey maakt een pittige tijd mee. Hij ontmoet Britse soldaten, Duitsers vechtersbazen en Franse boeren. Ondertussen is de zestienjarige Albert stiekem ook in het leger gegaan, om zijn beste vriend te zoeken. Je kunt het einde waarschijnlijk wel raden en uw CJP-verslaggever (geen film, geen boek) ook. Tóch kwam er bij ons, net als bij de rest van de zaal zo te zien, kippenvel tevoorschijn tijdens de ontknoping. 

De grote versie van Joey is levensecht. Puur vakmanschap, hoe alles tot in het kleinste detail is uitgewerkt. Het paard 'ademt' constant, wanneer hij steigert lijkt het alsof er écht een dolle hengst in de zaal staat en de bewegingen van Joey’s oren sluiten perfect aan bij zijn gesuggereerde emotie. 
 
Deze voorstelling -muziektheater volgens de een, spektakeltheater volgens de ander- is niet bepaald humoristisch vermaak. Toch zitten er kleine elementjes in die het met vlagen erg grappig maken. Hou je ogen open voor de 'War Goose' bijvoorbeeld. Ook werd er gelachen om de geacteerde taalbarrières tussen de Fransen, Duitsers en Engelsen. Maar, ze spraken eigenlijk allemaal Nederlands. Toch verstonden ze elkaar niet, omdat ze een andere taal spraken. Snap jij het nog? Nee, wij ook niet. Maar daar leken we als enige last van te hebben.  
 
Bijzonder zijn de slowmotion scènes, van de oorlogsstrijd. Een bombarie van muziek en dansende lichamen, verstopt onder de paardenkostuums. De stukken mens en paard vliegen over het podium (dat is minder onsmakelijk dan het klinkt). Inclusief aanzwellende orkestmuziek zorgde het voor een collectieve rilling door de zaal, net als de onvergetelijke prikkeldraad-scène. Props voor de manier waarop acteurs, muziek en visuals een naadloos geheel vormen. Met kleine penseelstreken, schilderingen en een filmpje van druppelend bloed wordt het verhaal aangedikt op de achterwand. Los daarvan is het sowieso regelmatig schrikken, wanneer de schelle pistoolschoten door het theater schallen. Een scène uit een gemiddelde Paranormal Activity is er niks bij.

Nu zijn we bij CJP wel van het grootse & meeslepende werk, maar zelfs wij hebben onze grenzen. Die bereiken we enigszins op het einde van het stuk. Het zogeheten musicalacteren is nogal luidruchtig en na een verder wervelende show van 2,5 uur heb je wel behoefte aan een iets ingetogener variant. Oh en als we nog een verzoekje mogen doen: íets minder van de man met de accordeon en de (kraakheldere) stem, want de nummers die hij zingt corresponderen niet altijd even goed met het verhaal dat zich op dat moment afspeelde. Dat was ongetwijfeld de bedoeling, maar voor ons werkte het vervreemdend. 

Over vervreemdend gesproken: ken je toevallig het Kinderen voor Kinderen-liedje De Kerstezel? ('Ja, hij moet dit jaar de ezel zijn.' 'Ik moet de ezel zijn!') Dat spookte regelmatig door ons hoofd tijdens War Horse. Want: diep respect voor de mensen die de paarden zo levendig op het toneel weten te brengen, in kostuums van vele tientallen kilo's. Ga er maar aan staan.   

War Horse is een onvergetelijke show, die iets neerzet dat we nog niet eerder hebben gezien op het podium. Een aanrader voor iedereen, maar in het bijzonder voor musical- en paardenliefhebbers. Plus kostuumfetisjisten. Met z'n allen er naartoe dus. Als je op de dag van de voorstelling kaarten koopt, krijg je met je CJP-pas ook nog eens 40% korting.

Comments

Gerelateerde kortingen

Musicals met korting
CJP-korting

Musicals met korting

Korting op diverse musicals, die kan oplopen tot wel 50%

Korting in theater

Tot 50% korting in het theater