Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Holland Festival: The Kitchen
25 JUN 2014 • Door Martine Bakker • Meer blogs over Festival

Holland Festival: The Kitchen

Titel: The Kitchen
Details: 75 minuten trommel- en kookkunsten, zonder pauze. Regie: Roysten Abel. Productie door Can & Abel Theatres.

Waar gaat het over: Koken als een metafoor voor het leven. Een liefdeskoppel beeldt hun relatieverhaal uit door middel van kokkerellen. Dit wordt geluidstechnisch ondersteund door een hevig trommelgeroffel van twaalf ritmische mizhavu-spelers. Voor drumleken: dit zijn ketelvormige trommels uit de Indiase streek Kerala. De Indiase regisseur Roysten Abel prikkelt alle zintuigen in The Kitchen. Tijdens het samenspel van het echtpaar, dat door een crisis heen gaat, zie je diverse boze, verdrietige, gelukzalige, haatvolle en verliefde gezichtsuitdrukkingen. Je ruikt de Payasam (een zoetige rijstpap) die door hen live on stage wordt gekookt. Je hoort de trance-opwekkende meditatiedrums van de trommelaars die zichtbaar zijn opgesteld achter het echtpaar. Achteraf is er een gelegenheid om de ‘lekkernij’ te proeven.
Wat vonden we er van: Intens, verwarrend en hypnotiserend. Op het podium stond een grote ananasvormige houten stellage, met drie verdiepingen. De constructie liep piramidevormig naar beneden. Mannen met ontblote bovenlijven, een Indiaas slagwerkinstrument en een diversiteit aan snorren, zaten in rijtjes van drie, vier en vijf op krukken. Vooraan het podium stond het traditioneel geklede echtpaar dat minutenlang in stilte elkaar én het publiek aanstaarde. Dit terwijl één trommelaar een hard, staccato geluid produceerde met zijn hand. Dit was een lichtelijke aanslag op ons gehoor en deed afwisselend afvragen: ‘Is het onbeleefd als ik nu mijn decibeldempers uit mijn tas pak?’, ‘Kan ik het fysiek wel aan als alle twaalf de percussionisten tegelijkertijd beginnen met rammen?’ en ‘Is dit techno in India?’. Ondertussen begon het kookproces van het echtpaar. Met veel emotie keken ze naar elkaar. Agressie, tranen, onmacht, woede, grootse fake smiles en liefdevolle blikken; alle uitdrukkingen passeerde de revue. Vooral de momenten dat de acteurs verward en vol onmacht leken, voelden wij ons sterk verbonden.

Vanaf het podium steeg een romige, zoete geur op. Herkenbaar voor iedereen die met een rugzak door Azië heeft gereisd. Een speciale kruidenmelange, door ons Hollanders nooit te creëren met de zout- en pepersmaakmakers die wij hebben. Naarmate de drummers heviger en met meer variatie hun razendsnelle handen over de mizhavu’s lieten glijden, legden wij ons neer bij het feit dat het hele stuk uit geroffel zou bestaan. We lieten ons meeslepen in de emoties, de geuren en de geluiden. Bij vlagen viel het stil en hoorden wij opmerkingen uit de zaal als: ‘Jeetjemina’, ‘Pff’ en ‘Muy bien’. De trommelaars werden om beurten verlicht met een fijne lichtstralen, waardoor het net leek of ze vuurvonken produceerden met hun handen. Spectaculair. Hoe verder in het stuk, hoe heviger de drums en de lichtshow. Door het opslepende ritme werd de percussie to the fullest gewaardeerd. Het licht werd zo heftig dat er een punt kwam waarop je bijna niet meer naar het podium kon kijken. Dit versterkte het hypnoseproces tot de ultieme climax van het stuk die we voor het spoiler alert niet zullen verklappen.

Het publiek barstte uit in een daverend applaus. Wij ook. Tot op heden zijn we niet zeker of dat nou was omdat we het overleefd hadden of omdat het stuk fascineerde. Na afloop deed Roysten Abel een bedankwoordje en nodigde iedereen uit voor een klein toetje in de aula. De payasam. Na een paar hapjes van de mierzoete, warme rijstpap (die is af te raden voor mensen die hun tandglazuur willen behouden) was het tijd om naar huis te gaan. Uren later begon het nagalmen van de drums pas af te nemen.

Cijfer: 7

Het Holland Festival duurt nog de hele maand juni. Check de speciale CJP-selectie voorstellingen waar je dikke korting op krijgt.

Comments