Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Imagine... van komedie tot horror
16 APR 2014 • Door Sara Madou • Meer blogs over Film

Imagine... van komedie tot horror

Titel: The creep behind the camera
Details: Peter Shuermann, VS, drama, 2014, 111 minuten
Waar gaat het over? The creeping terror werd begin jaren zestig gemaakt en was meteen een van de slechtste films ooit. Dat stempel heeft deze film nooit af hoeven geven naarmate de tijd verstreek. En dat terwijl de regisseur, AJ Nelson alias Vic Savage, van plan was om de allerbeste, engste en spannendste monsterfilm op aarde te maken. Maar goed. Die kerel was ook een gewelddadige borderliner wiens enige talent was om mensen te laten denken dat hij talent had. Shuermann vond dit –terecht- een intrigerend gegeven en koos het als onderwerp van zijn film, die deels documentaire en deels biopic is geworden.
Wat vonden we ervan? Geinig. Om te beginnen is de vorm origineel. Je zou kunnen beweren dat Schuermann gewoon niet kon kiezen tussen docu en feature film en daarom maar beide varianten gebruikte, wat ook best zou kunnen, maar het zorgt wel voor een mix zoals je die niet vaak ziet. Wanneer je als kijker onbekend bent met The creeping terror, ga je bijna denken dat die film nooit bestaan heeft, zó bizar is het verhaal en zijn de vertoonde oude filmbeelden. Maar helaas/gelukkig zijn ze toch echt authentiek. We lagen met name in een scheur om de momenten waarop 'actrices' zeer amateuristische zogenaamd werden opgegeten door het monster. Naast deze hilarische shots werkt ook het geklooi met het zogenaamd onheilspellende monster –een zielige berg papier maché- stevig op de lachspieren. De dramatische scène’s, Savage bleek zijn vrouw te mishandelen, vallen daar echter schril bij weg. Hoofdrolspeler Josh Philips werkt beter wanneer hij zijn rubberen gezicht volledig los laat gaan, dan wanneer hij dreigeing probeert uit te stralen jegens een bange vrouw. Diezelfde Josh is aanwezig bij de viewing en vertelt de rol zo leuk te vinden, omdat hij zich helemaal kon laten gaan ‘á la Robert de Niro voor de spiegel in Taxi Driver’.  Dat is toch echt nog wel een niveauverschilletje, maar desalniettemin een symphatieke lowbudget film. Calculeer alvast in dat je na het kijken ook de échte creeping terror wilt lokaliseren.    
Cijfer: 7
Nog op Imagine: 17 april, 15:10 uur, EYE2
 
Titel: Zero charisma
Details: Katie Graham/Andrew Matthews, VS, komedie, 2013, 89 minuten
Waar gaat het over? Het leven van obese nerd Scott draait om één ding: roleplaying games. En dan niet van de seksuele variant, maar van die dingen met denkbeeldige trollen en missies. Als game master maakt hij de dienst uit, totdat een nieuwe speler ervoor zorgt dat zijn vrienden opeens helemaal klaar zijn met die dictatoriale instelling. Scotts wereld stort in. Ondertussen heeft hij ook nog te kampen met een irritante huissituatie: hij woont bij zijn oma en zijn moeder wil dat huis verkopen. Maar waar moet hij dan naar vage hardrock luisteren?
Wat vonden we ervan? Men vergeet het vaak, maar Imagine programmeert regelmatig erg grappige komedies. Films die je niet snel in de grote kanalen zult zien, maar wel degelijk de moeite waard zijn. Dit is er zo eentje. Scott lijkt in het begin een eikel, maar blijkt een gevoelige goedzak. Hoofdrolspeler Sam Eidson weet dat sterk neer te zetten, met zijn onweerstaanbare mimiek. Ook heeft hij geen enkele moeite met het tweeledig spelen van verschillende scènes, die behoorlijk pijnlijk voor de betrokken personen zijn, edoch erg grappig voor het publiek. Aartsrivaal Miles, de nieuwe speler aan tafel, weet de nerds voor zich te winnen. Of is imago voor hem toch belangrijker dan vriendschap? Scott denkt van wel, zijn vrienden zijn niet overtuigd. Als kijker twijfel je tussen de neiging hem te hulp schieten, want hij is zeer aandoenlijk, en het aanmoedigen van zijn geklungel. Dat zorgt immers voor veel humoristische momenten, met de scènes in een stripwinkel als hoogtepunt. Een perfecte festivalfilm, waar veel Hollywoodkomedies nog wat van kunnen leren.
Cijfer: 7,5
Nog op Imagine: helaas niet meer, maar wel verkrijgbaar op dvd.
 
Titel: I Am A Ghost
Details: H.P. Mendoza, VS, horror, 2012, 76 minuten
Waar gaat het over? Emily heeft een witte, lange jurk aan en banjert wat door het Victoriaanse huis waarin ze verblijft. Bakt eieren. Maakt de boel schoon. Gaapt. Eet. Doet boodschappen. Alleen: dat doet Emily dus niet écht. Het zijn herinneringen aan haar leven, want zelf is Emily inmiddels dood (en nee, dat is geen spoiler, zie de titel). Een stem, die blijkt te horen bij een medium, probeert haar te gidsen naar the other world. Maar dat blijkt nog niet zo gemakkelijk in Emily’s geval.
Wat vonden we ervan? In het begin waren we reuze geïntrigeerd. Mooie kaderingen, sfeervolle plaatjes, gedempt licht. Het eerste gedeelte van de film bevat zeer veel herhalingen, van Emily’s ‘leven’ in het huis. Dapper, wanneer je een film maakt voor de in beginsel behoorlijk ongeduldige horrorfans. We hoorden dan ook behoorlijk wat gezucht om ons heen, zelf konden we het wel appreciëren. Maar helaas. Na een veelbelovende start, gaat het downhill vanaf het moment dat Emily doorkrijgt wie ze is en wat er moet gaan gebeuren. Afgezien van één scherpe blik in de camera zitten er amper schrikmomenten in. En de apotheose is helemaal lachwekkend, plus prima bewijsvoering dat je nóóit moet besparen op make-up wanneer je weinig budget hebt voor je horrorfilm. Bovendien zal hoofdrolspeler Anna Ishida best een sympathiek meisje zijn hoor, zo ziet ze er wel uit, maar we hebben toch een advies voor deze debutante: don’t quit your dayjob.
Cijfer: 6
Nog op Imagine: 17 april, 15:15 uur, EYE4

Comments