Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
'De Technoshuffle is écht belachelijk, maar…'
28 APR 2014 • Door Steven Stoffers • Meer blogs over Muziek

'De Technoshuffle is écht belachelijk, maar…'

Na een paar jaar draaien op illegale feesten breek Robert Vosmeijer in 2013 sluipenderwijs door, totdat zijn niet bepaald radiovriendelijke OG Anthem zelfs op 3FM gedraaid werd. Hoe krijgt hij het voor elkaar? Doordat hij commerciële house mixt met underground techno en het nog credible weet te houden ook. Niet dat Robert zelf zal malen om termen als credible en underground. Zijn doel is: mensen duidelijk maken wat er allemaal kan met housemuziek. Hoe meer, hoe beter.
Een vos verliest wel zijn haren, maar nooit zijn streken. Ben jij net zo’n slinkse klootzak als je artiestennaam doet vermoeden?
‘Ik kan heel gemeen uit de hoek komen, ik hou ervan om met mensen te focken. Op een feest waar ik vorige week draaide heb ik iemand wijsgemaakt dat ik ook producties maakte voor Ilse de Lange en Nickelback. Pas vijf minuten nadat het feest voorbij was heb ik hem verteld dat ik hem de hele avond had voorgelogen, hij geloofde het echt. Ja, dat vind ik dan heel grappig.’

Heb je daarom De Sluwe Vos als artiestennaam genomen?
‘Nee, dat komt puur door mijn achternaam: Vosmeijer. Dj’s worden veel te serieus genomen: het gaat gewoon om plezier maken en een ander mens zijn als je uitgaat. Dat begint bij je stagenaam. Vandaar dat ik de meest belachelijke naam ooit heb gekozen.’

Is het nodig om sluw te zijn, als je het wil maken in de muziek? Heb je iets aan je ‘gemeenheid’?
‘Ik denk het niet. Af en toe gebeuren dingen gewoon en pakken ze gunstig voor me uit. Mensen zeggen dan vaak ‘dat heb je slim geregeld’, maar het is gewoon toeval. Je moet wel tactisch en zakelijk kijken naar wat je doet. Als het aan mij lag draaide ik overal waar mensen me vragen, maar gelukkig heb ik een boeker die zegt dat het niet zo handig is om vijf keer in één maand in Amsterdam te draaien. Succesvol dj en/of producer zijn, draait niet alleen om de muziek.’

Hoe bedoel je?
‘Nou, neem Tiësto bijvoorbeeld. Die heeft bijna geen plaat zelf gemaakt, maar is wel een aantal keer nummer één dj van de wereld geweest. Sowieso is die hele DJ Mag-lijst een opsomming van de beste zakelijke muzikanten van de wereld, eigenlijk slaat het nergens op. Maar ja, voor een lange carrière is het in dit vak belangrijk om zakelijk te denken. Dat begint bij het uitbrengen van je platen. Ik vind dat je er bij elk nummer dat je uitbrengt zeker van moet zijn dat zoiets niet eerder al is uitgebracht, dat het iets toevoegt. Zo ben ik er mee bezig in ieder geval.’

Op je zeventiende (in 2010) deed je mee aan de Kunstbende. Je won de voorronde van Overijssel en strandde in de finale. Waarom is het jou wel gelukt om door te breken en de rest van de finalisten dat jaar niet?
‘Ik denk omdat ik iets deed wat er binnen de house-context niet was. Als mensen house draaien is het bijna altijd commercieel, ik mixte het met techno waardoor mijn sets wat meer underground zijn. Ik had het geluk dat ik de enige was die dat op dat moment deed. Dat viel op.’

3 mei is de finale van de Kunstbende 2014 en jij hebt de halve finalisten in de categorie dj net een workshop gegeven. Hoe was het om aan de andere kant te zitten?
‘Ik pas nog steeds dagelijks toe wat ik toen heb geleerd over decibelverschillen bij drops en breaks, dus ik vond het heel vet dat ik dit nu terug kon doen. Het niveau was hoog man. Er was een gastje van vijftien dat ineens op gruwelijke wijze A$AP Rocky in zijn house-set gooide, echt te gek. Die finale wordt spannend, echt jammer dat ik er zelf niet bij kan zijn. Maar als het goed is kom ik die gasten volgend jaar wel ergens op een show tegen.’

Je hebt het vrij druk op dit moment: afgelopen weekend draaide je zes shows in 48 uur. Moet je veel laten voor deze carrière?
‘Ja, je spreekt sowieso je vrienden minder. Er zijn vrienden van vroeger die ik zelfs nooit meer spreek. Je sociale leven gaat helemaal naar de tering. Ik sta om twaalf uur op en als ik niet moet draaien zit ik dan gerust tot vier uur ’s nachts in de studio.’

Echt? Je leven bestaat uit feestjes en dan gaat je sociale leven naar de tering?
‘Man, het is écht heel erg eenzaam. De vrienden die ik nu heb draaien bijna allemaal zelf ook, dus als ik al met vrienden in een auto zit dan is het op weg naar een boeking. Dat vind ik het moeilijkst aan dit leven, dat je zoals dat met een cliché heet, geleefd wordt. Er wordt vooral veel van je verwacht.’

Oké, wat is er dan zo relaxed aan dat je doorgaat?
‘Ik kan wel doen waar ik het meest van hou, muziek maken. Maar de reden dat ik dit doe en blijf doen is dat ik mensen oprecht heel, heel erg blij kan maken. Dat is een eer hoor, niet veel dingen zijn zo dankbaar als aan het eind van je optreden de zaal in kijken en vierduizend man zien glimlachen.’

Je eerste gig ooit was op een scoutingfeestje dat je samen met een vriend organiseerde. Vlak voor het feest kwamen jullie erachter dat er geen dj was en kroop je dus zelf maar achter de knoppen. Wat vond je er die eerste keer zo tof aan?
‘Ik voelde me een muzikant. Ik kon de radiohouse waar ik toen van hield aan elkaar draaien en dan kwam er iets nieuws uit. Weet je hoe tof dat is als je twaalf bent? Ik ben nu 22 en dat doe ik nog steeds, al heb ik nu meer mijn eigen ding gevonden. Mijn doel is om mensen duidelijk te maken wat er allemaal mogelijk is met deze muziek. Als je de Top-40 luistert gaan negen van de tien nummers over seks, drugs en drank. Muziek is zo’n breed medium, waarom ga je het in godsnaam daarover hebben?’

Nou ja zeg, die hele scene waar je in zit is toch seks, drugs en drank?
‘Ja, maar de muziek is hoop ik toch wel groter dan ‘de scene’. Het kan ook iets betekenen voor mensen daarbuiten, denk ik tenminste. Ik stop ook echt geen heftige moraal in mijn muziek, ik zou het gewoon fijn vinden als mensen weer voor de muziek naar de club gaan in plaats van om te drinken en zo. Daarom stop ik geen geforceerde ‘put your hands up in the air’-shit in mijn platen, mensen die écht in de muziek zitten worden vanzelf één feestende massa. Luister maar naar Believe, dat vat wat ik probeer te zeggen beter samen.’

De tekst van die track gaat erover dat mensen weer samen moeten komen en dat iedereen geaccepteerd wordt. In een (vrij hilarische) docu over jezelf zeg je dat ook, maar dan wel met twee uitzonderingen: hipsters en mensen die shuffelen (een bepaald huppeldansje)…
‘Haha, ik voelde hem al aankomen. Dat fragment is uit zijn context gerukt, het was oorspronkelijk juist mijn parodie op mensen die hipsters en shufflelaars afzeiken. Ik heb het idee dat mensen tegenwoordig meer verliefd zijn op het feit dat ze met vrienden in een zaal staan waar goede muziek draait, dan dat ze komen om te dansen. Terwijl zo’n shufflelaar wel oprecht lekker staat te gaan, ook al ziet het er niet uit. Ik bedoel: het is echt, echt, echt ontzettend belachelijk. Maar zij zijn wel de mensen die een feest in beweging brengen. Zoals ik al zei in het begin: house gaat om het feest en plezier maken. Wie ben jij dan om te zeggen dat je zo niet mag dansen?'

Comments